In 2017 verhuisde ik als alleenstaande vrouw van New York naar Berlijn.
Het vinden van liefde was niet het belangrijkste dat ik moest doen, maar ik stond open voor de mogelijkheid – en besefte dat het mogelijk was om te slagen datingapp-matches met iemand van een andere nationaliteit is veel hoger dan wanneer ik in de Verenigde Staten was gebleven.
Ik was dus niet zo verrast toen een onstuimige Fransman, die uiteindelijk mijn echtgenoot werd, me wegblies.
We zijn erin geslaagd de culturele kloof te negeren gedurende de eerste zes maanden van de zalige wittebroodswekenfase. Dit was gemakkelijk omdat hij vloeiend Engels sprak en ik een basiskennis van het Frans had, maar hoe langer we doorgingen, hoe moeilijker het werd om te doen alsof we niet waren opgegroeid in landen die duizenden kilometers van elkaar verwijderd waren.
We hadden het geluk dat we veel gemeenschappelijke interesses hadden en waren het vanaf dag één eens over onze kernwaarden – maar we begonnen te accepteren dat er sommige dingen waren waarbij ik te Amerikaans voor hem was en hij te Frans voor mij.
We hebben tegengestelde benaderingen van zelfmedicatie
De eerste keer dat mijn man zag hoeveel ibuprofen ik had, was hij geschokt. Audrey Bruno
Betrouwbare zorgverzekering was nooit een zekerheid voor mijn familie toen ik opgroeide.
Dat betekent dat we waar mogelijk vaak onze eigen kwalen behandelen, waarbij we de medicijnkast altijd gevuld houden met flessen van Costco-formaat van elk medicijn. vrij verkrijgbare pijnstillers Je kunt het je voorstellen.
Ik dacht er niet lang over na toen ik mijn koffer vol flessen ibuprofen pakte, maar het verraste mijn man toen ik er voor het eerst een voor hem uit trok.
In Frankrijk zijn pijnstillers als ibuprofen en paracetamol niet gemakkelijk in bulk te kopen of in de supermarkt te verkrijgen – en zelfs in de apotheek kun je ze niet zelf kopen.
In plaats daarvan moet u het rechtstreeks bij een apotheker verkrijgen, die u doorgaans zal adviseren over het juiste gebruik en de juiste dosering.
Vanuit zijn perspectief slikte ik te veel ibuprofen… maar aan de andere kant: natuurlijke behandeling hij gebruikt het altijd veel, knip het niet voor mij.
Deze week nog was ik verkouden en hij bracht me een homeopathisch middel met etherische olie toen ik hem vroeg om medicijnen. Ik had het gebruikt om hem te kalmeren, maar je kunt maar beter geloven dat ik hem ook terugstuurde om de ibuprofen te halen die ik echt nodig had.
De Franse eetgewoonten van mijn man verschillen van zijn relaxte Amerikaanse aanpak
Mijn man en ik hebben vaak moeite om te bepalen wanneer en wat we eten vanwege onze verschillende smaken en culturele benaderingen van eten.
In Frankrijk zijn de eetroutines vaak rigide. De lunch vindt plaats rond de middag, het ontbijt is altijd zoet, en het enige moment van de dag waarop de meeste mensen een tussendoortje nemen is om 16.00 uur voor hun ‘goûter’ – de gewoonte uit de kindertijd om ‘s middags snoep te nuttigen, die veel Fransen, waaronder mijn man, nog lang nadat ze het schoolplein hebben verlaten met zich meedragen.
Ondertussen weerspiegelt mijn aanpak mijn vrije manier van eten in de VS. Snacks zijn altijd verkrijgbaar, het ontbijt wordt vaak overgeslagen en het avondeten kan gemakkelijk de ene avond vroeg en de andere avond laat zijn.
We hebben geen van beiden zich volledig aan elkaars eetstijl kunnen aanpassen, maar we proberen tijd vrij te maken om minstens één maaltijd per dag samen te nuttigen – meestal het avondeten. Op die manier kunnen we iets vinden waar we het over eens zijn, en een tijd om het op te eten, en altijd krijgen wat we allebei willen.
We zijn het vaak oneens over hoe en wanneer we persoonlijke ruimte moeten delen
We hebben de culturele verschillen die we hebben, kunnen overbruggen. Audrey Bruno
Ik heb altijd een opendeurbeleid gevoerd voor vrienden en familie en heb deze kans met open armen ontvangen huur een huishoudster in of mijn appartement aan een vriend overlaten om voor mijn kat te zorgen terwijl ik de stad uit ben.
Ik vind het niet erg als ze zich thuis voelen terwijl ze daar zijn – of dat nu betekent dat ze in mijn bed moeten slapen of mijn shampoo en conditioner moeten gebruiken – waarschijnlijk omdat ik als kind heb gezien dat mijn ouders altijd hetzelfde aanboden.
Dit valt echter buiten de mogelijkheden van mijn man. De eerste keer dat ik een dergelijk idee voorstelde vóór een lange vakantie, sloot hij het af.
“In Frankrijk doen mensen dat niet”, zei hij. “Wij willen aan het eind van de dag in ons eigen bed slapen.” Vrienden komen langs om de kat te voeren en zijn nest te verschonen, maar dat is alles.
Er is ook een grens aan hoe lang hij zich op zijn gemak voelt gasten ontvangen Wanneer wij is op locatie – maar hij leerde zich aan te passen aan langere verblijven om mijn dierbaren te huisvesten die van ver weg moesten reizen.
Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten, was het langste stuk dat hij kon verdragen een lang weekendmaar sindsdien hebben we mijn broer, die in Californië woont, een aantal weken ontvangen zonder enige klachten van hem (OK, misschien maar een paar).
Dus ook al zullen wij dat misschien nooit zijn helemaal niet in overeenstemming met het unieke karakter van elke cultuur weten we tenminste dat we altijd zullen proberen elkaar in het midden te ontmoeten.
