De FDA is op zoek naar bindmiddelen. Zonder deze vormen doe-het-zelf-opties een reëel veiligheidsrisico.

Begin jaren tachtig moest Jamison Green zijn borst vastbinden, zodat hij minder snel voor een vrouw zou worden aangezien als hij op straat liep of op zijn werk naar het herentoilet ging.

Hij probeerde eerst het ACE-verband, maar het werkte niet. De clip komt soms halverwege los en het materiaal is te los. Uiteindelijk was hij tevreden met de riem die hij via de Sears-catalogus had gekocht. Elk is 10 inch breed, met een lange klittenbandsluiting. Ze kocht er een en sneed hem doormidden om twee borstbanden te maken, terwijl ze ook extra druk op haar middel vermeed.

Binder heeft sindsdien een lange weg afgelegd, vooral in de afgelopen vijftien jaar. Moderne harnassen, meestal gemaakt van nylon en spandex, zitten comfortabeler op het lichaam bij langdurig dragen en veelvuldig gebruik. Veilig vastbinden is essentieel, omdat sommige mensen ze elke dag van de week of de hele dag op het werk vastbinden.

Maar nu gaat de federale overheid achter bedrijven aan die kistbinders verkopen aan transgenders. Door zich te richten op fabrikanten van de beste bindmiddelen op de markt zou de overheid de gezondheid van Amerikanen in gevaar kunnen brengen door veilige opties te beperken en hen te dwingen zich tot doe-het-zelf-bindmiddelen te wenden.

Bij de aankondiging dat de Food and Drug Administration (FDA) actie onderneemt tegen fabrikanten en detailhandelaren die bindmiddelen verkopen, noemde commissaris Marty Makary de negatieve bijwerkingen van bindmiddelen op de lange termijn – zoals pijn en ademhalingsproblemen. Deze problemen zijn ontdekt in Veel studiesdie opmerkt dat, hoewel binden de geestelijke gezondheid ondersteunt, het musculoskeletale pijn, huidirritatie en kortademigheid kan veroorzaken.

Voor transgenders is deze bevinding niets nieuws. Binden is ongemakkelijk. Hoe je dat veilig doet, is een veel voorkomend gespreksonderwerp: boek En online bronnen stelt voor om gedurende de dag pauzes te nemen, nooit met een voorbindriem te slapen en de sportschool te vermijden.

Hoewel ongemakkelijk, is dit een noodzaak die transgenders in staat stelt de echte wereld te betreden en actief te zijn, zei Green, die nu 77 jaar oud is.

“Het is heel belangrijk om een ​​platte borst te hebben, want als mensen niet kunnen zien wie ik ben, is dat heel triest”, zegt Green.

Green, een trans-gezondheidsexpert en auteur, staat bekend als een historicus genderbevestigende zorg. De binder is geen medisch hulpmiddel, zoals de FDA beweert, zei hij – de binder is een apparaat. En transgenders hebben op de een of andere manier al heel lang een band.

‘Je verdraagt ​​het gewoon omdat het nodig is’, zei hij. “Zonder dit ben je je voortdurend bewust van hoe ellendig je bent, hoe andere mensen je beoordelen. Dan krijg je deze tijdelijke vervanging, dit hulpmiddel, en dat is een enorme opluchting.”

Sean Ebony Coleman, die volgende maand 58 wordt, herinnert zich een tijd waarin transgenders geen toegang hadden tot andere genderbevestigende diensten dan de zwarte markt en doe-het-zelf-oplossingen. Daar hoort ook bonding bij, waardoor trans- en non-binaire mannen genderdysforie kunnen overwinnen door de borst plat te maken en de borsten te verbergen.

“In het verleden hadden we geen bindmateriaal. We gebruikten isolatietape. We wikkelden het met een ACE-verband en omringden het vervolgens met isolatietape. Stel je voor dat je het acht tot tien uur per dag draagt, hoeveel schade het kan aanrichten”, zei Coleman. Hij heeft nog steeds rugklachten en problemen met zijn houding.

Voor Coleman weerspiegelt het nieuwe standpunt van de FDA over bindmiddelen hoe de regering niet luistert naar de feitelijke ervaringen van transgenders.

“Ze denken misschien dat de map onveilig is, omdat ze niet weten welke alternatieven er zijn”, zei hij.

Coleman is bezorgd dat het beleid van de Trump-regering een negatief effect zal hebben trans-gezondheidsdiensten keren ondergronds terug. Het terugtrekken van genderbevestigende diensten versterkt het wantrouwen jegens zorgverleners, zei ze. Als oprichter en CEO van Destination Tomorrow, een non-profitorganisatie die huisvesting en andere diensten biedt aan LHBTQ+-mensen, ziet hij veel mensen in de gemeenschap die niet zeker weten welke zorgverleners ze veilig kunnen bezoeken.

“Sommige cliënten hebben te maken met isolatie en angst, vanwege het klimaat waarin we ons nu bevinden”, zei hij.

zei Makary December dat de FDA twaalf waarschuwingsbrieven zal sturen naar fabrikanten en detailhandelaren wegens het illegaal op de markt brengen van borstbinders voor kinderen met als doel genderdysforie te behandelen. Volgens hem zal het bureau dat doen rechtshandhavingsmaatregelen nemen zoals importwaarschuwingen, inbeslagnames en rechterlijke bevelen als de “illegale marketing van deze producten aan kinderen” voortduurt.

In geen van de waarschuwingsbrieven wordt echter melding gemaakt van de verkoop van ordners aan minderjarigen, of van eventuele gezondheidsrisico’s die verband houden met het gebruik van ordners. In plaats daarvan stellen ze dat bonding agents medische hulpmiddelen zijn die bij de FDA moeten worden geregistreerd, omdat ze genderdysforie kunnen behandelen.

Volgens advocaten en specialisten van Hyman, Phelps & McNamara, een advocatenkantoor op het gebied van voeding en geneesmiddelen, komt het zelden voor dat de FDA een brief als deze stuurt over een apparaat met een laag risico. Het komt nog zeldzamer voor dat het agentschap dit soort waarschuwingen geeft alleen maar vanwege een procedureel probleem, bijvoorbeeld het niet registreren van een product. Deze brieven zijn in strijd met het eigen beleid van de FDA, aldus Hyman, Phelps & McNamara in een verklaring Juridische blog van de FDAhun twintig jaar oude bedrijfsbron voor experts uit de industrie.

“De FDA kan worden gevraagd om uit te leggen waarom zij zich openlijk richtte op veilige producten met een laag risico die mensen ondersteunen die behandeling zoeken voor genderdysforie, en waarom in de waarschuwingsbrief gemakkelijk te verhelpen technische schendingen worden aangehaald, terwijl de retoriek in het persbericht andere zorgen uitdrukt”, aldus de advocaten.

In reactie op een verzoek om commentaar verwees het ministerie van Volksgezondheid en Human Services naar de federale definitie van ‘apparaat’. Voedsel-, geneesmiddelen- en cosmeticarechtwaardoor de FDA haar regelgevende autoriteit krijgt. De wet definieert medische hulpmiddelen als goederen die ziekten verlichten of behandelen, of de structuur van het menselijk lichaam beïnvloeden.

“Er is objectief bewijs dat deze artikelen bedoeld waren voor medische doeleinden, inclusief de medische aandoening van genderdysforie”, aldus het agentschap in een verklaring. In de brief van de FDA werd de fabrikant van de bindmiddelen rechtstreeks aangehaald voor dergelijk bewijs.

Volgens uw bedrijfswebsite: “Borstbinding is de praktijk waarbij de borstmassa in een meer mannelijke vorm wordt samengedrukt, vaak uitgevoerd in de LGBTQ-gemeenschap vanwege gender-euforie… maar ook beoefend door mannen met gynaecomastie.”

Volgens uw bedrijfswebsite: “Onze compressiebandages zijn geweldig om te dragen na een operatie aan het bovenbeen om de zwelling tegen te gaan zonder dat u uw arm omhoog hoeft te brengen.”

Volgens uw bedrijfswebsite: “zijn onze producten bedoeld om dysforie bij transgenders te helpen verlichten”

Ringbanden zijn tegenwoordig gemakkelijker te verkrijgen, maar dat betekent niet dat iedereen toegang heeft. De non-profitorganisatie Point of Pride heeft duizenden mappen gegeven aan transgenders die ze niet konden betalen of die ze zelf niet konden betalen. Ze krijgen gemiddeld veertig verzoeken per dag, zegt mede-oprichter Aydian Dowling.

‘Daar is nog steeds veel behoefte aan’, zegt hij. “Je kunt niet zomaar naar de plaatselijke winkel gaan en een map kopen.”

Point of Pride verstrekt uitsluitend bindmiddelen aan transgenders van 18 jaar of ouder. Jongeren zijn echter nog steeds meer in nood: de gemiddelde leeftijd van iemand die een gratis map aanvraagt ​​is 22 jaar, en velen die erom vragen zijn veel jonger. Velen van hen hebben een laag inkomen of leven in armoede. Voor hen is de map de eerste stap in het verkennen van genderidentiteit, zei Dowling.

“Dit maakt deel uit van genderbevestigende zorg. Het is geen medische apparatuur. Het is gewoon kleding die iedereen kan dragen”, zei ze.

Point of Pride is van plan de producenten van bindmiddelen waarmee zij samenwerken te blijven ondersteunen, waaronder twee bedrijven die waarschuwingsbrieven hebben ontvangen van de FDA.

“We zullen doorgaan met het uitdelen van kleding”, zei Dowling. Als meer transgenders via hun programma gratis bandjes nodig hebben, is Point of Pride daar klaar voor, zei hij.

Dowling, 38, kocht haar eerste map in 2009 van Underworks, een bedrijf dat shapewear voor mannen, vrouwen en zwangere mensen verkoopt. Het was de enige wedstrijd in de stad. Er is geen andere plek om het online te kopen. Hij herinnerde zich duidelijk dat hij het geprobeerd had. Toen hij in de spiegel keek, leek het alsof hij zichzelf voor het eerst herkende. Hij kon zich voorstellen hoe zijn toekomst eruit zou zien. Hij begon vaker het huis te verlaten.

“Het was zoiets van: ‘wauw, misschien kan ik dit leven leiden en het goed maken'”, zei hij.

Dat diepe gevoel van opluchting is de reden waarom zoveel transgenders een band opbouwen, ondanks de ergernis van het de hele dag dragen van beperkende kleding. En dat is de reden waarom transgenders ondanks mogelijke federale beperkingen een band zullen blijven opbouwen, zei Green.

“Ze kunnen beter de ducttape verwijderen als ze ons echt willen tegenhouden”, zei hij.