Weinig gebieden van ons leven zijn zo verbonden met het idee van verandering als mode. Naarmate de seizoenen verstrijken, veranderen silhouetten, verdwijnen trends en ontstaan er nieuwe expressiesystemen. Deelnemen aan de modewereld betekent een eeuwige transformatie ondergaan. Daarom verandert het interne raamwerk van de industrie regelmatig, waarbij rollen, hiërarchieën en machtsdynamieken voortdurend opnieuw worden onderhandeld.
Maar in het huidige turbulente klimaat dreigen deze generatieve krachten tot chaos te leiden. De zwaarbevochten vooruitgang op het gebied van inclusiviteit, representatie en creatieve vrijheid stuit steeds vaker op terugslag, nu rigide en onderdrukkende ideologieën terugkeren. De vraag is niet óf mode zich zal ontwikkelen, maar hoe? Hoe blijven we de juiste stemmen versterken? Hoe behouden we de openheid, het experimenteren en de pluraliteit die positief bepalen wat we doen? Hoe zorgen we er uiteindelijk voor dat we ten goede veranderen? Om de uitdagingen en mogelijkheden van vandaag in kaart te brengen, spraken we met figuren die vooroplopen in deze veranderingen die onze smaak en de structuur en verantwoordelijkheden van de bredere mode-industrie van vandaag vormgeven.
KENYA HUNT, hoofdredacteur, Hij Engels
Het redactionele spoor is in wezen een gelofte van volharding. Meerdere posities, hevige concurrentie en de noodzaak om door een netwerk van mensen te navigeren bepalen dit vakgebied. Voor sommige mensen zijn de kansen echter nog groter. Voordat we de top van de sector bereikten, Keniaanse jacht heeft lange tijd ervaren dat hij “de enige zwarte vrouw en gekleurde persoon in de kamer was, zowel in de klas als op kantoor.” Zelfs nadat hij zijn thuisland, de VS, had verlaten om zich bij een andere publicatie aan te sluiten voordat hij daarheen verhuisde Britse Ellewaar ze nu hoofdredacteur is, de eerste zwarte vrouw die de titel draagt, is ze “verbijsterd door hoeveel van de Britse mode- en media-industrie blank is”. In plaats van te wachten tot er vanzelf een systeemverandering zou plaatsvinden, koos Hunt ervoor om in actie te komen. ‘Ik wil de invloed die ik heb gebruiken om de verandering tot stand te brengen die ik wil zien’, zei hij. Het was zijn levenservaring waarin hij werd gemarginaliseerd die hem ertoe aanzette zijn tijd en energie te wijden aan het begeleiden van de volgende generatie creatievelingen. Via initiatieven als ROOM Mentoring streeft Hunt ernaar een ondersteuningssysteem te creëren voor zwarte en minderheidsstudenten en jonge professionals, waardoor ze niet alleen de mode-industrie kunnen betreden, maar zich ook kunnen voorbereiden op de toekomst. Het valt niet te ontkennen dat de rol van de redacteur de afgelopen jaren dramatisch is veranderd, waarbij AI, digitale platforms en de teloorgang van gedrukte media het wereldlandschap hebben veranderd. Hunt reageerde door aan te dringen op een nieuwe toewijding aan ambachten. “Verminder de tijd die je aan films besteedt. Leer meer over boeken, kunst, muziek en films om (jouw) creativiteit en kritisch denken te cultiveren. Verbeter de kwaliteit van je schrijven zoveel mogelijk, maar begrijp ook hoe je met je creativiteit geld kunt verdienen.” Het werk van Hunt herinnert ons aan het belang van het handhaven van hogere industriële normen. Veel toewijding aan diversiteit wankelt te midden van veranderende politieke klimaten, maar, zoals hij zegt: “Echte verandering komt voort uit aanhoudende en consistente druk en verantwoordelijkheid, zelfs in een cultuur die neigt naar repressie.”
Fotografie door Anna Stokland. Genomen uit 10 Magazine nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – NU gepubliceerd. Bestel uw exemplaar Hier.
