Ik zou zeggen dat dit voor is Bridgerton‘S auteur: ze hebben tenminste het basisgevoel om toe te geven dat het in een gezin van acht kinderen absoluut onmogelijk is om allemaal Kinsey Zero-heteroseksueel te zijn. Maar zouden ze toestaan dat hun leider onbeschaamd biseksueel was? Als seizoen vier een indicatie is, niet echt.
De populaire romantiekserie van Netflix werd voor het laatst stopgezet in de zomer van 2024 – een moderne televisiepauze, I’ll Always Hate You! – nadat we eindelijk hadden bevestigd dat het niet slechts één was, maar twee van de broers en zussen Bridgerton is raar. De kunstzinnige tweede oudste zoon van de familie, Benedict (Luke Thompson), geniet van een korte ontmoeting met zijn vriendin Tilley Arnold en haar minnaar, Paul, terwijl zijn jongere zus Francesca (Hannah Dodd) verliefd wordt op de neef van haar nieuwe echtgenoot John Sterling (Victoria Ali), Michaela (Masali Baduza). Deze onthulling is welkom en, eerlijk gezegd, veel te laat voor een franchise die trots is op zogenaamd progressieve verhalen.
Bridgerton heeft strikt historisch realisme altijd geschuwd ten gunste van een schuimige alternatieve geschiedenis waarin multiraciale casting en Billie Eilish-strijkerscovers de norm zijn. Dat verandert niets aan het feit dat het happy end van de show nooit afwijkt van de klassieke, conservatieve Regency-structuur: onze twee hoofdrolspelers (de rijken en de hetero’s) eindigen in een gelukkig, monogaam huwelijk dat Ook veilige familiebezit en erfenislijnen. Met een relatie zoals Francesca’s toekomstige liefdesverhaal met Michaela, zal het steeds moeilijker worden om de status quo te handhaven.
We zullen moeten wachten tot seizoen vijf of zes om te zien hoe Bridgerton omgaan met het sapfische seizoen. Maar nu is het de beurt aan Benedictus om in de schijnwerpers te staan. Hij is voorbestemd om te eindigen met een edelman die dienstmeisje is geworden, Sophie Baek (Yerin Ha), die zich aansluit bij een respectabele gemeenschap van ‘biseksuele mannen met vrouwen’. De status van de arbeidersklasse van Sophie helpt de reikwijdte van de gouden wereld uit te breiden en introduceert een ‘boven, beneden’-element dat voorgaande seizoenen ernstig ontbeerde. Voor het eerst in de geschiedenis van de show hebben de klassenspanningen die naar voren komen in een goed Regency-verhaal invloed op personages buiten de rigide grenzen van de high society. Helaas krijgt de vreemdheid van Benedictus in het eerste deel van seizoen vier niet dezelfde nuance.
Lang voordat hij vol was UitdagerBenedict leidde tot genoeg biseksuele beschuldigingen om Lady Whistledown te laten blozen. In het eerste seizoen flirt ze met haar mentor, een homoschilder die haar kennis laat maken met de underground bohemienkunstscene van Londen. Seksueel vloeiend en experimenteel, waar tonnen worden onderdrukt en beperkt, is het geen verrassing dat Benedict een interesse ontwikkelt in de subcultuur, die hij aan het begin van seizoen vier opnieuw bezoekt. Een paar uur voordat hij Sophie ontmoette op het gemaskerde bal van haar moeder, zoende hij kort met een andere man… die artistiek ingesteld was. Goed voor hem!
Maar zodra Sophie in beeld komt, krijgen we in de rest van deel één niet de geringste aanwijzing voor de vreemdheid van Benedictus. Vanaf dat moment had hij geen behoefte meer aan losse affaires of zelfs andere artistieke muzen. Het is oké als Bridgerton niet zo van plan hun verkering te bewerkstelligen als de (weliswaar gebrekkige) reddende genade van Benedictus. Net als zijn broer Colin vorig seizoen begint hij als een doelloze rakker zonder echt gevoel van eigenwaarde. De moeder van Benedictus scheldt hem uit omdat hij een minnares heeft genomen, terwijl de huishoudster van zijn chalet hem vertelt dat hij ‘het aan (zichzelf) verschuldigd is om (zichzelf) ergens aan te wijden’, een objectief grappig iets om tegen een biseksuele hoofdpersoon te zeggen (kanttekening: ik ben niet jaloers Bridgerton voor hoeveel Verhitte rivaliteit cottage-vergelijking volgt binnenkort).
Tot nu toe lijkt de show dat wereldbeeld te ondersteunen, dat inhoudt dat seks oké is, zolang het maar met één monogame minnaar is. Ik ben er zeker van dat dit seizoen zal eindigen wanneer Benedict zijn artistieke dromen zal verwezenlijken met Sophie als zijn partner, maar zou dat niet kunnen gebeuren zonder zijn liefde voor vreemde losbandigheid iets te laten overwinnen? Hij en Sophie hebben een band gekregen op het gebied van de kunst – hij zou een… fujoshi! Als ze de scherpe klassenkloof zouden kunnen overwinnen, zouden ze zeker een manier kunnen vinden om het concept van open relaties te introduceren, en… Nee op een manier van “we zagen je aan de andere kant van de balzaal en we hielden van je sfeer”.
