Autoritaire voorstanders zullen je vertellen dat een land, om sterk te zijn, ‘kracht moet tonen’.
Dat heeft de raadsman van het Witte Huis, Stephen Miller, onlangs verklaard dat wereldbeeld legde hij uit op CNN, met het argument dat “de echte wereld … geregeerd wordt door geweld … door geweld … door macht” – een bewering die ogenschijnlijk weerlegd wordt door de geschiedenis.
Amerika is geen supermacht geworden alleen maar door te bewijzen dat het daartoe in staat was domineren. Dit land werd een supermacht door te bewijzen dat het daartoe in staat was partner.
Na de Tweede Wereldoorlog beschikten de Verenigde Staten over een ongeëvenaarde militaire macht. Maar ze vertrouwen niet alleen op kracht om hun positie veilig te stellen. In plaats daarvan investeerden ze in de wederopbouw van een verwoeste wereld. Het Marshallplan was geen liefdadigheidsinstelling; het was een strategie die economisch herstel koppelde aan politieke stabiliteit en van door oorlog verscheurde landen bondgenoten voor de lange termijn maakte. Door andere landen te helpen bloeien, verbetert de VS zijn eigen veiligheid en economische toekomst. Dat is zachte kracht aan het werk.
Dwight Eisenhower, een vijfsterrengeneraal, bracht het idee naar voren dat diplomatie niet de enige taak van de overheid is, en dat als mensen je kennen, ze minder snel bang voor je zullen zijn. En als ze u vertrouwen, is de kans groter dat ze met u samenwerken. John F. Kennedy zette deze logica voort met het Peace Corps. Dit programma geeft een duidelijk signaal af dat de Amerikaanse kracht dienstbaarheid, partnerschap en nederigheid omvat. In een Koude Oorlog die concurrerende modellen bood om naar te streven, was dit belangrijk en blijft dit vandaag de dag nog steeds belangrijk.
DE ROL VAN ZACHTE MACHT
Zachte macht was nooit bedoeld als louter een overheidsproject. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie stonden de Verenigde Staten opnieuw voor een belangrijke keuze: de overwinning uitroepen en het land verlaten of het harde werk van de transitie steunen. Het was in deze tijd dat burgerdiplomatie-initiatieven zoals wat bekend werd als Pyxera Global ontstonden – dat werd gevormd in opdracht van het Witte Huis van George HW Bush, dat opriep tot een ‘Citizen Democratic Corps’ om de expertise van vrijwilligers uit de particuliere sector te mobiliseren om geplande economische samenlevingen te helpen bij het opbouwen van markteconomieën en democratische instellingen.
Naast deze inspanningen hebben instellingen als USAID de ontwikkeling geïnstitutionaliseerd als een pijler van het Amerikaanse buitenlandse beleid, waarbij decennialang is geïnvesteerd in gezondheidszorg, onderwijs, voedselzekerheid en economische groei als middel voor stabiliteit en invloed. Dat model – een publiek doel gecombineerd met particuliere capaciteiten – is altijd de kern geweest van de Amerikaanse zachte macht.
Er zijn uiteraard veel situaties en gebieden waar de Amerikaanse betrokkenheid heeft gefaald. Maar alles bij elkaar genomen leiden deze inspanningen tot een simpele conclusie: de invloed van Amerika is het sterkst wanneer deze het nuttigst is – en niet wanneer deze het meest intimiderend is. Zachte macht is nooit een zwakte; het is een hefboomwerking.
Geschiedenis is nu belangrijk. Nu de Amerikaanse regering zich terugtrekt uit ontwikkeling, diplomatie en partnerschappen, zal het vacuüm niet zomaar verdwijnen. Andere machten zullen het zeker willen vullen met transactionele relaties, schuldenafhankelijkheid en autoritaire invloed.
Als Washington zijn huidige rol verkleint, zal de particuliere sector voor zijn eigen keuzes komen te staan. Ze zouden zich kunnen terugtrekken in het land en de mondiale instabiliteit als het probleem van iemand anders kunnen beschouwen. Of ze kunnen een simpele waarheid onderkennen: een stabiele wereld is een voorwaarde voor duurzaam ondernemen. Zachte macht is geen filantropie. Dit is risicobeheer op de lange termijn.
HOE HET BEDRIJF VOORBIJ KAN WORDEN
Geen van de volgende acties kan de regering vervangen. Maar ze zijn voorbeelden van hoe mondiale bedrijven nu de kans – en de capaciteit – hebben om in de leegte te stappen.
- Normaliseer bestuursdiensten als leiderschap, en niet als bijproject. Het aanmoedigen van leidinggevenden om zitting te nemen in non-profitorganisaties en maatschappelijke besturen zal instellingen versterken in een tijd waarin we te kampen hebben met ernstige beperkte middelen, waarin we ze nodig hebben om goed te kunnen functioneren. Het bouwt ook empathie, bestuursvaardigheden en besluitvormingsvermogen in de echte wereld op, kwaliteiten die volgens de leiders van het bedrijf hoog in het vaandel staan.
- Schaal op vaardigheden gebaseerd vrijwilligerswerk. Financiën, compliance, cyberbeveiliging, HR en logistiek zijn enkele van de vaardigheden waar veel publieke en non-profitorganisaties niet gemakkelijk toegang toe hebben. Door dit te implementeren wordt een enorm tekort aan middelen opgevuld en wordt tegelijkertijd voldaan aan de vraag van werknemers naar werk dat doelgericht is en gebruikmaakt van echte vaardigheden.
- Verdubbel de veerkracht van de toeleveringsketen als een vorm van stabiliteit. Het diversifiëren van leveranciers, het investeren in transparantie en het waarborgen van lokale eerlijkheid vermindert de blootstelling aan inmenging en dwang. Een veerkrachtige toeleveringsketen is niet alleen een goede zaak, maar helpt ook de kansen en stabiliteit te vergroten op de plaatsen waar bedrijven actief zijn.
- Breid gemeenschapsgerichte initiatieven uit waar het bedrijf actief is. Het succes van bedrijven kan het welzijn van de samenleving niet op duurzame wijze overtreffen. Gezondheid, voeding, onderwijstrajecten, opleiding van arbeidskrachten en lokale economische ontwikkeling zijn geen public relations-gebaren – het zijn investeringen in menselijk kapitaal, sociale cohesie en operationele levensvatbaarheid op de lange termijn.
PARTNERKRACHT
Wanneer ze samen worden genomen en op grote schaal worden geïmplementeerd, onderstrepen deze acties een simpele waarheid: kracht is niet alleen het vermogen om aan te vallen – het is het vermogen om zich terug te trekken, opnieuw op te bouwen en samen te werken. En als Washington zich blijft terugtrekken uit de zachte macht, kan het mondiale bedrijfsleven iets nieuws, duurzaams en geloofwaardigs bevorderen.
Deirdre White is CEO van Pyxera Global.
