‘De ‘Burbs’-remake van de cultfilm met een kersverse moeder en een geheimzinnige echtgenoot

New York- Keke Palmer zou Jack Whitehall kunnen laten blozen.

We zaten in de groene kamer aan 92nd Street Y aan de Upper East Side van Manhattan, vlak voordat Palmer een live-editie van zijn podcast zou hosten, “Lieverd, dit is Keke Palmer,‘ met Whitehall en zijn andere medesterren uit de Peacock-serie ‘The ‘Burbs’, die zondag in première gaat.

In de show spelen Palmer en Whitehall Samira en Rob, nieuwe ouders die terug verhuizen naar Rob’s geboorteplaats Hinkley Hills, een pittoreske buitenwijk waar Samira onmiddellijk vermoedt dat er iets mis is.

Palmer had haar hoge hakken uitgedaan en haar voeten onder de bank gestopt waar ze naast Whitehall op zat toen ik hen vroeg naar hun scheikundelessen.

“Hij maakte mij – niet alleen ik, iedereen – aan het lachen”, herinnerde hij zich. “Het is alsof, ja, ik kan me voorstellen dat je voor deze man zou vallen omdat hij zo grappig en lief is. Dat is zo waar, Jack. Serieus.”

Whitehalls gezicht was rood, zoals ik al zei. Hij gaf toe dat het gebeurde door te giechelen. Palmer kwam tussenbeide: ‘Hij weet hoe ik me voel. Dat is mijn vriendin.’

“‘Burbs.’herschikken Joe Dante-film uit 1989 met in de hoofdrol Tom Hanks voor de moderne tijd. In het origineel wordt het personage van Hanks gek, in de veronderstelling dat zijn buurman in het enge huis aan de overkant een moordenaar zou kunnen zijn.

Deze versie, ontwikkeld door Celeste Hughey, plaatst Palmer’s Samira, een advocaat met zwangerschapsverlof, centraal. Hoewel ze zich aanvankelijk ongemakkelijk voelt tussen de perfect verzorgde gazons, sluit ze al snel een vriendschap met een groep roddelende wijndronkaards in haar buurt (gespeeld door Julia Duffy, Paula Pell en Mark Proksch). Wanneer een griezelige man (Justin Kirk) zijn intrek neemt in een vervallen Victoriaans huis aan de overkant van de straat, begint ze zich af te vragen of dit iets te maken heeft met de verdwijning van een tienermeisje jaren geleden. Toen begon hij na te denken over hoe Rob erbij betrokken kon worden. Is dit een geval van paranoia als gevolg van het feit dat je een nieuwe moeder bent? Of is er iets mis in dit paradijs?

Oorspronkelijk werkten Brian Grazer van Imagine Entertainment, die de originele film maakte, en Fuzzy Door Productions van Seth MacFarlane samen om een ​​nieuwe filmversie van ‘The ‘Burbs’ te maken. Tijdens de COVID-19-pandemie dacht MacFarlane dat de titel zinvol zou kunnen zijn vanwege ‘de duistere, grappige en enge sfeer van onze gedeelde angsten binnen onze eigen gemeenschappen’, legde Fuzzy Door-president en uitvoerend producent van de show Erica Huggins uit in een telefonisch interview. Nadat het als serie was herschikt, namen ze contact op met Hughey.

“Toen ik er vanuit een modern perspectief over nadacht, wilde ik me echt op de buitenstaander concentreren”, zei Hughey, en voegde eraan toe: “Ik groeide op in Boston, een heel witte buitenwijk, als een gemengd kind; ik wilde me concentreren op een zwarte vrouw die met tegenzin een nieuwe baby had, een nieuwe echtgenoot, in een nieuwe buurt en het door haar ogen zag.”

Palmer was altijd iemand geweest die Hughey Samira wilde spelen, en Grazer had hetzelfde idee.

Keke Palmer zegt dat ze zich aangetrokken voelde tot het idee om moeder te spelen nadat ze zelf de realiteit had ervaren van het moederschap.

(Jason Armond/Los Angeles Times)

“Hij is zo veelzijdig”, zei Grazer, eraan toevoegend dat hij “heel grappig en heel mooi kan zijn en dat hij een gewoon mens kan zijn. Je kunt bijvoorbeeld door hem heen leven en dat is iets geweldigs. Het mooie aan Tom Hanks is dat je door hem heen kunt leven.”

Het bleek dat de timing goed was. Palmer was niet bekend met de versie uit 1989, maar hij identificeerde zich met de visie van Hughey, vooral gezien het feit dat zijn zoon, Leo, toen ongeveer 1 jaar oud was.

“De gedachte om moeder te spelen en nu moeder te zijn en horror en komedie te kunnen gebruiken om te spelen met de realiteit van hoe het is om een ​​nieuwe moeder te zijn, het voelde allemaal heel spannend voor mij”, zei ze.

Toen Palmer eenmaal tekende, moesten Hughey en zijn team iemand vinden die zijn aanstekelijke energie kon evenaren. Hughey zei dat hij Rob voor ogen had als een ‘volledig ondersteunende partner’ wiens jeugdschuld hun huwelijk belemmerde. Hij en zijn medewerker kwamen terecht bij Whitehall, een Britse stand-upcomedian die rollen heeft gehad in blockbusters zoals ‘Jungle Cruise’ uit 2021.

Whitehall vloog vanuit Engeland naar Atlanta om Palmer te ontmoeten, die de aankomende film Boots Riley aan het filmen was.Ik hou van boosters.” Ze vertelde me dat ze eerder een slechte ervaring had gehad om naar de VS te komen om met haar potentiële tegenspeler te lezen, maar Palmer stelde haar snel op haar gemak.

“Ik denk dat ik heel nieuwsgierig was en probeerde hem te leren kennen, want uiteindelijk zouden we elke dag samen zijn en zouden we vrijen, kussen en knuffelen”, zei hij. “We moeten trouwen. Is dit mijn Desi? Ben ik zijn Lucy?”

Jack Whitehall, zelf een ouder, zei dat hij elementen van het script relevant vond.

(Jason Armond/Los Angeles Times)

Whitehall begrijpt ook de nuances van de rol omdat hij ook een jong kind heeft. Haar dochter Elsie is nu 2 en een half jaar oud. (Leo wordt op dit moment 3.)

“Zoveel elementen in het script zijn echt herkenbaar, met Robs karakter en het schuldgevoel dat hij heeft omdat hij weer aan het werk gaat en zijn vrouw zich gevangen voelt en beschermend en behulpzaam wil zijn, maar ook niet echt weet waar haar plaats is en hoe ze nuttig en zorgzaam kan zijn,” zei Whitehall.

Voor Palmer ging het bij het uitbeelden van Samira’s angst niet alleen om het benadrukken van de kloof tussen haarzelf en Rob, maar ook om het uitbeelden van de specifieke angsten om in een postpartumtoestand te leven.

‘Je hebt altijd die angst,’ zei hij. “En ik wil niet zeggen dat het buiten proporties is, maar tot op zekere hoogte is dat wel zo. Je bent voortdurend aan het filteren, is dit echt gevaarlijk? Je voedt voortdurend je eigen woede.”

Gedurende het seizoen van acht afleveringen, dat eindigt met een grote cliffhanger, probeert ‘The ‘Burbs’ het publiek altijd te laten afvragen wat er werkelijk is gebeurd. Dit geldt vooral voor Rob, die veel geheimen herbergt die al dan niet sinister zijn. Het was een aspect van het personage dat de aandacht van Whitehall trok, hoewel hij opmerkte: “Ik denk dat er op een bepaald moment in de serie met de vingers naar elk lid van onze cast werd gewezen.”

‘The ‘Burbs’ heeft tot doel de verwachtingen te ondermijnen, en dat geldt ook voor de manier waarop zij Samira’s ras benaderen.

“Het was heel belangrijk voor mij om het niet cliché te maken”, zegt Palmer, die ook uitvoerend producent is. “Het is te hopen dat we het ‘Get Out’-aspect uitspelen. Dus ik denk dat het niet gaat om de onwaarheid daarvan en hoe dat in het verhaal speelt, maar om over iets groters te praten, waarbij het er eigenlijk alleen maar om gaat dat je een vis uit het water bent.”

Samira vindt een echte gemeenschap in andere excentrieke omgevingen, wat past bij de ervaring van Palmer toen hij opgroeide in Robbins, Illinois, buiten Chicago. Whitehall zei ondertussen dat hij opgroeide in ‘het Britse equivalent van Hinkley Hills’ in een stad genaamd Putney, aan de rand van Londen.

“Het zat vol met hele aardige mensen, maar erg veroordelend, en er waren geheimen op straat”, zei hij. “Er zijn ook schandalen.”

Tijdens ons interview was het duidelijk dat Palmer en Whitehall een gemakkelijke verstandhouding hebben. Ze kruisten hun pad toen Palmer Whitehall introduceerde in de film ‘Soul Food’ uit 1997, die Whitehall later als referentie op de set gebruikte. Palmer pakte Whitehall opgewonden vast terwijl ze spraken. Hoewel hun bezorgstijlen verschillend zijn, is hun gevoel voor humor hetzelfde, aldus Palmer. En ze vonden een manier om het allemaal te laten overeenkomen met wat het liet zien.

“Ik denk dat we samen het juiste moment hebben gevonden en dat we elkaar onze momenten hebben laten beleven”, zei Palmer. ‘Zoiets als heel telepathisch. Zo van: ‘Een ogenblikje.’ We konden elkaars stappen voelen. Ik denk dat we goed samenwerken.”