Op snijwerk AW26, een bepaald type Parijse vrouw ontstond – evenwichtig, zelfverzekerd en met een koele, nonchalante houding. In alles zit intentie. Een zeer zorgzame houding, maar aangescherpt door de discipline van wat een design director is Mark Thomas “uniform naaien” genoemd.
Er waren tops en jurken met afgeronde, bijna ronde schouders, maar ook jassen die met dunne leren riemen vastgebonden waren, waardoor het silhouet structuur kreeg zonder zwaar aan te voelen. Jurken en blouses met panelen weerspiegelen de rondingen van het gebeeldhouwde lichaam, een knipoog naar de mode uit de jaren vijftig, terwijl origami-achtige rokken en jurken die als stukjes papier in elkaar klikken Thomas laten zien die speelt met constructie.
Elders verzachtte de stemming. Satijnen slipjes gelaagd onder doorschijnend gaas, die soms van één schouder gleden, gaven een ingetogen boudoirgevoel. De prominente bronskleurige jurk wiebelde lichtjes bij elke stap. Getextureerde breisels zijn voorzien van franjes of plooien, terwijl jassen, jurken en sjaals met franjes het gevoel hebben dat ze uit de taal van het interieur – tapijten, gordijnen, dekens – zijn gehaald, vertaald in beweging.
Het palet blijft gedempt: bordeaux, ijsblauw, marineblauw, mergelgrijs, legergroen, bruin, crème, zwart en aubergine. De collectie is ingetogen maar niet benauwd en combineert structuur met intimiteit: kleding voor vrouwen die duidelijk ergens naartoe gaan, en zich kleden met een doel.
Fotografie met dank aan Carven.
