Wes Anderson is een van de meest consistente regisseurs van zijn generatie – je weet wat je van al zijn foto’s kunt verwachten, en ze zijn allemaal min of meer redelijk goed. Maar hij sloeg hem het park uit met Asteroïde stadGek, Looney-liedjes-een geïnspireerde komedie die stilletjes overgaat in een ontroerende meditatie over kunst en de universele menselijke behoefte om verhalen te vertellen.
Op een congres van jonge astronomen in de woestijnstad verschijnt plotseling een UFO die een meteoriet oppikt uit een krater in het stadscentrum. Het eerste contact met deze verbazingwekkende buitenaardse wezens haalde nationaal nieuws, dus veel journalisten, wetenschappers en religieuze groeperingen bezochten de stad om te zien of de UFO’s zouden terugkeren. Te midden van al deze chaos, een onlangs weduwe vader, Woodrow (Jason Schwartzman), worstelt om zijn aanhoudende verdriet te verzoenen met zijn ontluikende romance met de beroemde filmactrice Midge (Scarlett Johansson).
Dat is de basisplot van Asteroïde stadmaar er is nog veel meer aan de hand, zoals een frameapparaat dat alles wat je ziet verandert in een uitgebreid drama dat ook als televisiedocumentaire wordt gefilmd. Verward? Dat is natuurlijk, maar dat maakt het ook Asteroïde stad het is effectief, ontroerend – en heel anders dan het eerdere werk van de regisseur. Met een cast met onder meer Tom Hanks, Tilda Swinton, Adriaan Brody En Margot Robbiede film zit boordevol voldoende sterrenkracht om je geïnteresseerd te houden, zelfs als je een beetje verdwaald raakt in het eigenlijke verhaal.
