Volgens de American Cancer Society roken LGBTQ+-volwassenen meer en letten minder mensen op.
Eén op de zes homoseksuelen en één op de drie transgender volwassenen in de VS rookt. Dit cijfer wordt vergeleken met 1 op de 9 heteroseksuele volwassenen. Er zijn veel redenen voor deze ongelijkheid: LGBTQ+-mensen zoeken stressverlichting om met discriminatie om te gaan, en de tabaksindustrie heeft in het verleden op agressieve wijze reclame gemaakt voor LGBTQ+-mensen.
Maar federale bezuinigingen zorgen ervoor dat er minder mensen en middelen beschikbaar zijn om deze lacunes aan te pakken, en onderzoekers nemen het heft in eigen handen.
Amerikaanse kankervereniging onlangs debuteert met een uitgebreid rapport over Amerikaanse tabakstrends, inclusief staatsgegevens. Het rapport was oorspronkelijk bedoeld als hulpmiddel, maar nu voelt het als een noodoplossing vanwege een gebrek aan federale gegevens, zegt dr. Nigar Nargis, senior wetenschappelijk directeur van onderzoek naar tabaksbestrijding bij de American Cancer Society.
Het Office of Smoking and Health van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) bestaat feitelijk niet meer, net als al zijn medewerkers afgelopen voorjaar ontslagen. Het bureau is het toonaangevende bureau op het gebied van tabakspreventie en -bestrijding; ze voeren nationale reclamecampagnes uit om rokers te helpen stoppen en financieren staatsprogramma’s. Intussen heeft het Centrum voor Tabaksproducten van de Food and Drug Administration (FDA) het personeelsbestand aanzienlijk ingekrompen.
Onder deze omstandigheden hebben onderzoekers het gevoel dat ze niet langer op federale gegevens kunnen vertrouwen.
“We zijn nog niet echt klaar om deze leemte op te vullen”, zei Nargis.
Veel LHBTQ+ mensen weten al dat roken iets is dat vaak voorkomt in de samenleving. Maar ze weten misschien niet waarom. Minal Patel, senior hoofdwetenschapper bij de American Cancer Society, zei dat de tabaksindustrie veel geld heeft uitgegeven om roken ‘deel van de cultuur’ van LGBTQ+-mensen te maken.
In de jaren negentig en 2000 steunde de tabaksindustrie wetgeving ter ondersteuning van de LGBTQ+-gemeenschap, evenals HIV-onderzoek, zei Patel. Ze zoeken de samenleving ook op een meer voor de hand liggende manier op: tabaksbedrijven advertenties uitgeven in de tijdschriften van de snelgroeiende homopers, en dat gebeurt nog steeds sponsort Pride-evenementen en homobars. Nu zien steeds meer LGBTQ+-mensen sociale media-beïnvloeders vape-producten aanprijzen.
“Het is roofzuchtig om een kwetsbare bevolking bloot te stellen aan tabaksmarketing terwijl ze het niet nodig hebben, en het te laten lijken alsof het deel uitmaakt van de cultuur”, zegt Patel, die al twintig jaar onderzoek doet naar tabaksontmoediging, kanker en gezondheidsverschillen.
Sommige LGBTQ+-mensen, die voorheen zware rokers waren, vertelden The 19th dat er nog een ander, onzichtbaar verband bestaat tussen roken en queer zijn.
Voor Emerson Wright, een rechtenprofessor in Florida, was roken de manier waarop hij als volwassene voor het eerst LHBTQ+-vrienden vond. Als jonge queer in het Zuiden leerde hij roken associëren met veilige ruimtes voor mensen zoals hij, zoals homovriendelijke coffeeshops. En toen hij eenmaal afgestudeerd was, was roken de beste manier om even pauze te nemen van zijn baan als pizzabezorger of callcenter.
Voor Anasofia Wessel, een transvrouw in Oregon, werd roken een hulpmiddel om met stress om te gaan. Nadat hij in 2024 zijn been brak, bleef het leven hem raken: hij verloor zijn baan en was een tijdje dakloos. Ondertussen weegt de druk van de anti-transpolitiek op haar.
Iedereen die The 19th sprak, begon als tiener met roken: op 15, 16 of 17 jaar oud. Ze zijn er allemaal mee begonnen en blijven het doen, omdat hun vrienden het ook doen. Het biedt de mogelijkheid om verbindingen te leggen, om informele gesprekken met vreemden aan te knopen. Gaandeweg wordt het een manier om homofobie en transfobie te overwinnen of om stress te verlichten. Sommigen proberen te stoppen en falen vaak. Maar wat uiteindelijk belangrijker is, is het behouden van hun gezondheid en de relaties die voor hen het belangrijkst zijn.
“Ik wil een lang en gelukkig leven leiden met mijn partner. Mijn grootvader stierf op 65-jarige leeftijd. Hij had longkanker die zich uitzaaide naar zijn ruggengraat. En dat is rot. Ik wil niet sterven op 65-jarige leeftijd”, zei Wessel. Zijn grootvader rookte sinds hij 13 jaar oud was. Hij was erbij toen zijn grootvader stierf. En de laatste tijd heeft het nadenken over de toekomst met zijn vriendin hem geholpen gefocust te blijven.
“Om mezelf te laten stoppen met roken, begon ik de volgende dag met hardlopen, elke keer dat ik rookte”, zei hij. “Het voelde alsof er een mes in je longen zat.”
Het vinden van de wens om te stoppen met roken heeft ook een unieke relatie met de LGBTQ+-identiteit. Twee transgenders vertelden The 19th dat ze pas konden stoppen nadat ze aan hun geslachtstransitie waren begonnen. Zodra ze openlijk als zichzelf kunnen leven, geven ze net als de eerste keer om hun gezondheid.
“De transitie en het verkrijgen van het lichaam dat ik wil behouden, heeft mijn manier van denken over lichamelijke gezondheid zeker op veel manieren veranderd,” zei Wright.
Matt Irving stopte in 2024 met roken na 30 jaar roken. Vorig jaar werd bij hem longkanker in stadium vier vastgesteld. Als homoseksuele man was het niet de norm om een kankerbehandeling te krijgen van een zorgverlener die bekend was met LGBQ+-zorg. Als zij en haar man niet kort voor haar diagnose naar New Jersey waren verhuisd, zou haar behandeling heel anders zijn geweest, zei ze.
‘Er zijn hier geweldige hulpbronnen voor ons’, zei hij. “In North Carolina… begrijpt niemand PrEP of iets dergelijks.”
Afgelopen herfst vroeg een tweeledige groep van 22 procureurs-generaal de CDC om dit te doen voortgezet onderzoek naar tabak onder jongeren. Het onderzoek, het eerste dat het wijdverbreide gebruik van e-sigaretten onder tieners aan het licht bracht, werd volgens de American Lung Association begin 2025 uit het veld gehaald. Zijn toekomst is nu onzeker. Hoewel de CDC dit heeft voorgesteld herziening Vanaf de enquête 2026-2028 zijn deze veranderingen niet gedetailleerd.
Sommige tabakscontroleonderzoekers maken zich ook zorgen over de vraag of de CDC haar Behavioral Risk Factor Surveillance System, dat ook gegevens over roken omvat, zal voortzetten. Het nationale onderzoek was een van de weinige die aan de aandacht van het bureau ontsnapte Bevolkingsgezondheidsdienst vorig jaar bezuinigd. De CDC zei in een verklaring per e-mail dat er in 2025 zoals gebruikelijk gegevens worden verzameld.
Nadat het rapport van de American Cancer Society in november was gepubliceerd, ontstond er een roep om de non-profitorganisatie om federale hiaten in het tabaksonderzoek op te vullen. Dit kan de manier veranderen waarop organisaties deze gegevens bijhouden. Dit rapport geeft een breed beeld van het tabaksgebruik, maar gaat niet in op historische gegevens. In het verleden vertrouwden ze hiervoor op de CDC.
“Nu moeten we nadenken over het creëren van een archief dat dit soort informatie biedt”, zei Nargis.
