De Artemis II-astronauten zijn om 17.07 uur veilig geland voor de kust van San Diego. Vrijdag. Na hun historische missie rond de maan gedurende 10 dagen slaakten de NASA-bemanning en functionarissen eindelijk een zucht van verlichting.
“Ik heb nog steeds geen woorden voor woorden. Jared uit zijn jeugd kan op dit moment niet geloven wat ik net heb gezien”, zei NASA-beheerder Jared Isaacman, die aan boord van een oorlogsschip van de marine stond dat hielp bij het redden van vier terugkerende astronauten in de Stille Oceaan.
Isaacman werd geboren meer dan tien jaar nadat de mens voor het laatst op de maan liep.
“Ik heb bijna mijn hele leven gewacht om dit te zien, en als NASA-bestuurder ben ik erg trots op het hele personeelsbestand”, zei hij.
Er werd lang uitgekeken naar de terugkeermissie en trok de aandacht van kijkers uit het hele land. Dat Het Empire State Building licht op in rood, wit en blauw om de bemanning thuis te verwelkomen. Veel MLB-stadion toont beelden van de landing op hun scorebord.
NASA beschouwt de hoogenergetische terugkeer – die de atmosfeer binnendrong in een vuurbal van bijna 5000 graden Fahrenheit met meer dan 32 keer de geluidssnelheid – als een van de meest risicovolle momenten van de missie.
-
Deel via
De bloeddruk van functionarissen van de ruimtevaartorganisatie stijgt Experts houden de prestaties van het hitteschild van het vliegtuig nauwlettend in de gatenwaarop astronauten vertrouwen om het te vertragen en de temperatuur bewoonbaar te houden.
Tijdens de onbemande Artemis I 2022-testmissie brak het hitteschild onverwachts op meer dan 100 punten. NASA stelde vast dat eventuele astronauten aan boord niet gewond zouden zijn geraakt, maar merkte op dat de kwestie een verhoogd risico voor de toekomstige bemanning met zich meebracht. In plaats van het hitteschild opnieuw te ontwerpen – wat NASA van plan is te doen voor toekomstige missies – koos het bureau ervoor om de capsule op een steiler traject te vervoeren, bedoeld om de druk op de materialen te verminderen.
Na de landing hielden verschillende kleine snafus duikers van de marine op terwijl ze probeerden de astronauten uit de capsule te krijgen.
Ten eerste hadden de duikers moeite om contact te maken met de astronauten binnenin – hoewel beide partijen nog steeds Mission Control konden bereiken. Nadat de marinebemanning het luik had geopend, verhinderden de zeestromingen dat ze een opblaasbaar apparaat rond de capsule konden plaatsen om deze te stabiliseren en de astronauten te helpen ontsnappen.
Uiteindelijk, bijna anderhalf uur na de landing, hielp het team de astronauten uit de hete Orion-capsule en werd begroet door tientallen vluchtleiders bij Mission Control.
Het marineteam vloog de astronauten vervolgens per helikopter naar het marineschip USS John P. Murtha, ongeveer 2,4 kilometer verderop, voor medische evaluatie.
Bemanningen zullen tot in de avond blijven werken om de capsule veilig te stellen en terug te leiden naar Murtha, waar deze naar verwachting zaterdag vroeg de marinebasis San Diego zal bereiken.
Voor veel NASA-wetenschappers en -ingenieurs in het hele land is het analyseren van elk stukje gegevens uit de capsule nog maar net begonnen.
“We willen absoluut naar het thermische beveiligingssysteem kijken”, zei Isaacman. “We willen alle gegevens die ze ons niet konden sturen, terug downloaden en gebruiken om Artemis III te informeren.”
Het Artemis-programma, een internationale samenwerking onder leiding van NASA, heeft tot doel om voor het eerst in meer dan 50 jaar schoenen terug te brengen naar de maan. Het ruimteagentschap hoopt een basis op de maan te bouwen als proeftuin voor toekomstige missies naar Mars.
Artemis II, een flyby-missie rond de maan vertrekt op 1 aprilis gericht op het testen van levensondersteunende systemen en het oefenen van het besturen van het ruimtevaartuig om de reis soepeler te maken voor toekomstige bemanningen die zich zullen concentreren op de complexe uitdaging van het daadwerkelijk landen op het maanoppervlak.
Christian Ramirez, Jr., 8, bekijkt een astronautenpak terwijl hij wacht op de Artemis II Landing Watch Party met een live-uitzending van de landing op een groot scherm in het Columbia Memorial Space Center in Downey op vrijdag.
(Myung J. Chun / Los Angeles Times)
Ze overwonnen problemen met het ruimtetoilet van de capsule (meerdere keren), bestuurden het ruimtevaartuig met de hand en testten procedures zoals bescherming tegen zonnestraling in vrachtkluizen.
Maar de flyby van maandag – dat is het de eerste keer dat mensen de maan bereiken sinds 1972 – heeft een emotionele betekenis voor de bemanning en ruimtefans die verder gaan dan de technische doelstellingen van de missie.
Terwijl ze in de ruimte waren, sprak de bemanning erover een reëel zicht op onze stoffige en ruige natuurlijke satellietleek zo groot als een bowlingbal op armlengte afstand, zwevend in het niets. De astronauten konden niet anders dan een nieuwe waardering voor onze thuisplaneet voelen.
“Misschien doet onze afstand tot jou denken dat wat we doen speciaal is”, zegt Artemis II-piloot en Victor Glover, geboren in Zuid-Californië ‘ zei hij met Pasen terwijl hij op weg was naar de maan. “Maar we zijn op dezelfde afstand van jou, en – ik probeer je te vertellen, geloof me – je bent speciaal. In al deze leegte – dit is de leegte, dit ding dat we het universum noemen – heb je deze oase, deze prachtige plek waar we samen kunnen leven.
Ongeveer 25 minuten voordat de bemanning terugkeerde naar onze oase, Artemis II Cmdr. Reid Wiseman heeft Mission Control via de radio geïnformeerd.
“Vanuit raam twee hadden we een prachtig uitzicht op de maan”, zei hij. “Het ziet er iets kleiner uit dan gisteren.”
‘Het lijkt erop dat we terug moeten gaan,’ antwoordde Mission Control.
