Op een met bomen omzoomde straathoek in het noordoosten van Omaha, Nebraska, veranderen twee moderne, minimalistische woningen de lat voor hoe nieuwe huizen eruitzien. Door zijn feloranje en marineblauwe buitenkant en geometrische vorm onderscheidt het zich van de meer conventionele huizen met puntgevels verderop in de straat. Het grootste verschil is de maat. Met slechts 802 en 618 vierkante meter zijn de twee huizen veel kleiner dan het gemiddelde nieuwe huis in Amerika, dat gemiddeld 200 vierkante meter beslaat. ruim 2.100 vierkante meter.
De huizen zijn de eerste twee iteraties Ons verhaaleen huisvestingssysteem dat wordt gezien als een repliceerbare, toegankelijke en vooral betaalbare benadering van het bouwen van huizen. Met behulp van zeer efficiënte indelingen en snel te vervaardigen prefabcomponenten zijn deze huizen ontworpen om snel en goedkoop te worden gebouwd voor elk type woning, van permanente woningen tot wooneenheden in de achtertuin (ADU’s) tot zeer aantrekkelijke opties voor starters op de woningmarkt. Ze resetten de standaard voor starterswoningen in de VS
OurStory Home is een samenwerking tussen non-profitorganisaties Partners voor een leefbaar Omaha en de Universiteit van Nebraska-Lincoln School of Architecture FACT-studio’swaarbij architectuurstudenten betrokken waren bij het ontwerpen en bouwen van de eerste twee woningen. De verwachting is dat de bouw in augustus klaar zal zijn. Het grotere huis is voor slechts 190.000 dollar verkocht, 90.000 dollar minder dan voorheen gemiddelde verkoopprijs van huizen in de stad. Kleinere woningen zullen waarschijnlijk goedkoper zijn.
Niet alleen meer woningen, meer variatie
In Omaha ontbreekt het, net als veel andere steden, aan betaalbare woningen. De stad schat in dat dit nodig is 30.000 nieuwe woningen voor inwoners met lage en middeninkomens tegen het einde van dit decennium. Het OurStory-project is niet alleen gelanceerd om deze leemte op te vullen, maar ook om een ander woningtekort aan te pakken: de geringe variatie aan woningtypen op de markt. Vanaf 48 verleende bouwvergunningen voor eengezinswoningen in Omaha en het omliggende Douglas County waren vorige maand slechts zes huizen kleiner dan 2.000 vierkante meter, en geen enkele was kleiner dan 1.000 vierkante meter.
Jessica Scheuerman, uitvoerend directeur van Partners for Livable Omaha, zei dat er behoefte is aan meer diverse woningtypen, van kleinere kavels tot woningen die zijn ontworpen voor ouderen. Scheuerman realiseerde zich de omvang van de behoefte nadat ze haar moeder had zien worstelen om adequate huisvesting te vinden met een vast inkomen, en vond dat er meer opties moesten zijn. “Als je een woongemeenschap voor senioren ontwerpt en plant, profiteert iedereen ervan”, zei hij.
In 2024 nam hij contact op met architect Jeffrey Day, een architect en professor aan de University of Nebraska-Lincoln College of Architecture, om na te denken over hoe een oplossing eruit zou kunnen zien. De twee hadden al eerder samengewerkt aan andere projecten en waren het er over eens dat een eenvoudig huis dat klaar is voor veroudering een goede opdracht zou kunnen zijn voor ontwerpbouwstudenten aan de universiteit. Dit project heeft mogelijk ook poten.
“Het doel is om dit project te beschouwen als een prototype dat vele malen en in verschillende configuraties kan worden gerepliceerd”, aldus Day.
Voor Scheuerman is het leefbaar maken van het huis een van zijn prioriteiten. Voordat hij in 2020 Partners for Livable Omaha oprichtte, was hij lange tijd vice-president Partners voor leefbare gemeenschappeneen in Washington DC gevestigde non-profitorganisatie die al bijna 50 jaar werkt aan het verbeteren van de stadsplanning en het ontwerp om plekken te creëren waar gemeenschappen kunnen gedijen. Ageing in place is een van de belangrijkste aandachtsgebieden. Dus toen het OurStory-huisontwerp begon, benadrukte Scheuerman de noodzaak dat het ontwerp enkele basisprincipes van verouderingsbestendige woningen zou omvatten, van traploze ingangen tot rolstoeltoegankelijke gangen en deuren. “We moeten ophouden ouderen te behandelen alsof ze onzichtbaar zijn en de gebouwde omgeving niets voor hen is”, zei hij.
Een flexibele set reserveonderdelen
Deze doelen zijn nog maar het begin. Onder leiding van Day, die zijn eigen architectenbureau in Omaha leidt, Echt architectenbureauEen ontwerpstudent van de Universiteit van Nebraska breidde zijn opdracht uit om het project om te zetten in een vormveranderende, zeer gepolijste versie van een klein huis. Het team besloot ook dat de huizen moesten worden ontworpen met behulp van een reeks componenten, waarbij geprefabriceerde structurele isolatiepanelen de muren van de huizen zouden vormen om de bouwtijd te versnellen en de kosten te verlagen.
Binnen bespraken de studenten de minst flexibele delen van het huis, namelijk de keuken en de badkamer. Deze kamers vereisen veel loodgieters- en elektriciteitswerk en kunnen veel kosten om te bouwen, afhankelijk van waar ze worden geplaatst. Daarom plaatsten de studenten de ruimtes vlak naast elkaar en deelden ze een muur waar alle infrastructuur kon worden geconcentreerd. “Er zit veel elektriciteit en loodgieterswerk in die drie meter hoge muren”, zei Day.
Deze muren kunnen, samen met de buitenmuren en scheidingswanden van het huis, allemaal in een fabriek worden gebouwd, en studenten doen nu een deel van het prefabbouwwerk zelf. “Het kan zijn dat iemand de fundering aan het installeren is terwijl de interieurcomponenten in de werkplaats worden vervaardigd”, zei Day. “Op het terrein komt alles samen om de bouwtijd en dus de kosten te verkorten.”
Deze aanpak biedt flexibiliteit in het ontwerp van het huis, dat sinds het begin snel is geëvolueerd. Oorspronkelijk gepland als één woning voor een hoekperceel in het noordoosten van Omaha, nam het project een onverwachte wending toen een bezoekende ambtenaar van de afdeling stadsplanning voorstelde het perceel te verdelen en er twee woningen van te maken. “En we hadden zoiets van: ‘Ik wist niet dat je me dat zou laten doen’”, zei Scheuerman. “Zoals: ‘Laat je mij dat doen?'”
Nu een project met twee huizen, gebruikten de studenten de keuken-badkamermuur als middelpunt van het ontwerp en gingen van daaruit verder. Het grotere huis werd twee slaapkamers en het kleinere huis werd één slaapkamer. De ene heeft een puntdak, de andere is schuin, met extra ruimte op de zolder. “Het systeem heeft bepaalde componenten die op verschillende manieren kunnen worden geconfigureerd”, aldus Day.
Dat betekent dat het ontwerp meer zou kunnen zijn dan alleen de oude woningbouw die Scheuerman oorspronkelijk wilde creëren. ‘Iedereen legt er laagjes op,’ zei hij. “Mensen kijken naar dit product en zien kunstenaarswoningen, of ze zien huurinkomsten met ADU’s. Of ze zien een oplossing voor een probleem waarmee ze worden geconfronteerd.”
Scheuerman zag de eerste twee huizen als prototypes, maar ze bewezen ook dat deze aanpak financieel haalbaar was. De woningen werden gedeeltelijk gefinancierd uit filantropie, onder meer van de Lozier Foundation, donaties van materialen van raam- en deurfabrikant Pella en een subsidie van de staat Nebraska. Investeringsfonds voor huisvesting van de middeninkomens. De lokale non-profit gemeenschapsbank Spark Capital verstrekte financiering om de bouw te voltooien, met een vergeving van maximaal $ 100.000 voor non-profitontwikkelaars zoals Partners for Livable Omaha.
Scheuerman zei dat de totale kosten om de twee huizen te bouwen ongeveer $ 540.000 bedroegen. Deze waarde overschrijdt de totale verkoopprijs, maar kan nog steeds in mindering worden gebracht vanwege kwijtschelding van leningen en subsidies die de grond- en ontwikkelingskosten helpen compenseren. Zonder rekening te houden met deze compensatie zijn de huizenprijzen nog steeds betaalbaarder dan de gemiddelde woning in de stad. Scheuerman zei dat toekomstige bouw waarschijnlijk goedkoper zal zijn, gebaseerd op de lessen van deze eerste twee huizen.
“Uiteindelijk is het project zinloos als de cijfers niet overeenkomen”, aldus Scheuerman. “We moesten dus veel tijd besteden aan onderwijs door de kredietverstrekkersgemeenschap, en door de taxatiegemeenschap, en door de hypotheekgemeenschap. En ze hadden wat aantekeningen voor de studenten, wat het ontwerp uiteindelijk beter maakte.”
In de stoel van de ontwikkelaar
Scheuerman zei dat de opbrengst van de verkoop van de twee huizen zal worden geherinvesteerd in de grond om er nog meer te bouwen. Maar hij wilde het niet alleen bouwen. Het aanmoedigen van anderen om dit model te volgen is volgens Scheuerman een belangrijk onderdeel van het project, en hij zegt dat de combinatie van kleine afmetingen en geprefabriceerde constructie deze huizen tegen een prijs plaatst die veel mensen zich kunnen veroorloven.
“Er is een deel van de samenleving dat nu op de markt zou kunnen komen. Ze hebben veel overwaarde of contant geld bij de hand”, zei hij. “We weten dat mensen klaar zijn om de markt te betreden, en we willen die markt vervullen.”
Om die deuren te openen, ontwikkelen de studenten van Day een catalogus met ontwerpen met behulp van het systeem, waarbij ze deze als gratis plannen aanbieden die mensen kunnen toepassen op hun eigen ontwikkelingsprojecten voor kleine huizen. Met financiering van het American Institute of Architects en AARP konden de werkzaamheden op gang worden gebracht, en het Nebraska Affordable Housing Trust Fund van het Nebraska Department of Economic Development ondersteunt de voortdurende ontwikkeling van de catalogus. Het zal deze zomer online beschikbaar zijn, en Scheuerman zegt dat het een moderne versie zal zijn van de woningen die ooit in Sears-catalogi verschenen: betaalbaar om te bouwen en gemakkelijk toegankelijk.
“Onroerendgoedontwikkeling is onze gedeelde verantwoordelijkheid, en de gemeenschap moet de kracht krijgen om als ontwikkelaars op te treden”, aldus Scheuerman. In minder dan twee jaar tijd is het OurStory-huis van een idee uitgegroeid tot een bijna voltooide woning. Het is een weloverwogen aanpak die het woningtekort waar Omaha en soortgelijke steden mee te kampen heeft, zou kunnen verlichten. “Ik ben een dubbele hond, een drievoudige hond daagt je uit om het te halen”, zei hij. “Hoe gemakkelijk we het probeerden te laten gebeuren.”
