Kijk terug naar ons interview met Michèle Lamy toen ze een Lifetime Achievement Award wint

Gisteravond, Michel Lamy bekroond met de Lifetime Achievement Award tijdens het vierde jaarlijkse evenement in 2026 Modetrust VS onderscheidingen in Los Angeles. Samen gevierd Tory Burch De opkomende ceremonie, bekroond met de prijs Designer of the Year en een speciale innovatieprijs, gecreëerd in samenwerking met Type One Ventures, viert prestaties op het gebied van confectiekleding, sieraden, accessoires, graduate design en duurzaamheid. Hier kijken we terug naar het verleden Natalie Dembinskainterview met Lamy zoals verschenen in 10 Magazine Issue 56.

Michele Lamy zit Claridge’seen stuk toast eten en naar een fles chocoladesaus wijzen. “Wat is dat?” vroeg hij aan zijn rechterhand, Janet Fischgrund. ‘Dat is HP-saus. Het spul dat je bij een Engels ontbijt krijgt: worstjes, spek…’ ‘Is dat geen Marmite?’ “NEE.” “Dat is genoeg.” Als het ging om dingen die je over Lamy wilde weten, was de voorkeur voor Marmite nooit bij je opgekomen, maar nu het werd geopperd, was je best tevreden.

NATALIE DEMBINSKA: “Dus hoe zou je uitleggen wat je doet?”

MICHELE LAMY: “Weet je, omdat ik gisteravond dit interview las dat ik heb gedaan, kan ik je niet vertellen dat ik ondernemer ben, omdat ik niets anders kan zeggen, omdat dat in tegenspraak zou zijn met wat ik net in dat interview zei.”

ND: “Ik heb zoveel verzameld, omdat het lijkt alsof je alles hebt gedaan.”

ml: “Nee, nee. Weet je, er zijn dingen waar ik het eerst aan denk, weet je, door de jaren heen ben ik een tijdje in de buurt geweest, en soms als mensen me vragen waarom je dit en dat doet, maar aan de andere kant om het interessanter te maken, vragen we ons altijd af en stellen we ons voor. Alsof ik iets plats zie, zoals een parkeerplaats, wat was het vroeger, het was een café. Wat kan ik daar doen? Dit is het plezier dat ik krijg. Ze vragen me waarom? Omdat ik het kan.”

ND: “Het is als een kat met negen levens: elke paar jaar verander je wat je doet. Word je wel eens zenuwachtig? Is dat omdat je angstig bent?”

ml: “Nee. Ik denk dat er de laatste tijd, omdat ik bij Rick ben, daar een bepaalde focus is, maar het is goed omdat ik daar alles aan doe, dus kom binnen, er is een punt. En nu duw ik nog meer uit de post en ik denk dat er ook een kwestie is van timing en denken van: ‘Oh mijn God, ik moet dit doen.'”

ND: “Nog veel te doen?”

ml: “Ja. Dat weet ik niet en ik weet dit niet, maar voor mij is het iets waarvan ik denk dat het voortkomt uit een verhaal, een manier van kijken. Het is niet dat ik het gevoel heb dat ik dat niet doe. Ze zijn allemaal met elkaar verbonden. Ze vloeien van de een naar de ander. Altijd.”

ND: “Het nieuwste is Bargenale.”

ml: “Ja.”

ND: “Wat je in Venetië hebt gedaan, heb je in Londen gedaan. Waar kwam het idee vandaan?”

ml: “Toen ik in Londen was, spraken we met Janet. Dit is een Londens verhaal dat zich in deze hoek afspeelde, of in een andere hoek. Het gebeurde hier (bij Claridge’s). En je weet dat er Wanddecoratieen ook collecties Gareth Pugh en ik hou ervan om naar dingen te kijken, maar ik hou er ook van om betrokken te zijn en dingen te doen. Dus we waren aan het kletsen, we waren naar een tentoonstelling geweest met Gareth in Zuid-Londen, in dat geweldige gebouw, en Janet vertelde hem alle dingen die er in Londen gebeurden en toen waren we aan het praten over het bedenken van ideeën en het was als: ‘Oh mijn God, waarom zouden we dit niet doen?’ Moeten we kunst maken als er zoveel gebeurt? Toen kreeg ik dit idee terwijl we daarmee bezig waren, en ze vroegen: ‘Wat is dit?’ Omdat er een kanaal is en er schepen zijn, dus daar gaan we – voila.”

ND: “Het heeft de geest van wat je doet bij Les Deux Cafés.”

ml: “Ja, dat is de bedoeling, terwijl voorheen. Wat ik ook doe, ik volg altijd deze methode als ik geen ruimte heb…”

ND: “Je maakt je eigen plek.”

ml: “Ik creëer een plek waar we ook zijn. Dus er is het nomadische ding en dan het water, het water dat begon in Venetië. We waren in Parijs, de kledingfabriek was in Italië en anderhalf uur rijden van Venetië en ik heb het gemist. Dus ik wilde dat Venetië dichtbij het water was, de lagune.”

ND: “Dus dit kwam voort uit een liefde voor entertainment?”

ml: ‘Ja. Misschien meer om mij op te vrolijken, weet je, en…’

JANET FISCHGRUND: “Mensen voeden. Je bent geïnteresseerd in het voeden van mensen.”