Zachte kunststoffen zijn hier berucht om interfereren met de sorteermachinedoor de verwerkingslijn glippen, en schade aan het milieu veroorzaken. Deze materialen worden ook niet geaccepteerd in de meeste recyclingprogramma’s in de stad.
Er zijn faciliteiten om dit soort plastic te recyclen, maar het afval schoon en vrij van zogenaamd ‘recyclebaar afval’ (composteerbare bekers, plastic keukengerei) op de locatie krijgen, is een enorme uitdaging voor de samenleving. Het merendeel van het zachte plastic, zelfs de tassen die in de supermarkt worden gerecycled, belandt in de prullenbak. SPC is wat Arbouzov een ‘pre-recyclingapparaat’ noemt, ontworpen om deze stroom te vereenvoudigen en plastic te leveren dat ingesloten, traceerbaar is en waarschijnlijker door het systeem gaat.
Ik probeerde me voor te stellen hoe de blokken zouden veranderen in terrasmeubilair, zoals geadverteerd, maar wist pas maanden later precies hoe, toen Arbouzov me een video stuurde van de blokken op hun eindbestemming: een fabriek in Frankfort, Indiana, die gespecialiseerd is in de verwerking van polyethyleen- en polypropyleenfilm. De blokken worden versnipperd totdat ze, althans in de video, lijken op een handvol natte krantenpapier, die vervolgens worden samengeperst tot composiet terrassen, stoelen, tuinranden en meer.
Met dank aan Clear Drop
Met dank aan Clear Drop
“De volledige cyclus vanaf het verzenden van een blok tot aan het recyclingproces duurt meestal enkele weken”, zegt Arbouzov, “afhankelijk van de levertijden en batchschema’s.” Momenteel is de locatie in Frankfort de enige faciliteit die de blokken verwerkt, maar Arbouzov hoopt dat dit slechts tijdelijk zal zijn.
“Ons doel is om meer van dit proces dichter bij de plaats te brengen waar het materiaal wordt geproduceerd, zodat de blokken massaal via regionale recyclinginfrastructuur kunnen worden verplaatst in plaats van via postlogistiek”, zei hij. “Het mail-back-systeem is in wezen een brug waarmee materiaal kan worden vastgelegd terwijl de grotere infrastructuur zich ontwikkelt.”
Recycling, herbedrading
Ik ontdekte dat mijn gezin van drie personen in staat was om elke paar weken een blok te produceren, wat al snel het aanbod aan post overtrof. Toen de blokken zich op mijn kantoorvloer begonnen op te stapelen, hoopte ik dat SPC iets nuttigs voor de consument zou opleveren. Lepels, rietjes, 3D-printfilament… alles wat je thuis kunt gebruiken.
Echter, Greenpeace-rapport 2023 ontdekte dat het recyclen van plastic het feitelijk giftiger kan maken dan voorheen. Door het te verwarmen komen niet alleen bestaande chemicaliën in de lucht- en watervoorziening terecht, maar ontstaan er zelfs nieuwe materialen, zoals benzeen. Zou ik dit in mijn huis willen? Hoort gerecycled plastic echt thuis in een circulaire economie? Ik vroeg Arbouzov wat hij ervan vond.
.jpg)
