Zes jaar geleden, toen de wereld langzaam begon te stoppen, Ali Pirzadeh baant zijn eigen weg en sluit deze op. Terwijl anderen worden afgeleid door bananenbrood en Dierenkruising – twee van de meest vergeten trends die zijn voortgekomen uit onze collectieve tijd die naar het vagevuur is gedwongen – in plaats daarvan brengen kappers hun tijd door met mannequinhoofden. Denk erover na Tom HanksWilsons voetbalvormige vriend uit Gooi wegmaar schoonheid. “We waren allemaal een beetje bang en verward, dus voor mij was dat mijn manier om te mediteren en de verbinding te verbreken, en dan begin je te creëren vanuit niet bang zijn”, herinnert hij zich die tumultueuze tijd. “Thuis zitten met een mannequinhoofd en wat spelen, ideeën en concepten naar voren brengen die ik wilde doen, was geweldig en omdat ik het begon te delen op sociale media, werden de mogelijkheden om met verschillende mensen te werken plotseling veel groter.”
Het was een onverwacht keerpunt voor de haarstylist, wiens groeiende carrière tot dan toe samenwerkingen omvatte met merken zoals Gucci, Burberry En Asachtigevenals verschillende internationale edities Modus – om nog maar te zwijgen van de heilige pagina’s van dit tijdschrift. Er wachten hem echter nieuwe kansen. Pas toen Pirzadeh de tijd en ruimte had om de punten met elkaar te verbinden, vrij van beperkingen en verwachtingen, veranderde zijn perspectief. “Dat is het grote verschil dat het maakte. Ik besefte dat ik de angst kon loslaten en in plaats van me af te vragen: ‘Kan ik dat doen?’, deed ik het gewoon”, vervolgde hij. “Wetende dat je niet uit angst of terreur creëert, zal mensen aantrekken om mee te doen.”
Valentijn draagt BALENCIAGA
Het is een vrijheid die al sinds het begin bestaat in het werk van kappers, maar die is veranderd in een onmiskenbare kunstvorm. Van franjes geknipt in verbluffende geometrische vormen tot kronkelende vlechten en zwaartekracht tartende sculpturen, de haarstylist combineert onconventionele materialen tot pruikwonderen zoals toekomstbestendig cyborghaar van hergebruikte oude MacBook-onderdelen of een glinsterende pixie-crop compleet met pittige kussenkrullen, gemaakt van duizenden sprankelende kristallen. “Ik zie haar echt als kunst en een middel tot expressie”, zei Pirzadeh. “Iedereen weet dat ik van haarsculpturen houd, maar dat kan zich ook vertalen in iets bovennatuurlijks en rauws. Ik wilde de artistieke kant nog verder naar voren brengen vanwege de toestand van de wereld van vandaag.”
Een onmiskenbare emotie doordringt het werk van de kapper, een gevoel van euforie, romantiek en soms gevaar dat – ook al ziet het er soms zo onnatuurlijk uit dat je zou denken dat het door AI is gegenereerd – heel menselijk aanvoelt. Dit is de dreiging die de hedendaagse creatieve industrie bedreigt en een verschrikkelijk raadsel opwerpt: ‘Kan AI mijn baan vervangen?’ ‘Ik voel me behoorlijk veilig in mijn positie’, zei hij geruststellend. “Als we echt kijken naar wat we doen als kunstvorm, is dit mijn stem en mijn manier van expressie, dus laten we dat claimen. Geen enkele computer kan dat wegnemen. Ik wil niet leven in een wereld zonder menselijke interactie, wat heeft het voor zin?”
Taka draagt sokken van ALAIA
Van gefluister tot geschreeuw, de creatieve stem van Pirzadeh is het hele jaar door te horen op evenementen. We hebben het over wat in de volksmond bekend staat als het ‘lange seizoen’, een gigantische marathon die loopt van januari tot maart. Het is een prachtige sandwich van heren- en dameskleding, met decadente haute couture-vullingen. Terwijl ze op maat gemaakte looks creëert voor een aantal merken, waaronder Louis Vuitton, Harris Reed, Serre Marine, Robert Wun En GmbHzijn voorbereidingen begonnen al lang voordat hij zelfs maar een haartje was. Over zijn proces met zijn vele medewerkers zegt hij: “Voordat ik met hen ga samenwerken, probeer ik erachter te komen wat voor soort DNA ze hebben. Wat vertegenwoordigt hun kleding? Wie zijn de personages? Ik kijk naar de materialen die ze gebruiken, omdat mijn esthetiek veel te maken heeft met textuur. Dat is voor mij het spannende aan het kunnen zijn van een kameleon en het transformeren in verschillende merken.”
Hugo draagt een broek van RICK OWENS
Het is niet verrassend dat het de delen waaruit Pirzadeh zelf bestaat, ook mensen naar zijn wereld lokken. Toen hij sprak over wat hem goed maakt in zijn werk, zei hij: “Ik ben een goed persoon met ideeën en concepten. Ik kan heel goed samenwerken en zeg nooit: ‘Nee, dat kun je niet doen.’ Als iemand zegt dat hij zijn haar drie meter hoog wil hebben, zal ik een manier vinden om dat te doen en ik denk dat die mentaliteit een lange weg gaat.” Om nog maar te zwijgen van de steeds groter wordende encyclopedie van texturen en kleuren van de kapper, vaak middelmatig of gewoon, maar nooit ontleend aan bestaande mode- of schoonheidsreferenties, allemaal opgeslagen in haar enorme en steeds groter wordende fotoalbums. “Mijn assistent probeert me steeds aan te moedigen een Pinterest-meisje te worden, maar dat lukt niet”, zegt ze lachend. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik hoeveel foto’s er waren. ‘O mijn God,’ zei hij voordat hij dramatisch stopte. “Het aantal ligt boven de 115.000. Ik heb niets verwijderd, maar vreemd genoeg heb ik een goed geheugen waarin ik me kan herinneren dat ik een foto heb gemaakt in Barcelona en er vervolgens doorheen scroll om hem te vinden.”
Taka draagt een broek van VICTORIA BECKHAM
Hoewel de artistieke of historische referenties van de kapper uit het Midden-Oosten of Noord-Afrika misschien worden gebroken door een lens die niet onmiddellijk herkenbaar is voor niet-ingewijden, is haar introspectieve benadering er een die exemplarisch is voor de creatieve generatie van vandaag. “Ik wilde haar laten zien als een vorm van empowerment, een schild dat zowel de macht beschermt als vasthoudt”, zegt ze over de inspiratie achter het hoofdartikel, dat ze Selābat noemde, een Perzisch woord afgeleid van het Arabisch dat bewondering of kracht betekent. “Komend uit Iran, waar het vrouwen verboden is hun haar te laten zien, was het niet alleen mijn bedoeling om het te laten zien, maar om er een uiting van veerkracht van te maken.”
Zeker, sociaal-politieke druk en haar zorgen voor vreemde bedgenoten, maar schoonheid bestaat niet in een vacuüm en mondiale verdeeldheid is onmogelijk te negeren. “Als je kijkt naar waar we ons vandaag in de samenleving bevinden, is de kleuraccent en de drang naar glamour iets dat verlicht en vreugde brengt, en dat soort verandering is in lijn met wat de samenleving vandaag de dag presenteert”, zei hij. “We zijn voorbij de ‘clean girl’-esthetiek gekomen en zijn op een plek beland waar we ons mogen uiten en spelen. Het is momenteel een spannende tijd. We moeten het gewoon omarmen en het echt laten gebeuren.”
De start van het jaar, die samenviel met de AW26-show, zorgde er zeker voor dat Pirzadeh zich reflecterend voelde. “Mijn vader, die uit Iran kwam, wilde dat ik in de economie zou gaan werken of dokter zou worden, dus moedigden ze me aan om economie te gaan studeren, maar daar was ik heel slecht in”, zei hij. “Ik ben met de kappersschool begonnen omdat mijn zus haarstyliste was, en dat gaf me het gevoel… ik voelde me heel veilig op die school.” Misschien zou zich in een ander leven, of na een periode van door de overheid opgelegde isolatie, een ander hoofdstuk in Pirzadehs creativiteit hebben ontwikkeld. “Ik weet niet of ik nog steeds in een creatief vakgebied zou werken”, blikt hij terug. “Ik wil later therapeut worden, maar misschien wil ik wel een bloemenwinkel en een prachtig café bezitten.”
Na het vergrendelen, een level omhoog gaan, hoe je het ook wilt omschrijven, duwde Pirzadeh nog steeds door, maar trapte niet op het gaspedaal. “Het uitdagende is niet het werk zelf; ik geniet van het werk en van wat ik doe, maar ik wil natuurlijk altijd grotere klanten en grotere banen krijgen om mijn identiteit verder naar buiten te brengen”, zegt hij. “Omdat ik zo dol ben op wat ik doe, heb ik de neiging om te duwen en te duwen en te duwen, maar ik luister niet naar mezelf en mijn lichaam. Dus voor mij komt groei voort uit het luisteren naar mijn lichaam en het vinden van balans daar. Ik weet dat het moeilijk is, maar het vinden van meer balans is wat ik wil doen.”
Genomen uit 10 Magazine nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – NU gepubliceerd. Bestel uw exemplaar Hier.
Z.EDAGKNUPPEL
Fotograaf TAREK MAWAD
Creatief directeur en haar OF PIRZADEH
Mode-editor SPENCER DE HELE DAG GARTH
Make-up CHIAO LI HSU
Tekst DOMINISCH CADOGAN
Model TAKA MAGDELINE bij het PRM-agentschap, HUGO FULTON in Supa-modelbeheer, VALENTIJN VALERO bij The Squad Management en JUM KOOCHNIN bij Model 1
Meester manicure SABRINA GAYLE bij Arch The Agency
Directeur beweging BENJAMIN JONSSON
Assistent van de fotograaf ADAM ROBERT En WEBB OLIVER
Digitale operators MATTHÉ ALAND
Mode-assistent GEORGIË EDWARDS En FI ZONDAG
Haar assistent KRIS SZALAY En ANA VERONICA TORRES
Cosmetologie assistent LIZZIE CHECKLEY En MARISOL’S BESCHERMING
Wijs een ontwerpassistent aan CLAUDIA ROOS En SUZANNE ELVEN
Gieten NICO CARMANDAYE bij Concorde Casting
Productie ZAC APOSTOLOU En SONYA MAZURYK
