In een zeldzaam geval van “Saturday Night Live” met een gastpresentator op precies het juiste moment, Connor Storrie, bekend van de Canadese hockeyromantiek “Verhitte rivaliteit” brengt een sexy charisma in de show, ook al is veel van het schetsmateriaal niet toevallig tot stand gekomen.
“SNL”-parodieën vorige maand uitgezonden door het te combineren met ‘Harry Potter’, maar met Storrie, en alle hockeyaandacht die werd vergaard door de gouden medaillewinst van Team USA op de Olympische Winterspelen, voelde het optreden van de gastheer bijzonder gepland aan. En dat was voordat leden van de heren- en damesteams zelfs maar langskwamen, net als Storrie’s ‘Heated Rivalry’ co-ster Hudson Williams, die de rauwe reactie van het publiek op een sketch liet zien, waaruit bleek dat veel mensen de serie hebben gevolgd sinds deze in november op HBO Max debuteerde.
Wat de prestatie van Storrie betreft, deze is waarschijnlijk de beste van de show, die veel zwakke schetsen bevat, van een tamelijk voor de hand liggend begin tot een vroeg deel dat lijkt op een excuus voor Marcello Hernández om het spelen van de rol van een gekke leraar met een overdreven accent.
Het wordt iets beter met historische beelden van mannen die handschoenklappen geven en de verschijning van Williams in een sketch over het huwelijksaanzoek van een man dat misgaat omdat hij voortdurend wordt afgeleid door een groep gelukkige mannen. schaatsen in het Rockefeller Center. Storrie speelde ook een coole tiener die vriendelijkheid probeert over te brengen aan zijn ongelooflijk sukkelige leraar (Ben Marshall) en zijn al even sukkelige ouders (Ashley Padilla en James Austin Johnson), een man die zijn vriend helpt zijn absurde problemen te overwinnen operatie voor beenverlengingen een kantoormedewerker die een aanvraag heeft ingediend voor een romantische kantoordans. Misschien wel de beste avond van Storrie was toen ze een zwaargewonde stripper speelde op een vrijgezellenfeest in Las Vegas.
Wat duidelijk is, is dat Storrie, over een vrij breed scala aan karaktertypes heen, haar mannetje staat en een aantal smeulende uitvoeringen en een vreugde levert waar de show grotendeels onbekend voor is.
Muzikale gasten Mumford & Sons, samen met Aaron Dessner van de National, traden op “Elastiekje man” met Hozier en “Hier”met Sierra Ferrell.
De koude open van deze week is opgelost recente aanvallen op Iran waarbij president Trump (Johnson) uitlegde waarom hij zaterdag om 02.00 uur handelde: “Dit gebeurde nadat de aandelenmarkt dit weekend gesloten was en het veroorzaakte onmetelijke angst, woede en chaos in de ‘SNL’-schrijverskamer”, legde hij uit. Trump zong: “Oorlog! Wat heeft het voor zin? De aandacht afleiden van de Epstein-bestanden!” voordat minister van Defensie Pete Hegseth (Colin Jost) wordt voorgesteld, die een alcoholvrije Four Loco neerhaalt en zijn knokkel-tatoeage laat zien tijdens ‘EPIC FURY’. Nadat Trump en Hegseth kort hun voorraad hadden ingeslagen op de ondergewaardeerde Nintendo GameCube-console (waarop Hegseth zei dat hij een spelletje “Prince of Persia: Sands of Time” speelde), zei Hegseth: “We hebben een vreselijke, vreselijke leider verslagen die zich tegen zijn eigen volk keerde.” Trump kwam tussenbeide: “Maar heb geen ideeën!”
In haar monoloog maakte Storrie grapjes over de culturele aantrekkingskracht van ‘Heated Rivalry’, waardoor, zo zei ze, ‘veel mensen over hockey leerde… en veel heterovrouwen leerde dat hun seksualiteit eigenlijk homomannen was.’ Storrie vertelt over haar jeugd in Texas, waar ze als serveerster werkte voordat ze in de serie werd gecast, en hoe weinig tijd ze had om zich voor te bereiden om een Russische hockeyspeler te spelen voor de show. Daarna voegde hij zich bij Jack en Quinn Hughes van het Olympische hockeyteam voor heren. Maar de reactie op de gebroeders Hughes was veel groter dan die van de damesteamspelers Hilary Knight en Megan Keller, die het podium betraden. ‘Het waren wij alleen, maar we dachten dat we hen ook zouden uitnodigen,’ zei Knight. “We dachten dat we ze wat tijd zouden geven om te schitteren”, voegde Keller eraan toe.
Beste sketch van de avond: hoe durven ze de beste grap te bewaren voor een videoschets!
Tijdens een uitbundige bijeenkomst in Londen in 1892 lopen de zaken (letterlijk) uit de hand wanneer twee mannen (Mikey Day en Storrie) verwikkeld raken in een woordenoorlog die escaleert in kreten van “Hoe durf je!” gevolgd door een klap met een handschoen. Er zijn er ook die zich ermee bemoeien, maar dit loopt uit de hand als iemand met zijn vuisten de zogenoemde ‘gentleman’s code’ overtreedt. Al snel zijn een hond en een baby betrokken bij steeds belachelijkere klappen. De komische timing van Storrie is hierin uitstekend en de sketch verwerpt de ‘SNL’-trope van rechtstreeks naar hardcore geweld en bloedvergieten, zoals zoveel videoschetsen tegenwoordig doen.
Ook geweldig: een fooi geven wordt gewaardeerd als je danst terwijl je geblesseerd bent
Op dit moment heeft “SNL” misschien wel 100 schetsen voor een vrijgezellenfeest gemaakt, maar in geen daarvan was Storrie te zien die zijn middenrif ontblootte of zijn gescheurde broek uittrok. De sketch was niet alleen opvallend voor degenen die ernaar op zoek waren, maar bood ook een solide fysieke komedie waarin Storrie een stripper speelde die zwaargewond in een hotelkamer verschijnt nadat hij door een auto is aangereden. Hij deed zijn uiterste best om zijn taken te vervullen, maar kon nauwelijks staan. Storrie kan uitstekend zwaaien en floppen, haar bebloede lichaam rond het podium gooiend en rond de vrijgezellen (Padilla, Sarah Sherman, Veronika Slowikowska en Jane Wickline), die niet weten of ze afgewezen of opgewonden moeten worden.
Winnaars van de ‘Weekend Update’: advies voor bruidsmeisjes: vermijd de krantenkoppen
Helaas voelden beide karaktersegmenten van “Weekend Update” deze week niet gaar. Sherman speelt een overdreven geseksualiseerde popcultuurmeme met een uitgebreid kostuum – de Punch’s nalatige moeder, het babyaapje – valt Jost aan in de hoop zwanger te worden. Iets beter, maar nog steeds onbeleefd, is Slowikowska als Katie, een bruidsmeisje op een bruiloft die grappen maakt over gebeurtenissen die de krantenkoppen halen, zoals kartelgeweld in Mexico, de Epstein-archieven of de aanhoudende oorlog in Oekraïne. Deze lijkt heel grappig en slim te klinken als je hem aan een tafel leest, maar het klinkt schokkend voor het publiek omdat het uitgangspunt zo in de war is.
