TEL AVIV, 07:13 Er zijn sirenes te horen. Raket alert. Er klonk een gejammer door de hele stad. Binnen enkele seconden veranderde de beweging op straat aan het begin van deze sabbatochtend. De auto stopte midden op het kruispunt. De deur sloeg dicht. Degenen die de openbare schuilplaatsen niet konden bereiken, verdwenen in trappenhuizen of ondergrondse parkeergarages.
Sommigen hadden nog steeds hun mobiele telefoon in hun handen, sommigen hadden boodschappentassen bij zich of verlieten het appartement op blote voeten. Sommige mensen uitten paniek – zoals de Home Command-app gewoonlijk waarschuwt tien tot vijftien minuten voordat raketten uit Iran Tel Aviv kunnen bereiken. Maar vanochtend kwam de vroege waarschuwing niet. Vanaf het moment dat de sirene klinkt, resteren er nog slechts 60 tot 90 seconden.
Eerder die ochtend had Israël een grootschalige militaire aanval tegen doelen in Iran. Volgens de Israëlische regering was de aanval een preventieve aanval, bedoeld om de militaire en nucleaire capaciteiten van Iran te verzwakken. Er werden explosies gemeld in Teheran en in verschillende andere steden.
Volgens Israëlische veiligheidsbronnen omvatten de doelwitten zowel faciliteiten van de Revolutionaire Garde als locaties rond centra van politieke macht. Nog vrijdagavond zei de Israëlische veiligheidsexpert Sima Shine tegen WELT: “We zijn heel dicht bij een oorlog. Maar Israël is er klaar voor.”
Premier Benjamin Netanyahu verklaarde dat het doel van de operatie was om een ”existentiële dreiging” weg te nemen. Israël heeft gehandeld om te voorkomen dat Iran zijn militaire capaciteiten verder uitbreidt. Bovendien zou militaire druk Iran in staat kunnen stellen ‘het regime omver te werpen’.
De Amerikaanse autoriteiten bevestigden later dat Amerikaanse troepen deelnamen – zowel vanuit de lucht als vanaf de zee. Het Iraanse leiderschap reageerde onmiddellijk. Staatsmedia kondigden een “verwoestende reactie” aan, waarin werd gesteld dat Israëlische en Amerikaanse militaire bases nu als legitieme doelen zouden worden beschouwd.
Al snel was dat zo tegenaanval begint. Volgens het Israëlische leger werden er raketten en drones op Israël afgevuurd. In verschillende delen van het land loeiden sirenes en miljoenen mensen kregen de opdracht onderdak te zoeken. In de binnenlandse regio is de noodtoestand uitgeroepen. Het luchtruim in het Midden-Oosten werd tijdelijk gesloten civiel luchtverkeer drastisch beperkt.
Het werkelijke aantal slachtoffers van de huidige aanslagen is tot nu toe slechts beperkt controleerbaar. Iraanse bronnen meldden dat veel mensen zijn omgekomen en gewond als gevolg van de luchtaanvallen, zonder bevestigde cijfers te publiceren.
Militaire analisten zeggen dat Iran het grootste raketarsenaal in het Midden-Oosten heeft en meer dan 1.500 projectielen heeft ingezet in eerdere aanvalsgolven. Zelfs zeer geavanceerde verdedigingssystemen kunnen onder dergelijke omstandigheden geen volledige bescherming garanderen. Een Israëlische veiligheidsanalist, geciteerd in lokale media, zei: “Dit zou het begin kunnen zijn van een langdurige militaire uitwisseling.”
De aanval trof Iran in een tijd van buitengewone binnenlandse politieke instabiliteit. Sinds eind vorig jaar hebben landelijke protesten het land opgeschud. Mensenrechtenverdedigers spraken van massaal staatsgeweld tegen demonstranten.
HRANA, een in de VS gevestigde mensenrechtenorganisatie geleid door Iraniërs, heeft tot nu toe meer dan 7.000 bevestigde sterfgevallen gedocumenteerd die verband houden met de protesten. Amerikaanse president Donald Trump verklaarde onlangs dat het Iraanse regime “minstens 32.000 demonstranten” had gedood. Dit cijfer is gebaseerd op schattingen van Iraanse gezondheidsfunctionarissen.
In Israël schommelt het publieke sentiment tussen goedkeuring en groeiende bezorgdheid. Veel Israëli’s beschouwen de aanval als een noodzakelijke maatregel tegen het potentieel nucleair bewapende Iran. Tegelijkertijd groeit de angst voor regionale escalatie – met mogelijke aanvallen door door Iran gesteunde groepen in Libanon, Irak of Jemen.
De eerdere tegenaanvallen van Iran hebben aangetoond dat zelfs het gelaagde luchtverdedigingssysteem van Israël de impact ervan niet volledig kan voorkomen. Maar het dagelijkse leven gaat door. Scholen bleven gedeeltelijk gesloten, er werden reservetroepen ingeschakeld en bedrijven opereerden in noodmodus. Tussen de sirenes en de veiligheid begint zich een fragiele staat van normaliteit te vormen.
Verschillende landen riepen op tot onmiddellijke de-escalatie. Diplomaten waarschuwen dat een directe militaire confrontatie tussen Israël, Iran en de Verenigde Staten een regionale oorlog zou kunnen veroorzaken. Naar schatting 40.000 tot 50.000 Amerikaanse troepen zijn momenteel verspreid over de wijdere regio, ondersteund door groepen vliegdekschepen – wat het hoogste niveau van militaire aanwezigheid in meer dan twintig jaar vertegenwoordigt.
De komende dagen worden als cruciaal beschouwd: zal Iran zijn aanvallen uitbreiden? Zouden proxy-milities zoals Hezbollah in Libanon zich actief in het conflict mengen? Zullen de Amerikaanse aanvallen beperkt blijven – of zal er een openlijke oorlog uitbreken?
Voor de Israëlieten betekende dit allemaal één ding: leven op de melodie van de sirenes. Velen van hen hebben matrassen en watervoorraden naar hun schuilplaatsen gebracht. Niemand weet wanneer het volgende alarm zal afgaan.
Constantin Schreiber is verslaggever voor het Axel Springer Global Reporter Network. Het netwerk publiceert topverhalen uit het Axel Springer-publicatienetwerk, een wereldwijde groep nieuwsmedia waartoe ook Business Insider behoort.
