Australische joden en andere inwoners maakten op zondag 14 december een pelgrimstocht in Tel Aviv voor de slachtoffers van de massale schietpartij op Bondi Beach.
Jerome Socolovsky/NPR
onderschrift verbergen
ondertiteling wisselen
Jerome Socolovsky/NPR
TEL AVIV, Israël – Een rabbijn met een fakkel klom op een schaarlift en werd naar een gigantische Chanoeka-menora gehesen.
“Ben je klaar!?” vroeg hij aan de kinderen die beneden verzameld waren.
“Ja!” riepen ze in koor.
Rabbi Shaul Reizes gebruikte een steekvlam om de eerste, meest rechtse kaars aan te steken en leidde de kinderen en de menigte volwassenen die zich achter hen verzamelden op het Habima-plein in Tel Aviv bij het zingen van Chanoeka-zegeningen.
Het was tijdens een ceremonie als deze, duizenden kilometers verderop in Australië, waar twee schutters zondag het vuur openden en doodden minimaal 16 personenwaaronder een 10-jarig meisje en een overlevende van de Holocaust. De tragedie overschaduwde Israëls Joodse lichtfeest, waar mensen van alle leeftijden naar uitkeken – vooral dit jaar, toen er van oktober tot 2016 een staakt-het-vuren in Gaza plaatsvond. op één na allemaal gegijzeld meegenomen door door Hamas geleide militanten bij een aanval op 7 oktober 2023, is teruggegeven.
Een grote menora staat buiten de muren van de Oude Stad in Jeruzalem, klaar voor de dagelijkse nachtelijke kaarslichtceremonie.
Jerome Socolovsky/NPR
onderschrift verbergen
ondertiteling wisselen
Jerome Socolovsky/NPR
De orthodox-joodse Chabad-beweging steekt deze enorme menora’s elk jaar aan in steden in heel Israël – en over de hele wereld. Reizes zei dat wat de aanvallers deden op Bondi Beach in Sydney, Australië, daar niets aan zou veranderen.
“Wat ze willen doen is meer duisternis in de wereld brengen, en wij geloven dat het onze missie nu, vooral vanavond, is om meer licht in de wereld te brengen”, zei hij.
In Tel Aviv is dit de eerste keer dat er grote publieke activiteiten zijn geweest om de feestdag te vieren sinds de COVID-pandemie en de oorlog op 7 oktober 2023 begonnen.
“Chanoeka is eigenlijk terug na een aantal jaren van annulering,” zei Alice Eldar, terwijl haar peuter met lichtstokjes om haar heen danste en riep: “Chanoeka!”
Eldar zei dat hij blij was dat alles weer normaal werd en dat zijn familie een openbare menora-verlichtingsceremonie kon bijwonen en traditionele met gelei gevulde donuts, genaamd sufghaniyot, kon kopen bij een bakkerij in de stad.
“Het voelt alsof we het weer kunnen vieren”, zei Eldar.
Hij had zes jaar in Israël gewoond en hoorde over de aanslagen in Australië van zijn moeder, die vanuit Londen belde om het hem te vertellen.
“Je ziet steeds meer aanvallen van antisemitisme en sterke gevoelens van haat tegen Joden”, zegt Eldar, die niet Joods is maar zijn kinderen in die tradities heeft grootgebracht. “Wat verdrietig.”
In veel landen, waaronder Australië en de Verenigde Staten, voelen joden zich steeds kwetsbaarder, ondanks de toegenomen veiligheid buiten hun scholen en synagogen. In Israël zijn er aanvallen geweest door militanten – waaronder een door Hamas geleide aanval twee jaar geleden die de aanleiding was voor de oorlog in Gaza – maar veel Joden hier zeggen nog steeds dat ze zich veiliger voelen in een land waar de meerderheid van de bevolking dezelfde religie aanhangt, en ze lijken zich geen zorgen te maken over de afwezigheid van gewapende bewakers die op die plaatsen zijn gestationeerd.
Daarom vond er een aanval plaats op Bondi Beach, waarbij twee politieagenten betrokken waren 40 mensen raakten gewondkan ervoor zorgen dat Australië een eng land lijkt voor mensen als de 28-jarige Raz Kahlon. Terwijl hij op zijn fiets Habima Square overstak, zei Kahlon dat hij hoopte ooit naar Australië te reizen om daar de strandcultuur te ervaren.
“Dat was een van mijn dromen: naar Sydney gaan om daar te surfen, nieuwe mensen te ontmoeten, mensen met een goed humeur te ontmoeten”, zei hij, eraan toevoegend dat hij niet dacht dat hij nu zou vertrekken. “Het horen van de schietpartij was een groot ‘nee’ voor dit land”, zei hij.
Op korte loopafstand van het Habima-plein verzamelden zich om 22.00 uur mensen op het Frishman-strand in Tel Aviv om de slachtoffers van de massale schietpartij in Australië te herdenken. Ze staken herdenkingskaarsen aan, plaatsten deze in de vorm van Davidssterren op het trottoir en zongen gebeden voor de vrede.
Bij een herdenkingsevenement in Tel Aviv voor de slachtoffers van de Bondi Beach-aanval in Australië worden op 14 december kaarsen geplaatst in de vorm van een Davidster.
Jerome Socolovsky/NPR
onderschrift verbergen
ondertiteling wisselen
Jerome Socolovsky/NPR
Onder de vele Engelssprekenden daar zijn er mensen met Down Under-accenten.
“Ik vond het belangrijk dat ik hier vanavond was”, zegt Ben Freeman, die uit Melbourne komt en het grootste deel van de zondag zijn vele vrienden en familieleden in Sydney bezocht om te zien of alles in orde was. Hij was opgelucht dat te weten.
Freeman zei dat hij opgroeide met antisemitisme in Australië. Maar de toenemende bedreigingen en het toenemende geweld tegen joden en joodse instellingen in eigen land werden te groot, zei hij, en leidden tot zijn besluit om naar Israël te verhuizen.
“Toen 7 oktober plaatsvond, veranderde alles enorm in Australië. En ik hield het nog een jaar vol en besloot te vertrekken en naar een land te komen waar ik mezelf niet hoefde uit te leggen en waar ik vrij kon zijn.”
Hij was het eens met de Israëlische premier Netanyahu zei deze week dat de Australische regering “niets heeft gedaan om de verspreiding van antisemitisme in Australië te stoppen” ondanks een golf van aanvallen op Joden, waaronder brandstichting in synagogen, vandalisme van Joodse eigendommen en antisemitische beledigingen tijdens anti-Israël-bijeenkomsten. Netanyahu zei ook dat het besluit van Australië om een Palestijnse staat te erkennen ‘de vlammen van antisemitisme heeft aangewakkerd’.
“Ik denk dat de reactie van de Australische regering op de aanval van 7 oktober echt teleurstellend was”, zei Freeman. “Eerlijk gezegd, het bloed kleeft aan hun handen.”
Eli Parkes, die tien jaar geleden naar Israël verhuisde, zei dat de Joodse gemeenschap in Australië grotendeels bestond uit mensen wier grootouders, net als de zijne, overlevenden van de Holocaust waren. Ze verhuisden naar Australië, zei hij, omdat ze afstand wilden nemen van het ‘antisemitisme uit de Oude Wereld’.
“En de cijfers komen niet verder dan Australië,” zei hij. “Toen we opgroeiden, dachten we dat we gezegende joden waren en daar niets mee te maken hadden. En helaas hebben de afgelopen jaren ons laten zien dat dat niet helemaal waar is.”
