Het testen van een 3D-printer is een diepgaand proces. Printers gebruiken vaak niet dezelfde materialen, of zelfs niet dezelfde processen, om modellen te maken. Ik heb SLA getest, een 3D-printer die hars en licht gebruikt om te printen, en FDM, een printer die plastic op een plaat smelt. Elk heeft een unieke methodologie. De kernkwalificaties waar ik naar kijk zijn onder meer:
- Hardwarekwaliteit
- Gemakkelijk in te stellen
- Gebundelde software
- Uiterlijk en nauwkeurigheid van afdrukken
- Mogelijkheid om te repareren
- Ondersteuning van bedrijven en gemeenschappen
De belangrijkste testafdruk, die het OG CNET-logo voorstelde, werd gebruikt om te beoordelen hoe de printer gaten overbrugde, nauwkeurige vormen creëerde en overhangende delen verwerkte. Het heeft zelfs een kleine toren om te helpen meten hoe goed de 3D-printer met het temperatuurbereik omgaat.
Bij het testen van de snelheid hebben we het model in plakjes gesneden met behulp van de standaardsnijder die bij de machine werd geleverd met de standaardinstellingen en vervolgens hebben we de afdrukduur in de echte wereld vergeleken met de voltooiingstijd van de instructies op de snijplotter. 3D-printers gebruiken vaak verschillende snijgereedschappen, en die snijgereedschappen kunnen sterk variëren, afhankelijk van de doorlooptijd.
Wij gebruiken dan Prusa-snijder om te bepalen hoeveel materiaal er bij het afdrukken moet worden gebruikt en dat aantal te delen door de werkelijke tijd die nodig is om af te drukken, wat resulteert in een nauwkeuriger getal voor de snelheid in millimeters per seconde (mm/s) die de printer kan gebruiken.
Elke bouwplaat moet tot een bepaalde temperatuur opwarmen, dus gebruiken wij deze InfiRay warmtebeeldcamera voor Android om te kijken hoe goed ze het doen. We hebben de bouwplaat ingesteld op 60 graden Celsius (de temperatuur die het meest wordt gebruikt voor bouwplaten) en wachtten vijf minuten totdat de temperatuur zich stabiliseerde, waarna we deze op zes afzonderlijke locaties maten. Vervolgens hebben we de gemiddelde temperatuur gemeten om te zien hoe dicht de 3D-printer bij de geadverteerde temperatuur was.
Harstesten vereisen verschillende criteria, daarom gebruik ik Ameralab standaardtests: print een klein harsmodel dat eruitziet als een kleine stad. Dit helpt bepalen hoe nauwkeurig de printer is, hoe deze met kleine onderdelen omgaat en hoe goed UV-blootstelling op verschillende punten in het model werkt.
Er werden ook veel andere anekdotische printtests uitgevoerd, waarbij verschillende 3D-modellen werden gebruikt, op elke printer om de levensduur van de componenten te testen en hoe goed de machines met verschillende vormen omgingen.
Voor andere criteria heb ik het bedrijf onderzocht om te zien hoe goed het reageerde op ondersteuningsvragen van klanten en hoe gemakkelijk het was om vervangende onderdelen te bestellen en deze zelf te installeren. Kits (printers die slechts gedeeltelijk gemonteerd worden geleverd) worden beoordeeld op basis van hoe lang en moeilijk het montageproces is en hoe duidelijk de instructies zijn.
