Slechts enkele kilometers van de Oekraïense frontlinie valt de sneeuw zachtjes in het bos boven een zee van houten kruisen.
Maar deze trieste aanblik wordt verbrijzeld door een verschrikkelijke realiteit… dit is een massagraf. In totaal werden hier in die tijd 449 mensen, inclusief kinderen, begraven Ruslandwerk. Aan het kruis kunnen figuren worden gemaakt; Het leven van mensen is slechts een kwestie van cijfers. Sommige lichamen werden begraven, gewikkeld in tapijten, andere in plastic zakken. Bewijs van marteling werd hier gevonden: in één geval had een lijk een touw om zijn nek gebonden. We bevinden ons net buiten de stad Izium in de noordoostelijke regio Charkov Oekraïneongeveer 20 mijl van de strijd.
Izium, ook wel de toegangspoort tot de Donbas genoemd – twee aangrenzende regio’s die grotendeels door Rusland worden bezet – werd ongeveer een half jaar lang door Moskou gecontroleerd, tot september 2022. Volgende week is het vier jaar geleden sinds de regelrechte invasie van Oekraïne door het Kremlin. We bezochten het land om te zien hoe het leven was in de schaduw van oorlog. Vice-burgemeester van Izium, Volodymyr Matsokin, liet ons de locatie van het massagraf zien. Na de ontdekking van de plek werden lichamen opgegraven, maar herinneringen aan de dood zijn nog steeds overal te vinden.
LEES MEER: Het Oekraïense ondergrondse theater aan de frontlinie ‘laat kinderen de realiteit vergeten’ van de verschrikkingen van de Russische oorlogLEES MEER: In een Oekraïens frontdorp waar vluchtelingenfamilies alles hebben verloren
Op een bord met het aantal mensen dat daar tussen april en augustus 2022 begraven ligt, staat: “Dit is een plaats van pijn, verdriet en verdriet. Eeuwige herinnering aan alle doden. wereld moet de waarheid kennen.” Matsokin zei: “Voor ons, als leden van deze gemeenschap, is dit een enorme en buitengewone tragedie – een tragedie waarvan we de omvang nog niet volledig hebben begrepen. Onze kennissen en dierbaren liggen hier begraven. De schrijver van onze kinderen, Volodymyr Vakulenko, die werd gemarteld, ligt hier begraven.
“Hele families die door Russische bombardementen zijn gedood, liggen hier begraven. Een gezin van acht personen – de Zhykharievs – ligt hier begraven. Ze werden gedood door een voltreffer van een luchtbom, in de kelder waar ze zich schuilhielden.” Onder degenen die in het massagraf werden gevonden, bevonden zich 23 Oekraïense soldaten.
De ontdekking van de site haalde de internationale krantenkoppen en de Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy zei in september 2022: “Bucha, Mariupol, nu helaas Izium. … Rusland laat overal de dood achter. En Rusland moet daarvoor de verantwoordelijkheid nemen.”
Zorg ervoor dat onze nieuwste koppen altijd bovenaan uw Google-zoekopdracht verschijnen door ons een voorkeursbron te maken. Klik hier om te activeren of voeg ons toe als uw voorkeursbron in uw Google-zoekinstellingen.
Jaren later zijn sommige namen van de lichamen nog steeds een mysterie. “De meesten hebben een volledige identificatie ondergaan en zijn op passende wijze herbegraven”, vertelde Matsokin ons. “Veel van de lichamen vertonen tekenen van een gewelddadige dood. Sommige worden nog geïdentificeerd. Tot nu toe zijn alleen het geslacht en de geschatte leeftijd van deze mensen bekend; we kennen hun namen nog steeds niet.
“We streven ernaar om elke persoon wiens stoffelijke resten op deze massabegraafplaats worden gevonden, volledig te identificeren. Het is onze plicht om ervoor te zorgen dat de stoffelijke resten van elk lid van het publiek dat hier wordt gevonden, niet alleen op de juiste manier en met waardigheid worden begraven, maar ook met herstelde voor- en achternamen. We zullen nooit stoppen in onze missie om elke persoon die hier is vermoord en begraven te identificeren.”
De loco-burgemeester vertelde over het bloedbad dat in Izium plaatsvond tijdens de strijd om de stad in maart 2022 te veroveren. “Russische vliegtuigen kwamen vrijelijk ons luchtruim binnen en lieten FAB-explosieve luchtbommen vallen. Minstens twee vliegtuigen bombardeerden de stad”, zei hij. “Elk had twee bommen aan boord. Elke 40 minuten kwam er een vliegtuig terug en viel de stad aan. Dit ging de hele tijd door. Als gevolg daarvan waren er veel lichamen in openbare plaatsen – parken en straten – van mensen die waren omgekomen bij deze luchtaanvallen. Sommige mensen stierven in kelders waar ze hadden geprobeerd te schuilen voor de aanvallen.”
Het leven onder het Kremlin-bewind in Izium was wreed. “Tijdens de bezetting bleven 13.000 mensen in de stad, of ongeveer een derde van de bevolking in die tijd”, legt Matsokin uit. “We vroegen hen hoe de Russen zich gedroegen. In de gemeenschap werden vier martelkamers ontdekt, waar mensen op verschillende manieren werden gemarteld: met elektrische schokken, mishandeling en seksueel geweld. De Russen handelden geheel ongestraft.”
Hij voegde eraan toe: “Wat de Russen in en tegen Izium hebben gedaan, gaat verder dan alles wat mensen hebben gedaan. Dit is niet eens het gedrag van dieren – dit is het gedrag van monsters. Dit is grenzeloze droefheid. Ik zou mijn gevoelens omschrijven als woede en een honger naar gerechtigheid. Wat ze deden was een misdaad tegen de menselijkheid. De verantwoordelijken moeten worden gestraft. Als de wereld zulke dingen door de vingers ziet, zullen ze elders opnieuw gebeuren.”
Hij laat ons de plek zien van een Russische aanval waarbij in maart 2022 een flatgebouw werd getroffen, waarbij tientallen mensen om het leven kwamen. Midden tussen de zichtbare ruïnes stond een aantal verdiepingen hoger een tv op zijn standaard. Twee verdiepingen lager hangen de kleren nog in de kast. Onder de doden bij de staking bevond zich de familie Zhykhariev.
Onder hen bevinden zich Oleksandr Zhykhariev en zijn vrouw Tetiana, die allebei 49 zijn, zijn moeder Liudmyla Sokol, vermoedelijk in de zeventig, en de dochter van het echtpaar, Maria Zhykhariev, 13. De andere vermoorde familieleden waren Oleksandr en Tetiana’s andere dochter, Olena Stolpakova, 31, en haar familie. Het zijn haar echtgenoot Dmytro Stolpakov, 33, evenals dochter Olena uit haar eerste huwelijk, Oleksandra Paniukhno, acht, en de vijfjarige Olesia Stolpakova van het echtpaar.
Zeven van de acht werden gevonden in massagraven. Tiener Mariia werd naar verluidt ook op de locatie begraven, maar haar lichaam werd niet gevonden. Hij was bescheiden en een beetje verlegen, zo meldde een Oekraïense publicatie, en hij had artistiek talent. De familie wordt herdacht op een gedenkteken met hun gezichten op een nabijgelegen begraafplaats; elke glimlach is een eeuwige herinnering aan hun leven te midden van al deze dood.
Ondanks de verschrikkingen die Izium heeft meegemaakt, benadrukt Matsokin – die de familie persoonlijk kent –: ‘We willen niet dat onze stad alleen maar geassocieerd wordt met tragedie. Hier wonen veel mensen. We hadden ooit een slogan: ‘Izium – een stad van echte emoties.’ Mensen verbouwen hier aardbeien en we hebben zelfs een festival aan hen gewijd. We willen niet dat Izium alleen maar als een plaats van tragedie wordt gezien. Mensen willen hier blijven wonen, gelukkig zijn.”
Het is waar dat er inspanningen worden geleverd om mensen te helpen hun leven te leiden. Op een plek in de stad – waar netten over wegen worden gebruikt ter bescherming tegen drones – kregen we een rondleiding door het kindvriendelijke centrum van Unicef. De kinderen daar genoten tijdens ons bezoek van kunstzinnige therapielessen, waaronder de achtjarige Miron die we ontmoetten met zijn grootmoeder Tatiana, 51.
“Ik vond mijn beste vrienden in deze hub”, zei hij. De slimme jongen woont met zijn moeder Yana, 31, en zijn grootouders in de stad – vader Miron dient in het Oekraïense leger. De jongere overweegt tandarts te worden als hij groot is – hij grapte dat ze ‘waarschijnlijk een goed inkomen zouden verdienen’ omdat de behandeling zo duur is.
Tatiana zei: “Izium is nog steeds aan het herstellen van de gevechten en de Russische bezetting. De stad is bezig met de wederopbouw, zowel wat betreft de geestelijke gezondheid van de inwoners als de fysieke wederopbouw.” Hij voegde eraan toe: “Als je Izium weer vol kinderlachen ziet, heb je het gevoel dat het leven terugkeert naar de stad. Het lachen van kinderen is een teken van een vredig en gelukkig leven.”
Toen Tatiana vertelde over haar wensen voor de toekomst van haar kleinkinderen, had ze niet het gevoel dat ze veel vroeg. Op deze door rampen getroffen plek zou dat echter het grootste geschenk zijn. ‘Ik wil dat Miron en de andere kinderen een vredig leven leiden. Vrede is het belangrijkste ter wereld’, zei hij.
Om te doneren aan de oproep van Unicef in Oekraïne voor kinderen in crisis, ga naar: https://unicef.uk/ukraine_mirror
