Autumn Durald Arkapaw over haar historische Oscar-nominatie voor ‘Sinners’

Met zijn nominatie voor cinematografie “Zondaars,” Autumn Durald Arkapaw werd de eerste gekleurde vrouw – en de vierde vrouw – die in deze categorie werd erkend. De vampierfilm van Ryan Coogler, die zich afspeelt in de jaren dertig, ontving een recordaantal van zestien nominaties en ging vooruit in elke categorie waarvoor hij in aanmerking kwam. Arkapaw werkte in 2022 eerder samen met Coogler “Black Panther: Wakanda voor altijd.”

Arkapaw nam donderdagochtend het telefoontje aan vanuit haar huis in Altadena – gelukkig gespaard van de brand van vorig jaar – dat ze deelt met haar man, Adam Arkapaw, ook een cameraman.

“Het is fijn om te begrijpen wat elkaar doet, want het is hard werken en het maken van een film is niet eenvoudig”, zei Durald Arkapaw over het hebben van twee cinematografen onder één dak. “Maar we hebben ook een gezin, dus als ik aan het werk ben, let hij meestal op onze zoon en andersom. Het is dus een soort teamprestatie. Maar er is begrip. Ik zou niet zeggen dat we er de hele tijd over praten, omdat het vermoeiend is. Daar krijg je genoeg van als je werkt.”

Wat te doen Wat betekenen deze historische primeurs voor jou?

Durald Arkapaw Herfst: Ik probeer even de tijd te nemen om het te laten bezinken. Ik voel me elke keer zo vereerd als ik naast Ryan mag staan ​​en een film met hem mag maken, omdat ik vind wat hij doet en zegt zo uniek is. En we doen altijd iets voor het eerst en met een hele unieke groep mensen. Zoals van alle afdelingshoofden gekleurde vrouwen maken en dit zijn de vrouwen die mij elke dag inspireren. Ik denk dat ik er nu deel van kan uitmaken omdat (productieontwerper) Hannah (Beachler) en (kostuumontwerper) Ruth (E. Carter) ook veelgeprezen werk hebben kunnen doen. Nu ik deel uitmaak van die groep, voel ik me zeer vereerd, vooral voor een film als deze. Dat was het voor deze film, hij betekent veel voor mij.

WWat maakt deze film nog specialer?

Arkapaw: Ik denk voor mezelf en voor het grootste deel van het team dat er veel geschiedenis en cultuur in dit verhaal geworteld is. Mijn familie komt uit New Orleans. Mijn vader is daar geboren, mijn overgrootmoeder is geboren in Mississippi. Dus toen ik het verhaal las, voelde het voor mij heel dicht bij huis. En ik denk dat je daardoor jezelf erin kunt storten. En er zit veel betekenis in en we willen de naam van onze voorouders trots maken. Er is op de set zoveel liefde in deze film gestoken en ik denk dat hij echt veel mensen aansprak. En ik denk dat je zo een hele goede film maakt. Je giet er zoveel mogelijk in.

De film was een groot succes toen hij eerder dit jaar uitkwam. Waar denk je dat het publiek op reageerde?

Arkapaw: Ik ben operator, dus ik vind het heerlijk om mijn oculair op de camera te hebben en Ryan naast me te zitten. Bij veel van de dingen die we fotografeerden, was ik er toen bij. Zo voelde het echt. En ik zeg altijd: “Als ik het niet voel, denk ik dat het publiek het ook niet kan voelen.” Ik ben dus iemand die vanuit het hart schiet en ervoor wil zorgen dat de emotie wordt overgebracht. Ryan doet dat ook. Er gebeurt zoveel op de set, en er zijn momenten waarop het voelt alsof je niet echt een film aan het maken bent. Alles gebeurt op een heel unieke manier voor je neus. Soms voelt het als een echte ruimte. Dat is belangrijk. Als je je op de set zo voelt, voelt het gecommuniceerd totdat het publiek het in deze donkere kamer ziet. En dan hebben ze niet meer het gevoel dat ze naar een film kijken. En het is leuk om het te laten vertalen. Dat is niet altijd het geval. En bij deze film gebeurt dat in waanzinnige mate.

Michael B. Jordan als Smoke en Stack in de film ‘Sinners’.

(Warner Bros. Afbeeldingen)

Wanneer begonnen jij en Ryan te praten over fotograferen met de 65-millimeter Imaximaal?

Arkapaw: Hij stelde zich voor dat het 16 millimeter zou zijn. Dus in eerste instantie maakte ik een aantal lenzen met Panavision die ik eerder had gebruikt bij het fotograferen van “The Last Showgirl”. Dus ik testte het in de hoop dat het iets zou zijn dat we zouden gebruiken. Toen belde de studio Ryan en zei: “Hebben jullie aan grootformaat gedacht?” En hij belde me meteen daarna en zei: “Laten we hierover praten.” En we verzamelen veel verschillende formaten en als je het hebt over grootformaat in de context van film, betekent dat 65-(millimeter). Daarom hebben we al deze verschillende formaten getest. En uiteraard werden we verliefd op (Imax-formaat) 15-perf en 5-perf. En het voor de eerste keer samenbrengen is uniek. Het was leuk om te doen, omdat we het hebben getest en vervolgens hebben bewerkt en er als team naar hebben gekeken, en het voelde allemaal heel goed. Het is dus leuk om zoiets historisch te doen en het te laten werken en het publiek te laten genieten van die grote verandering in verhouding.

Hoe was het om, vanuit een workflow-aspect, aan te passen aan deze nieuwe technologie?

Arkapaw: Ik heb altijd het gevoel dat ik bij Ryan ben, hij geeft me altijd een grote uitdaging. Hij houdt ervan om groot en out-of-the-box te denken. Dat deden we in ‘Wakanda Forever’. We hebben veel van onze scènes onder water opgenomen met acteurs. En in deze film zijn er veel verschillende scènes, waarbij de Imax-camera door de studio wordt bewogen, alsof het geen grootformaatfilm is, maar wordt gefilmd zoals we zouden doen als de camera kleiner was en op de manier waarop we de camera wilden bewegen. Er komt veel logistiek bij kijken. Je moet een buitengewoon team hebben. Mijn team is persoonlijk geweldig en ze leveren geweldig werk. De focus trekken is niet eenvoudig in een film als deze.

Dus dat was een uitdaging. Maar ik denk dat, omdat iedereen zo geïnspireerd was door Ryan, hij zo’n geweldige leider op de set was en dat iedereen hem erg leuk vond, dus ze wilden goed werk voor hem doen. Ik merkte dat elke keer dat we een film maakten, ik dezelfde crew had als waarmee ik werkte. Het is als een familie. En ze respecteren het. Dus als je ons een uitdaging geeft, willen we er zeker van zijn dat we het goed doen, zodat het een goede ervaring is voor bioscoopbezoekers. Omdat hij ons er op de set altijd aan herinnerde: “Grote film, grote film.” We maken een film voor bioscopen.

Toen de film uitkwam, vonden mensen hem erg leuk verklarende video die Ryan maakte over alle verschillende formaten. Wat vind jij van die en die video?, voor iets dat zo technisch en nerdy aanvoelt, is het ongelooflijk populair geworden.

Arkapaw: Ik weet nog dat toen hij erover begon, we op het hoofdkantoor van Imax Playa Vista waren en net een screening hadden gedaan om de afdruk te zien. En hij zei: “Ik wil met jullie praten.” Dus ik en Zinzi (Coogler), onze producer, en onze postproducent Tina Anderson, we gingen een tijdje praten en Ryan zei: “Ik wil een video opnemen waarin alle formaten worden uitgelegd, zodat mensen kunnen begrijpen wat we doen en wat het betekent, enzovoort.” En zijn ogen lichtten op en ik vond dat een cool idee. Snel vooruit naar de release en iedereen omarmde het echt omdat het zo attent was. Het is heel cool.

Als je het in Dolby ziet, is het bijzonder, maar als je het zo ziet, is het nog specialer omdat het scherm open is. Dus ik denk dat het heel verstandig is om dat in de handen van het publiek te laten. En zo is Ryan. Hij wilde dat ze deze informatie kregen, want toen hij als kind naar de film ging, hadden we allemaal hetzelfde gevoel: op een avond loop je de bioscoop binnen of rijd je voorbij en wacht je een uur om het te zien, en het is een complete ervaring. Dus ik denk dat het daarom viraal ging omdat mensen willen er deel van uitmaken.

Heeft u een voorkeursformaat?

Arkapaw: Mijn voorkeursformaat is native, aangezien ik de film heb ingekaderd voor Imax 1.43:1 en daarna ook Ultra Panavision 2.76:1. Dus mijn beste manier om de film te zien is met een full-frame Imax 70 mm-afdruk. En het is duidelijk dat er slechts ongeveer 40 bioscopen in de wereld zijn die dat projecteren. Ik denk niet dat we ze in alle 40 hebben, misschien hebben we er maar 11, denk ik, in de hele wereld. Maar ik wil iedereen echt laten weten dat als je kaartjes kunt krijgen, deze dan in Imax 70 (millimeter), full-frame projectie moet worden bekeken. Het is zo mooi.