Snijplanken zijn misschien wel het meest gebruikte item in uw keuken, maar hun ontwerp is sinds 3000 voor Christus niet veel veranderd. toen de oude Egyptenaren houten borden begonnen te gebruiken om voedsel te bereiden.
Een snijplank moet veel werk verzetten: hij moet messporen absorberen, uiensap absorberen en groot genoeg zijn voor groenten en etensresten. Elke dag worden thuiskoks geconfronteerd met het logistieke probleem waar ze de peterselie moeten laten die ze zojuist hebben gehakt als ze overstappen op wortels. Aan het einde van de maaltijdbereiding is de keukentafel bedekt met restjes en overvol met kommen met niet-bijpassende ingrediënten.
Het lijkt erop dat dit slechts een klein ongemak is, een ongemak dat de meesten van ons elke dag ervaren. Maar Tom Palmer gelooft dat deze eenvoudige snijplank voor verbetering vatbaar is. Palmer had acht jaar als auto-ingenieur bij GM gewerkt en leiding gegeven aan een team van 54 medewerkers die aan de Cadillac Escalade werkten. Maar daarnaast was hij een obsessieve timmerman. “Zodra ik het huis kocht, wilde ik er meubels voor maken”, zei hij. “En een van de eerste dingen die je gaat maken is een snijplank.”
Hij maakte er een voor zijn ouders en plaatste er een kleine kattenbak bovenop, die via magneten met elkaar verbonden was. Ze bleven hem vertellen hoe nuttig het zou zijn. Dus bleef Palmer sleutelen aan het ontwerp, voegde schalen aan de zijkant toe en heroverwoog de materialen.
Twee jaar ontwikkeling later lanceerde hij het Voorbereiding. Het is een modulair snijplanksysteem genaamd Chef Station dat vier verschillende bakjes heeft die met magneten aan drie zijden van een massief houten bord kunnen worden bevestigd om ingrediënten en restjes vast te houden. Deze set wordt geleverd met een siliconen binnenbak voor de vaatwasmachinebestendige bakplaat en een ovenbestendige roestvrijstalen binnenbak voor het koken.
Je kunt ook een extra plank kopen die je aan de bovenkant vastklikt om groenten en vlees van elkaar te scheiden. “Als we een goed systeem kunnen creëren voor koken, serveren en bewaren, kunnen we iets hebben dat mensen willen”, zei Palmer over zijn gedachten over het ontwerp.
Maar er is een addertje onder het gras. Het complete Prepwell-systeem kost $545, en als je extra boards of covers wilt, kost dat respectievelijk $75 en $35. Dit maakt de producten van Palmer ongeveer tien keer duurder dan de gemiddelde snijplank op de markt – en veel duurder dan hoogwaardige snijplanken zoals Boos Blocks, waarvan de duurste planken ongeveer $300 kosten.
Toen ik het Prepwell Chef Station testte, was ik onder de indruk van hoe doordacht het is ontworpen voor dagelijks gebruik. Het bord en het dienblad passen allemaal perfect bij elkaar, waardoor ik een nette werkplek kan creëren. Als ik de asperges, tofu en groene uien snij, doe ik ze in aparte bakjes. Als ik begin met koken, kan ik het op het juiste moment in de pan doen. Het extra bord was voor mij een game changer. Ik ben gewend om met een vlees- en groenteplank te schuifelen. Dit systeem maakt het proces echter soepel.
Palmer geeft toe dat het product duur is, maar zegt dat hij er een markt voor heeft gevonden. Om de eerste inventaris te financieren wendde hij zich tot Kickstarter en lanceerde afgelopen najaar een lopende campagne. De campagne heeft 1.380 pre-orders opgeleverd, die zojuist zijn verzonden, en de website van het merk is nu actief en klaar voor nieuwe klanten.
Het is misschien niet verrassend dat ultra-high-end snijplanken succes boeken. Amerikanen geven meer geld uit aan hun keukens dan ooit tevoren. De Amerikaanse markt voor keukenapparatuur is dat wel zal naar verwachting groeien van 20,37 miljard dollar in 2024 naar 37,19 miljard dollar in 2033. Onze obsessie uit het pandemietijdperk met het verbeteren van ons gezinsleven is nooit helemaal afgenomen, en veel mensen houden nog steeds vast aan de kookgewoonten die ze tijdens de lockdown hebben ontwikkeld.
Voeg daarbij het feit dat jongere generaties veel waarde hechten aan hoe producten er in hun keuken uitzien, en de groei van esthetisch verantwoorde kookgereimerken als Caraway en Our Place is logisch. Deze trends vormden Palmer’s benadering van Prepwell-ontwerp. “Als je vrienden zou willen uitnodigen voor een etentje, zou je het dan negeren, of zou je het willen verbergen?” vroeg hij.
Palmer zegt dat zijn doelgroep iedereen is die ooit een snijplank in de keuken heeft gezet voordat de gasten arriveren. Toen hij de klanten bestudeerde die zijn Chef Station tot nu toe hadden gekocht, ontdekte hij dat dit onder meer door design geobsedeerde klanten waren, serieuze thuiskoks die bereid waren te betalen voor een beter systeem, en pasgetrouwde stellen die investeerden in de inrichting van hun eerste huis.
Een jaar geleden besloot Palmer zich serieus op Prepwell te concentreren. Hij ging naar zijn manager bij GM en vroeg twaalf maanden vrij om te zien of hij het bedrijf kon runnen. Zijn manager was het daarmee eens. En zijn opleiding bleek een enorme aanwinst tijdens het onderzoeks- en ontwikkelingsproces.
Palmer heeft zijn carrière besteed aan het beheren van fabrieksrelaties, ervoor zorgen dat leveranciers voldoen aan de tijds- en kwaliteitseisen en het ontwerpen van productie op schaal. Dit komt allemaal van pas als hij samenwerkt met buitenlandse partners om van zijn originele handgemaakte prototypes naar massaproductie te gaan. “Als je eenmaal in productie bent”, zegt hij, “ken je de foutpunten in het systeem. Alles wat ik ontwerp moet waterdicht zijn.”
Bij het ontwerpen van een auto begreep Palmer bijvoorbeeld dat het zinvoller zou zijn om voor elk onderdeel gespecialiseerde fabrieken te kiezen, ook al zou het gemakkelijker en efficiënter zijn om één fabriek te vinden die ze allemaal zou kunnen maken. Voor Prepwell richtte hij aparte fabrieken op voor staal en timmerhout. Om meer te weten te komen over het kwaliteitscontroleproces, bezocht hij de fabriek persoonlijk.
In het verleden haalden veel merken die direct-to-consumer deden risicokapitaal bijeen om een product als dit te lanceren. Maar Palmer koos ervoor om dat pad niet te bewandelen. Voor iedereen die de DTC-hausse begin jaren 2010 heeft gezien – start-ups van matrassen, bagage en handdoeken die durfkapitaal op Facebook-advertenties verbrandden zonder ooit winst te maken – leek Palmers aanpak een opzettelijke correctie. Prepwell geeft betaalde advertenties weer op Meta, maar de wiskunde is simpel: verkoop meer dan je uitgeeft, en schaal vanaf daar.
Een paar weken na de lancering van de Prepwell-site zei Palmer dat het bedrijf al winstgevend was. ‘We proberen de fondsenwerving zo lang mogelijk uit te stellen’, zei hij. “Gewoon opstarten zolang we kunnen.”
