Wat oud is, is weer nieuw nu het monumentale “Three Quintains (Hello Girls)” van beeldhouwer Alexander Calder wordt geïnstalleerd in de noordoostelijke hoek van de nieuwe David Geffen Gallery in het Los Angeles County Museum of Art. De vier waterstralen die het kleurrijke en unieke beeldhouwwerk aandrijven, werden in maart weer tot leven gebracht, meer dan 60 jaar nadat het werk voor het eerst in gebruik werd genomen voor de originele, door William Pereira ontworpen campus van het museum, die in 1965 werd geopend.
“Het concept dat musea kunstenaars opdracht geven is nu gemeengoed. In het verleden was het niet alledaags”, zegt LACMA senior curator en hoofd van de afdeling moderne kunst, Stephanie Barron, terwijl ze felgele, rode en blauwe fonteinpeddels zag die op mobiele telefoons lijken, dansen en draaien in de wind en het water, samen met Sandy Rower, Calders kleindochter en hoofd van zijn stichting.
Sandy Rower, kleindochter van beeldhouwer Alexander Calder en hoofd van de Calder Foundation, staat naast de fontein van haar grootvader uit 1964, ‘Three Quintains (Hello Girls)’, onlangs geïnstalleerd in de nieuwe David Geffen Gallery in het Los Angeles County Museum of Art.
(Etienne Laurent / For Time)
Niet alleen is het standbeeld, gewoonlijk ‘Hello Girls’ genoemd, een van de meest geliefde attracties van het museum, Calder ontwierp ook een poster om de opening van het museum te herdenken, zodat haar stempel in het DNA van de plek wordt geëtst, zei LACMA-directeur en CEO Michael Govan.
Dat is de reden waarom de discussies over waar “Hello Girls” zouden landen al vroeg in het ontwerpproces van het nieuwe gebouw begonnen, zei Rower, eraan toevoegend dat hij de kwestie zelfs met architect Peter Zumthor besprak.
-
Deel via
‘Op een gegeven moment was het aan de overkant van de Wilshire, vlakbij het theater,’ zei Rower. “En toen werd het duidelijk dat dit een site was die verband hield met al die activiteiten.”
De betreffende activiteit zal afkomstig zijn van het standbeeld ernaast belangrijkste café van het gebouwmet buitentafels langs de rand van de fontein, en op slechts een steenworp afstand van het WM Keck Education Center, dat gevuld zal zijn met opgewonden kinderen die zullen genieten van de uitnodigende werveling van de fontein.
“De kinderen die hier komen zullen het geweldig vinden”, zei Rower. “Het is hetzelfde met mensen die hun hele leven geobsedeerd zijn door moderne kunst en modernisme – ze raken erdoor in de war.”
De mobielachtige peddels in de fontein van Alexander Calder uit 1964, ‘Three Quintains (Hello Girls)’, worden bewogen door de waterkracht van vier jets en door de wind.
(Etienne Laurent / For Time)
Barron zei dat de juiste plaatsing van het beeld van het grootste belang is voor het museum en de Calder Foundation. Door de jaren heen ondervond de installatie verschillende moeilijkheden die haar ervan weerhielden haar oorspronkelijke geest en vorm te verwezenlijken. Het bevond zich oorspronkelijk in een inloopvijver, maar kalkaanslag uit het water, de nabijheid van de La Brea-teerputten en andere omgevingsfactoren zorgden ervoor dat het beeld niet “aangenaam” was, legde Barron uit. In de jaren tachtig rustte het beeld op een heuvel in een beeldentuin en werd later tentoongesteld in het Pasadena Art Center College of Design.
De verwachtingen waren hooggespannen voor deze nieuwste installatie, die is uitgerust met een technisch geavanceerd filtersysteem om de gevaren van de stedelijke buitenomgeving te weerstaan, en vond het beeldhouwwerk opnieuw precies zoals de maker het bedoeld had: bij LACMA, omringd door water.
“Calder is tijdloos”, zei Rower. “Veel mensen die hier aankomen zonder iets over deze kunstenaar te weten, zullen blij zijn dat hier geen bronzen beelden of iets statisch zijn. Er is activiteit, er is kleur, er is beweging, er is licht, er is eten, er is een helling. Je kunt er omheen lopen, en dat is ook heel leuk.”
“Three Quintains (Hello Girls)” is geïnstalleerd in het café in de nieuwe David Geffen Gallery in het Los Angeles County Museum of Art. De locatie is gekozen vanwege de grote hoeveelheid activiteiten die in het gebied worden verwacht.
(Etienne Laurent / For Time)
De mogelijkheid om het werk vanuit een gezichtspunt van 360 graden te observeren, stelt kijkers in staat “de balletachtige aard van wind en water te zien”, zei Barron, eraan toevoegend dat hij het leuk vond om de reacties van mensen op de installatie te zien toen deze werd geïnstalleerd.
“Mensen die hier al een tijdje niet meer zijn geweest, zeggen: ‘Oh mijn God, het is terug. Dit is mijn favoriete stuk. Het ziet er zoveel beter uit. Het ziet er anders uit.’ En mensen die het niet hebben gezien, zeggen: ‘Oh, wauw. Dit maakt mij blij.’”
Roeier knikte en glimlachte terwijl de wind de grote blauwe peddel tegen de klok in duwde.
‘Ik denk dat je grootvader daar waarschijnlijk heel blij mee zou zijn,’ zei Barron.
