President Trump leek boos nadat de Senaat afgelopen donderdag had gestemd om de resolutie over de oorlogsbevoegdheden naar de volgende fase te brengen, waar wetgevers de maatregel konden goedkeuren en proberen goed te keuren. beperken het vermogen van de president om oorlog te voeren in Venezuela zonder toestemming van het Congres.
Troef gezegd op die dag zouden de vijf Republikeinse senatoren die de maatregel steunden – Susan Collins (Maine), Lisa Murkowski (Alaska), Rand Paul (Ky.), Josh Hawley (Mo.) en Todd Young (Ind.) – “niet opnieuw in hun functie moeten worden gekozen.”
Waarom zou hij zich hierover zo van streek maken, dat hij de controle van zijn eigen partij over de Senaat in november in gevaar zou kunnen brengen? Zelfs als deze resolutie door beide huizen van het Congres zou worden goedgekeurd, zou hij er een veto over kunnen uitspreken en uiteindelijk oncontroleerbaar zijn. Hij deed dit in 2019, toen zowel in de Senaat als in het Huis van Afgevaardigden een resolutie over oorlogsbevoegdheden werd aangenomen die het Amerikaanse leger verplichtte zijn deelname aan de oorlog in Jemen te staken. Veel mensen denken dat een dergelijke wet geen verandering zal brengen.
Maar de woede van de president was duidelijk. Deze politieke stappen op de Heuvel zouden tot bloei kunnen komen nog voordat de resolutie in definitieve stemming wordt gebracht, of als de president er een veto over uitspreekt.
De regering-Trump heeft aanzienlijke concessies gedaan voordat de resolutie van 2019 door het Congres werd goedgekeurd, in een poging te voorkomen dat de resolutie werd aangenomen. Een paar maanden voordat het werd goedgekeurd, bijvoorbeeld, het Amerikaanse leger stop het bijtanken van Saoedische gevechtsvliegtuigen in de lucht. Deze concessies verlichtten de oorlog en redden tienduizenden levens.
De resolutie over oorlogsbevoegdheden is een besluit van het Congres, gebaseerd op de gelijknamige wet uit 1973. De wet schetst en versterkt de autoriteit die onze grondwet aan het Congres heeft toegekend om te beslissen wanneer het Amerikaanse leger vijandelijkheden mag ontplooien.
De Amerikaanse militaire aanval op Caracas waarbij de Venezolaanse president Nicolás Maduro en zijn vrouw Cilia Flores werden gevangengenomen, is illegaal volgens het internationaal recht. charter van de Organisatie van Amerikaanse Staten en Verenigde Natiesevenals andere overeenkomsten ondertekend door de Verenigde Staten. Volgens onze eigen grondwet, de overheid schenden De Amerikaanse wet wanneer deze in strijd is met verdragen die onze regering heeft ondertekend.
Niets van dit alles kan de regering-Trump tegenhouden, die geen respect heeft getoond voor de rechtsstaat. Maar het Witte Huis hecht grote waarde aan de politieke macht van het Congres. In het geval van een regelrechte oorlog in Venezuela of waar dan ook waar Trump het leger dreigt in te zetten, zal het feit dat het Congres stappen onderneemt om zich daartegen te verzetten, de politieke gevolgen die de president zal moeten dragen vergroten.
Dit is waarschijnlijk een van de belangrijkste redenen waarom de regering-Trump op zijn minst heeft beloofd concessies te doen met betrekking tot militaire actie in Latijns-Amerika – en wie weet heeft hij wel enkele compromissen gesloten vergeleken met wat was gepland.
Op 5 november, de dag voordat de Senaat over de resolutie over de oorlogsbevoegdheden stemde stoppen en voorkomen vijandelijkheden binnen of tegen Venezuela door de Amerikaanse strijdkrachten hielden minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, minister van Defensie Pete Hegseth en adviseurs van het Witte Huis besloten ontmoetingen met senatoren.
Ze verzekerden de wetgevers dat ze geen grondoorlog of luchtaanvallen in Venezuela zouden voeren. Volgens nieuwsberichten, adviseur van het Witte Huis staat dat ze geen juridische rechtvaardiging hadden voor een dergelijke oorlog. Het is duidelijk dat het blokkeren van de resolutie van groot belang is voor deze topambtenaren. De dag na de bijeenkomst bepaalt de oorlog de oplossing geblokkeerd met twee stemmen. Twee Republikeinen hebben zich bij de Democraten en onafhankelijken aangesloten bij hun steun aan de resolutie: Murkowski en Paul. Het resultaat was 49 stemmen – niet de vereiste meerderheid.
Maar donderdag stemden nog eens drie Republikeinen voor de nieuwe resolutie, dus er zal een eindstemming plaatsvinden.
De oplossing van de macht van oorlog is niet alleen een politieke strijd, maar een kwestie van leven en dood. De blokkade die betrokken was bij de inbeslagname van de olietanker was: volgens voor deskundigen: het onrechtmatig gebruik van militair geweld. Dat wil zeggen dat de blokkade zou worden beschouwd als deelname aan vijandelijkheden waarvoor toestemming van het Congres vereist is.
Sinds 2015 hebben de Verenigde Staten unilaterale economische sancties ingevoerd die de Venezolaanse economie hebben verwoest. Van 2012 tot 2020 kende Venezuela de ergste depressie in vredestijd in de wereldgeschiedenis. Het reële bbp (gecorrigeerd voor inflatie), oftewel het inkomen, daalde 74%. Stel je de economische verwoesting van de Grote Depressie van Amerika eens voor, verdrievoudigd. Een groot deel van de impact is het gevolg van sancties.
Deze ongekende verwoesting wordt in de publieke discussie doorgaans aan Maduro toegeschreven. Maar de Amerikaanse sancties hebben Venezuela opzettelijk de toegang tot internationale financiering ontzegd en het grootste deel van zijn olieverkoop geblokkeerd, die goed is voor meer dan 90% van zijn buitenlandse valuta-inkomsten (meestal in dollars). Dit vernietigt de economie.
In het eerste jaar van de sancties van Trump in 2017-2018 steeg het aantal sterfgevallen in Venezuela met tienduizenden samenleving, wanneer de olieprijzen stijgen. Het jaar daarop werden de sancties verder uitgebreid. Ongeveer een kwart van de bevolking, ruim 7 miljoen mensen, emigreren na 2015 — 750.000 inclusief naar de Verenigde Staten.
We weten dat de dodelijke impact van sancties tegen burgers reëel is. Onderzoek gepubliceerd in juli door Lancet Global Health, door mijn collega’s Francisco Rodriguez, Silvio Rendon en mijzelf, schat het mondiale dodental als gevolg van unilaterale economische sancties op 564.000 per jaar in het afgelopen decennium. Dit is vergelijkbaar met het aantal sterfgevallen als gevolg van gewapende conflicten over de hele wereld. A meerderheid de slachtoffers in de periode 1970-2021 waren kinderen.
De regering-Trump heeft de afgelopen dagen stappen gezet in de richting van het opheffen van een aantal sancties om de olie-export mogelijk te maken. volgens tegen het plan van de president om ‘Venezuela te besturen’. Dit is ironisch omdat Venezuela al jaren meer investeringen en handel, inclusief olie, met de Verenigde Staten wil, en het zijn de Amerikaanse sancties die dat verbieden.
Het opheffen van deze sancties zou een grote stap voorwaarts zijn als het gaat om het redden van de levens van mensen die in Venezuela geen voedsel, medicijnen en andere benodigdheden hebben, als gevolg van de sancties en de economische verwoesting die ze hebben veroorzaakt.
Maar om de stabiliteit te creëren die Venezuela nodig heeft om te herstellen, moeten we het militaire en economische geweld van deze campagne elimineren. Er zijn leden van het Congres die dat doel naderen, en zij hebben alle hulp nodig die zij kunnen krijgen, voordat het te laat is.
Mark Weisbrot is een van de directeuren Centrum voor economisch en beleidsonderzoek en schrijver”Falend: wat de ‘experts’ fout hebben over de wereldeconomie.”
