Box CEO en technologie-expert Aaron Levie zei dat hij onlangs een ontmoeting had gehad met twintig bedrijven AI en IT-leiders en krijg inzicht in wat iedereen, vooral de aandelenmarkt, wil weten: hoe – en hoe snel – grote Amerikaanse bedrijven AI adopteren voor kernactiviteiten. In een bericht op Xhij schetste de belangrijkste thema’s die hij hoorde.
Hier gaan we dieper in op deze belangrijke thema’s.
Agenten gaan van hype naar productie
“Agenten zijn duidelijk belangrijk”, schreef Levie. “Bedrijven beginnen over te stappen van het praten over chatbots naar agenten, hoewel het nog heel vroeg is. Codering is tot nu toe nog steeds het dominante gebruik van agenten, terwijl andere categorieën… in de kennisruimte beginnen te ontstaan. Veel agentbanen gaan van testen en PoC naar productie, en sommige bedrijven hebben veel actieve live-gebruiksscenario’s.”
Recente modellen van Anthropic en OpenAI, waaronder Claude Opus 4.5 en 4.6 en GPT-5.2 en 5.3, hebben een impuls gegeven AI-coderingsagent ga verder dan eenvoudig coderen en ga naar iets dat dichter bij het functioneren van een junior software-ingenieur komt. Naarmate het vertrouwen onder ontwikkelaars in deze tools groeit, lijken besluitvormers in ondernemingen steeds meer bereid om ze binnen softwareteams te implementeren.
Van co-piloot codeerders tot agenten voor het hele bedrijf
“Gebruiksscenario’s voor agenten omvatten elk onderdeel van het bedrijf, van backoffice-activiteiten tot de klantgerichte ervaring, van verkoop tot workflows voor het onboarden van klanten”, schreef Levie in
AI-bedrijven hebben lang betoogd dat de mogelijkheden die codeertools ondersteunen (planning, redeneren en gebruik van tools) het volledige spectrum van kenniswerk kunnen bestrijken. Op basis van de gesprekken van Levie begonnen bedrijfsleiders actie te ondernemen op het idee. Wat werkt in software engineering kan worden vertaald naar marketingfinanciën en HR. Dit roept zorgen op over het verdwijnen van banen, maar Levie suggereert dat bedrijven prioriteit geven aan het verbeteren van de klantervaring boven het terugdringen van het personeelsbestand.
Bestuur is het obstakel
“Databeheer en AI blijven belangrijke uitdagingen”, aldus Levie. “Gegevens en inhoud op een plek plaatsen waar agenten veilig en gemakkelijk kunnen werken, is nog steeds een grote taak voor veel organisaties. Jarenlange fragmentatie van gegevensbeheer, die voorheen geen probleem was, is nu een probleem voor bedrijven die agenten willen adopteren. En het beheren van wat agenten kunnen doen met gegevens in workflows is nog steeds een belangrijk onderwerp.”
Een van de grote lessen van de OpenClaw-agentgekte is dat hoe meer autonomie een agent heeft, hoe groter de kans is dat hij in de problemen komt. In bedrijven kan dit betekenen dat gevoelige gegevens aan de verkeerde mensen worden blootgesteld of dat gegevens aan hackers worden blootgesteld. En wanneer agenten wordt gevraagd gegevens uit verschillende datastores in verschillende clouds te halen, nemen de risico’s toe.
Wie krijgt toegang, en hoeveel
Levie zei dat identiteits- en toegangscontrole snel een topprioriteit wordt naarmate bedrijven meer agenten inzetten. “Kunnen agenten toegang hebben tot alles wat je hebt? In een wereld met tientallen agenten die namens (jouw) werken”, schreef hij, “is er mogelijk te veel gegevensblootstelling en ruimte voor agenten. Hoe beheren we agenten met gepartitioneerde toegangsniveaus tot jouw informatie?”
Je ziet steeds vaker nieuwe softwarelagen (zoals Credo AI’s AI Agent Registry of ServiceNow’s AI Control Tower) die alle agenten volgen die binnen een organisatie zijn ingezet (inclusief lokale agenten en agenten van derden) en hun activiteiten, verbindingen, toegangsniveaus en beveiligingsmaatregelen beheren.
De symbolische economie raakt de balans
Levie zegt dat bedrijven beginnen te worstelen met de manier waarop ze de uitgaven voor het gebruik van AI over teams moeten verdelen en controleren: “Dit zal naarmate de tijd verstrijkt een groter deel van de OpEx worden, en het heeft waarschijnlijk geen zin meer om het als een IT-budget te beschouwen. Het zal waarschijnlijk moeten worden verrekend in andere operationele kosten.”
Applicaties en AI-agents worden aangedreven door generatieve AI-modellen, en de toegang tot die modellen wordt gemeten op basis van het aantal tokens dat heen en weer wordt gestuurd tussen de applicatie en het model. Naarmate AI-agenten zich binnen een organisatie verspreiden, worden deze tokens brandstof voor de intelligentiemotor van de organisatie. Nu vragen grote bedrijven zich af of het vanuit boekhoudkundig perspectief nog steeds zinvol is om voor AI-tokens op dezelfde manier te betalen als voor bijvoorbeeld cloudtoegang of softwarelicenties.
Geen enkel platform zal winnen
“Interoperabiliteit is cruciaal”, vervolgt Levie. “Elk bedrijf implementeert tegenwoordig meerdere AI-systemen, en het is onwaarschijnlijk dat er één platform zal zijn dat ze allemaal kan beheren. Klanten begrijpen steeds beter hoe ze met agent-interoperabiliteit moeten omgaan, en dit zal een van de grootste aanjagers zijn van de AI-stack van de toekomst.”
De grote visie van de AI-industrie is dat bedrijven agenten zullen inzetten over afdelingen binnen een organisatie heen, en dat agenten met elkaar en met externe agenten van partners en leveranciers zullen communiceren. Al deze agentuitwisselingen zullen afhankelijk zijn van technische protocollen (bijvoorbeeld Anthropic MCP) en vertrouwensgaranties. De inspanningen om dergelijke normen te ontwikkelen zijn nog maar net begonnen.
De echte uitdaging is verandermanagement
“Hier valt meer uit te halen, maar het momentum neemt zeker toe, maar bedrijven zijn zich ook zeer bewust van verandermanagement en vooruitgaan”, concludeert Levie. “Er zijn momenteel veel kansen.”
Ongeveer een derde van de waarde van de Amerikaanse aandelenmarkt is gekoppeld aan een relatief kleine groep bedrijven, hyperscalers, AI-bedrijven, datacenterbouwers en chipmakers, die er allemaal op gokken dat het Amerikaanse bedrijfsleven klaar is om snel over te schakelen van traditionele software naar AI-gestuurde systemen. De opwinding rond deze transitie blijft bestaan. Maar het duidelijkste signaal komt van leidinggevenden die de uitgaven moeten goedkeuren en verantwoorden tegenover hun raden van bestuur. Met die groep sprak Levie.
Misschien wel de meest interessante conclusie van hem is dat het bedrijf “zich zeer bewust is van verandermanagement en vooruitgang.” In veel kernactiviteiten van het bedrijf nadert de technologie zelf snel hoge prestaties. Een langzamer proces zou organisatorisch zijn: mensen werken samen met agenten, trainen ze, corrigeren ze en bouwen geleidelijk aan vertrouwen op. Die transitie zal waarschijnlijk jaren duren.
