Onderzoekers hebben AI gebruikt om betere milieugegevens te genereren, klimaatbeleidsmakers te begeleiden, de broodnodige transitie naar groene energie te versnellen en baanbrekende materialen te ontdekken in de bouw, de landbouw en energiesystemen. Maar veel van deze voordelen zullen afhangen van de manier waarop de technologie wordt beheerd. AI wordt toegepast op ongelijke samenlevingen die bijdragen aan de klimaatcrisis, en zonder regulering zal dit patroon heel gebruikelijk worden.
Sergio Izquierdoeen fotograaf, filmmaker en mede-oprichter Het redden van de planeetheeft jarenlang gewerkt met gemeenschappen die het zwaarst getroffen zijn door de klimaatcrisis. Hoewel AI niet de “grootste directe aanjager” van vervuiling is, zei hij sfeerzijn kunststof bal de documentaire benadrukt hoe “op algoritmen gebaseerde marketing, gerichte reclame en geautomatiseerde productieketens de winning en verspilling van hulpbronnen versnellen.” En natuurlijk zijn er datacenters.
Izquierdo heeft veel experts het potentieel van AI horen uitleggen, maar de technologie heeft nog lang geen echte impact. Dit is “grotendeels een belofte, geen echt duwtje in de rug”, zei hij. Voor een verantwoorde schaalvergroting, zo benadrukte hij, zijn ‘sterke vangrails’ nodig.
Toch onthult Izquierdo’s onderzoek naar AI potentieel impactvolle kansen. “Tijdens de schepping kunststof bal, we erkennen hoe weinig gegevens er zijn over de hoeveelheid en routes van plastic in rivieren en kustsystemen”, zei hij. Het verkrijgen van deze gegevens zou de schoonmaakstrategieën kunnen verbeteren en, indien “gecombineerd met beleidsdruk, zou het hele afvalbeheersystemen kunnen helpen veranderen, vooral in ontwikkelingslanden”, voegde hij eraan toe.
Hoewel het onderzoek van Pierfederici laat zien hoe AI een groot verschil kan maken in de strijd tegen klimaatverandering, is hij ook duidelijk over de risico’s. Fossiele brandstofbedrijven zijn dat wel al AI implementeren om “hun exploratie- en winningsactiviteiten te optimaliseren”, zei hij, waarmee hij het belang van AI-beheer onderstreepte, wat zeker de komende jaren zal gebeuren. “Het is heel belangrijk dat dit door de overheid wordt gedaan, omdat het alleen aan particuliere bedrijven overlaten geen garantie is dat de toepassing van AI in het algemeen belang is”, zei hij.
Het is de spanning tussen belofte en misbruik die het huidige moment definieert.
Het koolstofvrij maken van datacenters is technisch mogelijk; bedrijven als Meta hebben geïnvesteerd het matchen van de uitstoot van hun datacenters met hernieuwbare energie. En tijdens COP30 bereikten de onderhandelingen een centraal punt het verminderen van emissies koeltechnologieeen dringende prioriteit gezien de mondiale race om meer dataruimte te bouwen. Bij klimaatbesprekingen werd er zelfs een gelanceerd AI Klimaat Instituutdat wordt gezien als een instrument om zuidelijke landen in staat te stellen hun eigen door AI aangedreven klimaatoplossingen te creëren. Deze verbetering kost echter tijd. “Wat belangrijk is, is dat we kapitaal moeten mobiliseren voor het behoud of herstel van ecosystemen,” zei O’Shea, “en we moeten voorkomen dat kapitaal de verkeerde kant op gaat.”
Zoals al het andere bestaat AI niet in een vacuüm. Het kan een van de krachtigste instrumenten zijn die we hebben om de klimaatverandering het hoofd te bieden, als het met dat doel voor ogen wordt georganiseerd, gefinancierd en geïmplementeerd. In plaats daarvan zien we dat het elektriciteitsnet onder druk komt te staan, zodat bedrijven grotere modellen kunnen trainen in het nastreven van winst. Dus, De vraag blijft: zal AI voorop lopen bij de winning? Of een van de meest waardevolle hulpbronnen die we hebben voor het stabiliseren van een opwarmende wereld? Er is een versie van de toekomst waarin AI hernieuwbare energie versnelt en helpt maak de oceaan schoonen het voorkomen van ontbossing. Die wereld is nog steeds mogelijk – als we daarvoor kiezen.
