Wanneer de wereldhandel een klap krijgt, is Ryan Petersen de aangewezen persoon voor leidinggevenden. De oprichter en CEO van Flexport geeft een realtime verslag van de crisis in de Straat van Hormuz: wat hij ziet op het land, in het water en in de gestresste toeleveringsketen. Omdat de impact van deze crisis in verschillende delen van de wereld op verschillende manieren wordt gevoeld, biedt Petersen zowel micro- als macro-visies die bedrijfsleiders moeten horen.
Dit is een kort interviewtranscript van Snelle reactiegepresenteerd door de voormalige hoofdredacteur Snel bedrijf Bob Safian. Van het team erachter Schaalexpert podcast, Snelle reactie met openhartige gesprekken met de beste bedrijfsleiders van vandaag die met realtime uitdagingen worden geconfronteerd. Abonneren Snelle reactie waar je je podcasts ook vandaan haalt, zodat je nooit meer een aflevering mist.
De aanval op Iran heeft de Straat van Hormuz, het meest kritieke olieknelpunt ter wereld, effectief afgesloten. De olieprijzen stijgen, schepen stranden en de mondiale scheepvaart verkeert in onzekerheid. Ik weet dus dat dit op dit moment aan het veranderen is, maar van wat je bij Flexport ziet, hoe is de verkeersopstopping? Waar is de trailer nu voor?
Het grote verhaal gaat uiteraard over olie en energie in het algemeen, aardgas, enzovoort. Ik denk dat dit nogal wat in de media is gemeld: dat de prijzen omhoog zijn geschoten en dat er tekorten zichtbaar worden. Landen als Australië, die zeer energierijk zijn maar niet veel olie produceren, raken zonder dieselbrandstof en stevenen af op een wereld waarin er niet genoeg is. Er zijn secundaire zaken die minder goed aan bod komen, en misschien zelfs wel impactvoller zijn, namelijk rondom kunstmest. Misschien is dat het belangrijkste verhaal hier.
Dit is het groeiseizoen en als het product niet op de markt komt, zul je te maken krijgen met grote problemen in de voedselproductie wereldwijd. De containervaart heeft er eigenlijk niet zoveel last van, simpelweg omdat de Perzische Golf een doodlopende weg is. Je hoeft daar niet naar binnen te gaan. Luchtvracht is een groter probleem. Luchtvaartmaatschappijen uit het Midden-Oosten hebben tussen de 15% en 20% van alle capaciteit van vrachtluchtvaartmaatschappijen, afhankelijk van de bron die u bekijkt. En Dubai is de grootste vrachtluchthaven ter wereld.
Een groot aantal vliegtuigen die vanuit Azië naar Europa vertrekken, stoppen daar om te tanken, en het is een vrachtoverslagcentrum. Je hebt de luchtvrachtprijzen dus zien verdubbelen sinds het begin van de oorlog. En er is zelfs sprake van een toename van 50% tot 60% in de handel die er niets mee te maken lijkt te hebben, zoals van Vietnam naar de Verenigde Staten in de Pacific-regio. De luchtvrachtprijzen stegen met 50%. Ik zag de CEO van United Airlines zeggen dat deze modellering elf miljard dollar aan brandstofkosten zou kosten.
Dus deze kosten stijgen omdat de brandstofprijzen stijgen, of ook omdat ze routes verstoren of mensen dwingen van richting te veranderen? Of is dat op dit moment lastig te bepalen?
Het is allebei. Brandstofprijzen zijn de belangrijkste factor, maar stijgen ook omdat vraag en aanbod mondiale markten zijn. En als je alle capaciteit van Emirates, Etihad en Qatar Airways – de grote luchtvaartmaatschappijen – wegneemt, beginnen ze vliegtuigen te verplaatsen, en ze zijn allemaal uitwisselbaar. Een vliegtuig dat over de Stille Oceaan vliegt, zou ergens anders kunnen vliegen. Vracht is een zeer huurlingenmarkt. Ze komen weg met wat ze kunnen doen.
De echte grote impact was dat containerrederijen in februari voor het eerst begonnen terug te keren naar de Rode Zee. Sinds december 2023 hebben we geen containers meer via de Rode Zee en het Suezkanaal verscheept vanwege de Houthi-terroristische aanslagen in de Rode Zee. En ze begonnen pas in februari terug te keren, na het staakt-het-vuren in Gaza.
En nu zijn ze allemaal weer aan het reizen door Afrika. De impact is dus groter voor de containervaart, omdat de Perzische Golf wederom een doodlopende weg is, terwijl de Rode Zee van groot belang is voor de containervaart.
Ik bedoel, zijn containerschepen gestrand? Zitten ze gevangen?
Ja, het percentage is klein. Ik zag iemand die ze allemaal ging tellen, en hij zei dat er 57 containerschepen in de Straat van Hormuz lagen. Nu bevinden er nog veel meer zich op routes die door de Straat van Hormuz zouden moeten gaan, maar die worden verstoord en droppen containers in willekeurige havens. Als u een container heeft die naar Dubai moet worden gebracht, laten zij deze daar gewoon achter. En nu is het jouw probleem als bedrijf.
Ach, echt? Ze zeggen: “Ik laat het hier gewoon”?
Ja. Stel dat u van Argentinië naar Dubai reist. Wat ze hebben gedaan, is zeggen: “Oké, geef het gewoon af aan de volgende bestemming.” Dus nu zit er een container vast in Marokko, Brazilië, Frankrijk of ergens anders, en je krijgt slechts zeven dagen gratis opslag in die haven voordat je enorme kosten gaat betalen. Dus ja, er zijn zeker enkele gevallen waarin mensen tegenwoordig nachtmerries hebben in het bedrijfsleven.
Als je hierover praat, zijn de Verenigde Staten iets meer geïsoleerd van sommige van deze dingen dan plaatsen in Europa en Azië. Bestaat er een scenario waarin Amerikaanse bedrijven hierdoor een concurrentievoordeel behalen? Is dat goed? Of was het een verkeerde interpretatie van de situatie?
Ja, natuurlijk doen onze oliemaatschappijen dat ook. Ik bedoel, Texas gaat floreren. De olieprijzen zijn flink gestegen. Texas college football zal waarschijnlijk een geweldig NIL-team hebben. Nee, sorry. Het is niet gepast om grappen te maken. Ja, bepaalde segmenten in de VS zullen het heel goed doen.
Wij zijn de grootste olieproducent ter wereld, dus dit zal heel goed voor hen zijn. Maar op een schone economische basis zijn we voor het grootste deel van Amerika misschien beter af dan andere landen omdat we olie, energie en voedsel hebben, maar het is geen nulsomspel, dat is de economie. Als anderen het slechter doen, betekent dat niet dat wij het beter doen. We hebben het eigenlijk ook slechter gedaan.
Voor degenen die hiernaar luisteren: wat denkt u dat er op dit moment op het spel staat voor de wereldhandel?
Dit gaat verder dan handel. Je begint nu pas te beseffen hoe verbonden onze economie is met de mondialisering, hoe onderling verbonden alles is. Gisteravond zei iemand tegen mij: ‘O, we kunnen net zo goed de Straat van Hormuz voor altijd afsluiten en gewoon verder trekken.’ De naïviteit om niet te beseffen dat het niet alleen om olie gaat – en olie niet alleen om het pompen van brandstof in je auto.
Het is iets waar je aan gewend bent, want dat is waar je het in je leven ziet. Maar het maakt deel uit van veel verschillende producten. Dit was de voorloper van veel dingen in de chemische industrie. Het past in alle soorten plastic. Deze bril die ik vasthoud. Helium – 30% van het helium in de wereld komt uit Qatar. Dit geldt niet alleen voor clowns op kinderfeestjes. Het wordt gebruikt om halfgeleiders te maken. Zonder kun je geen halfgeleiders maken. Je kunt geen SpaceX-raket lanceren zonder helium. Wij begrijpen gewoon niet hoe belangrijk dit is.
De VS voerden na de Tweede Wereldoorlog regels in die zeiden: “Hé, iedereen kan met iedereen handel drijven. En je kunt schepen sturen waar je maar wilt, en de Amerikaanse marine geeft je vrijheid van navigatie.” En het werkte totdat we nu bij de Houthi’s en Iran zien dat de Amerikaanse marine die zekerheid misschien niet meer kan bieden. En een groot deel van onze beschaving hangt hiervan af, dus het is een heel, heel belangrijke vraag. En als de regering-Trump aftreedt, is er dan een uitweg? Betekent dit dat Iran zich terugtrekt? Zo niet, wat dan?
Naar mijn mening is dit belangrijk voor de moderne economie. Mensen kijken naar de aandelenmarkt of de gasprijzen of iets dergelijks, maar het is meer dan alleen de prijs van een grondstof, aandelen of obligaties. Dat is hoe de hele economie nu functioneert. Elk bedrijf is onderling verbonden met andere bedrijven. En als je stopt, kom je op een veel donkerdere plek terecht. Dus laten we allemaal bidden. Beschaving is afhankelijk van vrede, en we verwaarlozen die vaak. Bid dus voor degenen die proberen een vreedzame wereld te herstellen.
