De nieuwe grondwet van Algerije verklaart de Franse koloniale overheersing tot een misdaad en eist verantwoordelijkheid en herstelbetalingen voor het koloniale verleden.
Het Algerijnse parlement heeft het unaniem aangenomen wetgeving verklaarde de Franse kolonisatie van het land tot een misdaad.
Woensdag stonden wetgevers in de hoorzaal met sjaals in nationale kleuren en riepen “Lang leve Algerije” terwijl ze het wetsvoorstel goedkeurden.
Aanbevolen verhalen
noem 3 artikeleneinde van de lijst
Het Parlement eiste ook officieel verontschuldigingen en herstelbetalingen van Parijs in een poging de pogingen om de kwestie te omzeilen te verhelpen.
De wet geeft Frankrijk “wettelijke verantwoordelijkheid voor zijn koloniale verleden in Algerije en de tragedies die het heeft veroorzaakt”, en plaatst historische verantwoordelijkheid in het centrum van het juridische kader van het land.
Hoewel analisten zeggen dat de wet geen internationale impact heeft, is de politieke impact ervan aanzienlijk, en duidt het op een verdeeldheid in de manier waarop Algerije Frankrijk betrekt bij koloniale herinneringen.
Parlementsvoorzitter Ibrahim Boughali zei dat de wet “zowel intern als extern een duidelijke boodschap afgeeft dat Algerije nationale herinnering het kan niet worden verwijderd of er kan niet over worden onderhandeld”, aldus staatspersbureau APS.
De tekst catalogiseert Franse misdaden koloniale regeringwaaronder kernproeven, buitengerechtelijke executies, ‘fysieke en psychologische marteling’ en ‘systematische plundering van hulpbronnen’.
De verklaring benadrukte ook dat “volledige en eerlijke compensatie voor alle materiële en morele schade veroorzaakt door het Franse kolonialisme een onvervreemdbaar recht is van de Algerijnse staat en het Algerijnse volk.”
‘Misdaden tegen de menselijkheid’
Frankrijk regeerde van 1830 tot 1962 op brute wijze over Algerije via een systeem dat werd gekenmerkt door marteling, gedwongen verdwijningen, bloedbaden, economische uitbuiting, massamoorden en grootschalige deportaties, evenals de marginalisering van de inheemse moslimbevolking van het land.
Alleen al de onafhankelijkheidsoorlog tussen 1954 en 1962 heeft diepe littekens achtergelaten. Algerije schat het dodental op 1,5 miljoen.
President Emmanuel Macron heeft de kolonisatie van Algerije eerder omschreven als een “misdaad tegen de menselijkheid”, maar heeft consequent geweigerd een officiële verontschuldiging aan te bieden. Hij herhaalde dat standpunt in 2023 en zei: “Ik heb niet het recht om me te verontschuldigen.”
Vorige week weigerde Pascal Confavreux, woordvoerder van het Franse ministerie van Europa en Buitenlandse Zaken, commentaar te geven op de stemming in het parlement, omdat hij zei dat hij zich niet zou bemoeien met “politieke debatten die in het buitenland plaatsvinden”.
Hosni Kitouni, onderzoeker koloniale geschiedenis aan de Universiteit van Exeter, vertelde persbureau AFP dat de wet geen bindende impact had op Frankrijk, maar benadrukte dat de “politieke en symbolische betekenis ervan belangrijk is: het markeert een breuk met Frankrijk in termen van herinnering”.
De stemming vond plaats onder diplomatie crisis tussen de twee landen. Algerije en Frankrijk onderhouden banden, vooral via immigratie, maar de stemming van vandaag komt te midden van onenigheid in die banden.
De spanningen zijn in de maanden sinds de bekentenis van Parijs toegenomen Het autonomieplan van Marokko om het conflict in de Westelijke Sahara tegen juli 2024 op te lossen. De Westelijke Sahara heeft gewapende opstanden gekend sinds het door Marokko werd geannexeerd nadat de koloniale macht Spanje de regio in 1975 had verlaten.
Algerije steunt het recht op zelfbeschikking van het Sahrawi-volk in de Westelijke Sahara en steunt het Polisario Front, dat het autonomievoorstel van Marokko verwerpt.
In april escaleerden de spanningen tot een crisis nadat een Algerijnse diplomaat samen met twee Algerijnse staatsburgers in Parijs werd gearresteerd. De diplomatieke crisis komt slechts een week nadat Macron en de Algerijnse president Abdelmadjid Tebboune hun engagement hebben uitgesproken om de dialoog nieuw leven in te blazen.
