Natalie Richards is overweldigd.
Maandelijks premies zorgverzekeringen steeg in januari van $ 3 naar $ 164 per maand, een prijs die te hoog is voor het krappe budget van een alleenstaande moeder. Met zijn baan als vaatwasser bij Chili’s kon hij nauwelijks zijn huur, boodschappen en andere levensbehoeften betalen. Zoals de meeste Amerikanen is Richards afhankelijk Betaalbare zorgwet Marktplaats omdat zijn baan geen ziektekostenverzekering biedt.
Met zo’n grote premiestijging maakt hij zich zorgen dat hij zijn zorgverzekering kwijtraakt.
“Het is leven of dood”, zegt Richards, 37, tegen Business Insider. “En meer dan dat, de kwaliteit van leven. Ik kan me totaal ellendig voelen en voor alles worstelen. Of, als ik medicijnen gebruik, kan ik naar het probleem kijken, het grotere plaatje zien en het uitzoeken.”
Haar vroegere banen bij non-profitorganisaties en de horeca boden over het algemeen geen gezondheidszorgdekking op basis van de werkgever, dus vertrouwde Richards op de markt. Het plan heeft hem geholpen medicijnen en een therapeut te krijgen om met zijn ADHD om te gaan, waarvan hij zegt dat deze zonder de juiste behandeling slopend kan zijn.
Miljoenen mensen zoals hij hebben dit jaar de toegang verloren tot de verhoogde subsidies van de ACA, een krediet dat bedoeld is om huishoudens met lage en middeninkomens te helpen betalen voor gezondheidszorg. Deze door de overheid gesubsidieerde plannen zijn een redder in nood voor freelancers, gig-werknemers, deeltijdwerkers en anderen die geen door de werkgever gesponsorde dekking hebben. Het krediet liep op 31 december af na maanden van spanning in het Congres – en pogingen om het krediet te vernieuwen waren niet succesvol.
Het aantal inschrijvingen op deze markten daalde in januari met 1,4 miljoen, waarbij naar verwachting de komende maanden meer mensen hun plannen zullen annuleren. Vierentwintig miljoen mensen zijn dat ingeschreven in een ACA-plan begin 2025, een cijfer dat gestaag is gestegen sinds de verhoogde subsidies in 2021 van kracht werden. Richey zei dat zijn plan niet langer van kracht is vergeleken met vorig jaar en hij verwacht dat het in de komende maanden zal aflopen vanwege onbetaalde premies.
“De dingen die ik nu echt nodig heb, heb ik niet”, zei Richards. “Dit is waarschijnlijk de moeilijkste tijd van mijn leven.”
Zonder ACA-subsidies verliest Richards haar ‘stabiliteit’
Gezondheidszorg is niet Richards’ topbestedingsprioriteit. Vanuit budgettair perspectief is dat onmogelijk. Hij zegt dat hij verdient iets boven het minimumloon en doe je best om te betalen voor huisvesting, nutsvoorzieningen en voedsel. Ze heeft geen auto en heeft er dringend een nodig om tussen werk en afspraken te pendelen; het openbaar vervoer is beperkt in haar kleine stadje Palestina, Texas. Toen deze kosten eenmaal gedekt waren, kon hij de kosten van een doktersbezoek niet meer betalen.
‘Ik bevond me in een crisismodus’, zei ze, eraan toevoegend dat ze van plan was eventuele ziektes of verwondingen thuis te behandelen, en dat ze haar laatste recept-navulling had gemist.
Behalve de ACA heeft Richards geen verzekeringsopties. Texas Medicaid het was alleen beschikbaar voor kinderen met een laag inkomen, zwangere vrouwen, senioren en mensen met een handicap, dus ze kwam niet in aanmerking. Texas is een van de tien staten die Medicaid niet hebben uitgebreid onder de ACA. Hierdoor zat Richards vast: haar huidige baan bood geen verzekeringsplan omdat haar schema parttime was. Hij was op zoek naar een nieuwe rol met een stabiele reikwijdte, maar had niet veel geluk.
Richards maakt zich het meest zorgen over het verlies van steun voor de geestelijke gezondheidszorg. Door haar marktplan te laten mislukken, zou ze niet langer een therapeut kunnen bezoeken en geen recepten meer kunnen krijgen, waar ze voor haar dagelijkse activiteiten op vertrouwde. Ze deelde ook de voogdij over haar tienerkinderen met hun vader, en het verlies van de gezondheidszorg bracht haar vermogen in gevaar om zijn geestelijke en lichamelijke gezondheid op betrouwbare wijze te monitoren. Het rimpeleffect is frustrerend, zei hij.
“Ik verloor het vermogen om te documenteren dat ik de bekwame ouder was die ik zei dat ik was,” zei Richard, en voegde eraan toe: “Het was mijn stabiliteit, mijn capaciteit, mijn geloofwaardigheid – alles liep gevaar als een direct gevolg van het ontbreken van gezondheidszorg.”
