De morele trots van Minnesota maakt het mogelijk dat de miljardenfraude voortduurt

Het pandemische tijdperk is miljarden dollars waard Factureringsfraude voor sociale diensten voornamelijk gepleegd door Somalische immigranten in Minneapolis is schokkend in omvang. Dat overheidsfunctionarissen in Minnesota een oogje dichtknijpen voor een van de grootste schandalen over de staatszorg in de Amerikaanse geschiedenis, uit angst om als racistisch te worden gezien, mag niemand verbazen.

Jarenlang heeft de staat ongelijk gehad door zichzelf ervan te overtuigen dat de zwarte bevolking van de staat een diep racistisch verleden heeft. De progressieven hebben een grote fout gemaakt door de situatie van nieuwe immigranten, die toevallig zwarte Afrikanen waren, te verwarren met degenen die afstammelingen waren van Amerikaanse slaven. Maar ze geloven dat ze het verleden moeten goedmaken met dramatische beleidsveranderingen.

Dit ondergewaardeerde verhaal begon met een ogenschijnlijk alarmerend onderzoek uit 2019 door de Minneapolis Star-Tribune. met het label Minnesota “een van de meest raciaal ongelijke staten” – een conclusie gebaseerd op een armoedecijfer dat vier keer hoger is voor zwarten dan voor blanken. Maar het land bood ook via lutherse en katholieke sociale dienstgroepen een warm welkom aan vluchtelingen die de burgeroorlog in Somalië ontvluchtten; in 2024 zullen ongeveer 107.000 inwoners van Somalische afkomst in Minnesota wonen. De staat heeft feitelijk op grote schaal zwarte armoede geïmporteerd – maar dit heeft te maken met immigratie en niets met Jim Crow en zijn erfenis.

MN SCAMS VERLOREN BELASTINGBETALERSGELD VOOR LUXE BUITEN BEREIK VAN VEEL AMERIKANEN, ZEGT DE FED

Armoedegegevens op wijkniveau illustreren dit. In de wijk Hawthorne in Noord-Minneapolis, een van de armste wijken van de stad, is 38% van de inwoners zwart en 21% in het buitenland geboren. In de wijk Cedar-Riverside is 44,5% van de inwoners zwart en 42% van de inwoners is in het buitenland geboren.

De krant schreef de economische ongelijkheid echter niet toe aan immigratie, maar eerder aan ‘speciale voordelen die in de loop van de tijd aan blanke inwoners worden gegeven’, verwijzend naar ‘redlining’ – federale hypotheekrichtlijnen die zwarten ontmoedigden huizen te kopen, in Minneapolis en de meeste andere Amerikaanse steden – maar die al lang verwijderd waren, lang voordat de Somaliërs arriveerden.

Maar Minneapolis overdrijft als het gaat om ‘hoe antiracistisch te zijn’. Onder leiding van de liberale burgemeester Jacob Frey – die beroemd werd omdat hij er niet in slaagde de rellen die volgden op de sterfgevallen aan te pakken George Floyd– de stad keurde wetgeving goed die alle eengezinszones in Minneapolis afschafte. Hij legde uit dat deze actie een vorm van herstel was. Volgens burgemeester Frey: de stad, zo zei hij tegen Politico, bestendigt “racistisch beleid… impliciet via onze bestemmingscode.” De toenmalige gemeenteraadsvoorzitter Lisa Bender vervolgde: “huisvesting is onlosmakelijk verbonden met inkomen, terwijl alle andere systemen falen, vooral in Minnesota, mensen van kleur.”

Antiracistische retoriek negeert het feit dat er al lang bestaande raciaal geïntegreerde buurten in steden en staten zijn die historisch gezien een relatief kleine zwarte bevolking hadden – slechts 4,4% in 1970 – voordat ze vandaag de dag dankzij de Somalische immigratie zijn toegenomen tot meer dan 18%.

WALZ ‘HEEFT EEN ABSOLUTE FOUT’ IN DE BESTRIJDING VAN FRAUDE, ZEGT ROBBINS GOP GUBERNATORIAL CHALLENGER CHALLENGER

Zoals ik analyseerde Stadsblad– waarin in oktober een verhaal verscheen over geldzwendel die mogelijk terroristische groeperingen ondersteunt – in een van de meest welvarende gebieden van de stad is 4,3% van de huishoudens Afro-Amerikaans, vergeleken met 7,4% in het grootstedelijk gebied als geheel. De wijk Victory van de stad is voor 18,3% Afro-Amerikaans en 40% van de inwoners valt in de hoogste inkomenscategorie. Het land is rijk en raciaal geïntegreerd. Minneapolis heeft geen reden om zich schuldig te voelen.

Maar het Star-Tribune-verhaal kwam aan het begin van het ‘hoe anti-racistisch tijdperk te zijn’ – en Minneapolis sprong op de kar en verwarde de armoede van immigranten met racisme.

KLIK HIER VOOR MEER FOX NIEUWS ADVIEZEN

Dus toen een politieagent op tragische wijze overdreven reageerde bij de arrestatie van George Floyd, kwam de stad – en het land – tot de conclusie dat politiewerk, net als bestemmingsplannen, een onherstelbare racistische daad was. Burgemeester Frey was het daar ook mee eens toen relschoppers in de nasleep van de dood van Floyd het politiebureau van het Third Precinct van de stad in brand staken, waardoor de stad de politie terugschroefde ten gunste van de sociale dienstverlening. (New Yorkers kunnen soortgelijke richtlijnen krijgen van de nieuwgekozen burgemeester Zohran Mamdani.)

Gezien de vermeende racistische achtergrond van armoede in Somalië is het onwaarschijnlijk dat staatsambtenaren de stroom van federale fondsen naar namaakvoedselbanken en autismebehandelingscentra zullen stoppen. Het is mogelijk dat gouverneur Team Wals zag de toestroom van federale dollars als goed nieuws – een manier om de waargenomen systemische welvaartskloof tussen zwarten en blanken te helpen aanpakken. De juiste aanpak omvat uiteraard wat vroeger assimilatie werd genoemd: ervoor zorgen dat Somaliërs Engels leren en de vaardigheden verwerven die nodig zijn voor opwaartse mobiliteit. Niet de meest prominente agenda van de Somalisch-Amerikaanse Rep. Ilhan Umarzelf vluchteling en was er snel bij om ‘systemisch racisme’ aan de kaak te stellen.

Het is moeilijk om de hyperraciale gevoeligheid van de progressieven uit Minnesota te begrijpen. Minneapolis koos in 1994 Sharon Sayles Benton, de eerste zwarte vrouwelijke burgemeester; NFL-grote Alan Page werd rechter bij het Hooggerechtshof van de staat. En natuurlijk was er het in Minneapolis opgegroeide muzikale genie Prince.

KLIK HIER OM DE FOX NEWS-APP TE DOWNLOADEN

De staat heeft geen reden om te concluderen dat het harde optreden tegen sociale fraude onder nieuwe immigranten uit landen die geplaagd worden door corrupte regeringen racistisch is. Maar na langdurig maar misplaatst schuldgevoel is dat precies wat er gebeurde.

Belastingbetalers lijden niet alleen financiële verliezen. Burgers die een goed bestuur hebben, zullen het vertrouwen in de overheid verliezen.

KLIK HIER OM MEER TE LEZEN VAN HOWARD HUSOCK