Mijn kinderen zijn geboren in New York City, maar kunnen zich niet veel herinneren van hun leven daar. Wij het gezin verhuisde tien jaar geleden, in het voorjaar van 2016, van de Upper East Side van Manhattan naar Houston, toen mijn dochter een peuter was en mijn zoon pre-K begon. Het voelt als lang geleden.
Deze stad herbergt mijn eerste herinneringen aan het moederschap en nog veel meer. Mijn tijd als student, aspirant-model en schrijver, was mijn tijd Italiaans erfgoed van ruim 100 jaar geleden. Het was erg moeilijk om me aan te passen aan het feit dat ik zo ver van mijn roots verwijderd was tijdens het opvoeden van mijn kinderen.
Nu de leeftijd van 10 nadert, wil ik heel graag terug. Mijn geld was beperkt voor een reis als deze, dus belde ik mijn moeder. Ik sprak hem aan de telefoon over het diepe verlangen dat ik met me meedroeg, en hij bood me een geschenk aan waarmee ik de reis kon betalen. Met zijn vrijgevigheid, wat vluchttegoed en wat spaargeld ben ik dankbaar dat ik dit kan doen eindelijk deze reis gemaakt. Ik zal naar huis terugkeren.
De auteur zegt dat hij met zijn kinderen herinneringen ophaalt aan de laatste keer dat ze ijs aten in de straten van New York, toen ze nog veel jonger waren. Met dank aan Isabella Jade.
New York voelt als thuis
Toen we in de taxilijn buiten LaGuardia Airport stonden, voelde ik me meteen vredig. Ik ken de straten van de stad en de metrolijnen nog steeds uit mijn hoofd. Ik vertelde de taxichauffeur gemakkelijk de locatie van ons hotel, de 23e tussen de 6e en 7e (straat), zoals een echte New Yorker zou doen. Mijn ziel voelt zich thuis.
Nadat we onze koffers bij het hotel hadden afgeleverd, was onze eerste stop Madison Square Park, een plek waar ik vaak met mijn zoon liep toen hij een peuter was. Wij zullen krijgen Schud de hutfrietjes eten, en liggend op een deken in het gras het Flatiron-gebouw bewonderend. Dus moesten we natuurlijk Shake Shack nemen en naar de gebouwen staren, net als voorheen. Toen ik daar stond met uitzicht op het Empire State Building, voelde het alsof ik op een plek was die ik altijd in gedachten had gehad toen ik mijn kinderen opvoedde in Texas.
‘Ik wil hier heel graag wonen’, zei mijn dochter terwijl we door het centrum liepen. Ik ook, zei ik tegen hem, ook al wist ik dat de kosten van levensonderhoud enorm en onbetaalbaar waren. We hebben in ieder geval de komende dagen dompel jezelf onder in de stad Ik (en nu mijn kinderen) zijn er dol op.
We combineren toeristische en sentimentele stops
Voor de reis vroeg ik de kinderen wat ze het liefst wilden zien. Natuurlijk antwoordden beiden op Times Square. Mijn zoon wilde biefstuk en bezocht Louis Vuitton op Fifth Avenue; mijn dochter wilde de virale bakkerij bezoeken en ‘Hamilton’ zien. Ze willen allebei gaan winkelen.
De auteur zei dat zijn zoon wilde genieten van een diner in een leuk steakhouse in New York City. Met dank aan Isabella Jade.
Toen we op Times Square aankwamen, waren de lichten minder storend dan toen ik er woonde. We hebben een paar rondjes gereden en te veel selfies gemaakt, maar het voelde anders om deze ruimte door de ogen van mijn kinderen te zien. Flitsende lichten en plotselinge mensenmassa’s vertegenwoordigen kansen, mogelijkheden en dromen. Ik wil dat mijn kinderen het absorberen.
Op de top van The Summit, een observatorium gevestigd in een gebouw van 93 verdiepingen, was het geweldig om de lachende gezichten van mijn kinderen aan de horizon te zien. Ik wees naar het noorden. Wij woonden daar aan de Upper East Side. De jouwe overgrootvader woonde daar ook toen hij klein was, vertelde ik het hen. Aan de overkant van de East River ligt Queens, waar je grootmoeder woonde, vertelde ik hen, het is waar je grootouders elkaar ontmoetten en verliefd werden. Een deel van je familiegeschiedenis is hier, zo dichtbij, heb ik ze uitgelegd.
Daarna genoten we van een ijsje van een straatverkoper, net zoals een paar jaar geleden toen ze voor het eerst ijs proefden uit de Mister Softee-truck.
Verhalen stroomden uit mij
De volgende dag toerden we door het gebouw waarin we woonden voordat we naar Texas verhuisden op 1st Avenue tussen 80th en 81st Street. Toen we ons vorige huis vanaf de stoep zagen, verlangde ik ernaar weer een jonge hoofdstad te zijn. Ik wil de tijd terugdraaien, zodat ik dat kan moedig met mijn kinderen naar parken en musea, het bezoeken van cafés en speelkamers.
De kinderen van de auteur kijken naar het appartement waar ze woonden voordat hun familie naar Texas verhuisde. Met dank aan Isabella Jade.
De ogen van mijn dochter schoten omhoog toen ze de 26 vluchten naar ons vorige huis telde. Terwijl ik daar stond, vertelde ik ze verhalen over hun jonge leven als stadskinderen, terwijl ik ze in de kinderwagen droeg en ons door Lexington, Park Avenue en Madison reed, vervolgens naar 5th Avenue en vervolgens naar Central Park reed om dekens neer te leggen en ze te zien spelen in de buurt van onze favoriete bomen, alsof het park hun eigen achtertuin was. Deze omgeving heeft mijn kinderen de beste start gegeven, en ik ben dankbaar voor de herinneringen die we daar hebben gemaakt.
Als we de straal van tien blokken verlaten waar hun eerste levensjaren waren gehuisvest, hoop ik dat ze zich het uitzicht zullen herinneren, de trottoirs onder hun voeten, de geluiden van bouwwerkzaamheden en taxi’s, de cafés, de bakstenen, de bomen langs de straten, en mijn stem die hen vertelde hoe geweldig het zou zijn om terug te zijn op de plek waar ze geboren waren.
Wij zullen deze reis herinneren
Tijdens mijn tijd in de stad probeerde ik niet aan verhuizen te denken, en aan de moeilijke jaren die we sindsdien als gezin hebben overwonnen. Ik concentreerde me gewoon op ons drieën die samen stonden in de stad waar hun leven zijn oorsprong vindt.
We liepen kilometers en diep in mijn hart hoopte ik dat de bezienswaardigheden, geluiden, geuren, het eten, de architectuur, de winkels en de schoonheid van de stad een sterke indruk op mijn kinderen zouden achterlaten.
Er is hier altijd wel een plekje voor je, dat heb ik ze verteld toen het tijd was om te vertrekken. Ik wil dat ze weten dat de wereld groot is en dat Texas niet alles is. Ze zijn geboren op een plek waar alles mogelijk was, hoewel ik weet dat zij degenen zijn die beslissen hoe ze hun toekomst willen doorbrengen en hun herinneringen willen creëren. Waar ze ook zijn, New York zal altijd een deel van hen zijn.
