50 jaar Apple
We vieren het 50-jarig jubileum van Apple met een week vol inhoud over de technologiegigant. Het bevat alles, van persoonlijke herinneringen van onze schrijvers tot de beste (en slechtste) Apple-gadgets van jouw keuze, en je kunt het allemaal lezen op onze 50 jaar Apple-pagina.
Apple mag dan verantwoordelijk zijn voor enkele van de beroemdste en meest succesvolle producten in de geschiedenis van de mensheid, maar niet alles wat het bedrijf aanraakt, verandert in goud.
Hoewel er miljarden iPhones en miljoenen iPods en iPads zijn verkocht, bestaat er een schurkengalerij van Apple-creaties die veel minder impact hadden en uiteindelijk naar de voetnoten van de technologiegeschiedenis werden verwezen.
Sommige daarvan heb je misschien in het geheim gehoord, andere staan nauwelijks op internet, maar de kans is groot dat je ze nog nooit in het echt hebt gezien. Hoeveel herinner je je?
Artikel gaat hieronder verder
1. Apple Silent-type (1980)
Het imago van Apple is zo erg veranderd sinds de lancering van de iPod dat het moeilijk voor te stellen is dat deze zoiets middelmatigs zou maken als een printer, maar de Silenttype was eigenlijk helemaal geen uitvinding van Apple.
Het is een cliché geworden dat Apple eenvoudigweg een bestaand product nam en het op een aantrekkelijkere manier verpakte, maar dat is precies wat er gebeurde met Silenttype.
De meeste printers waren destijds groot, luidruchtig en duur, maar een bedrijf genaamd Trendcom had een thermische printer die veel kleiner, stiller en betaalbaarder was. Apple gebruikte de Trendcom 200, voerde een aantal interne aanpassingen door waardoor een deel van het werk naar de software in de Apple II werd verplaatst, en plaatste het Apple-logo op de voorkant.
Het bedrijf stopte eind jaren negentig met het maken van printers toen Steve Jobs terugkeerde en begon over te stappen op meer glamoureuze producten, wat verklaart waarom mensen de Silenttype en zijn opvolgers vergeten, maar het is een vroeg voorbeeld van Apple’s ’think different’-ethos in actie.
2. Apple PowerCD (1993)
De PowerCD leek enigszins op de supercharged Sony Discman, maar minder succesvol.
In wezen slechts een rebadged Philips CDF-100, belooft de achterkant van de doos drie afzonderlijke toepassingen. Sluit hem aan op een Mac en hij functioneert als een extern CD-ROM-station; sluit hem aan op uw TV en u kunt hem gebruiken om uw vakantiefoto’s vanaf schijf op het grote scherm te bekijken; of sluit een koptelefoon of luidsprekers aan en hij kan muziek-cd’s afspelen.
De PowerCD kan ook zes AA-batterijen gebruiken, wat technisch betekent dat je hem overal mee naartoe kunt nemen, maar vanwege zijn omvangrijke frame en scherpe hoeken moet je een clownsbroek dragen voordat hij in aanmerking komt als zakformaat.
Zijn gebrek aan doelgerichtheid leek zijn verkoop moeilijk te maken, en hij had er last van dat hij een manusje-van-alles was, maar een meester van niets. Enkele jaren later werd het stopgezet.
3. Apple QuickTake 100 (1994)
Begin jaren negentig was Apple nog niet de wereldveroverende technologiegigant die het nu is, dus het uitproberen van een compleet nieuw product was een gewaagde zet. De QuickTake 100 was een van de eerste digitale camera’s gericht op Joe Public en als dit er voor jou niet typisch Apple uitziet, komt dat omdat Kodak verantwoordelijk was voor het ontwerp van de scope-meets-projector.
Met een 0,3 MP CCD-sensor en voldoende opslagruimte voor slechts acht foto’s op de hoogste resolutie (640×480) compenseert het gemak van QuickTake niet het gebrek aan kwaliteit vergeleken met traditionele filmcamera’s.
Apple bracht echter drie verschillende modellen uit in de QuickTake-lijn voordat Steve Jobs deze in 1997 afschafte. Het werk aan het iPod-project begon kort daarna, wat het begin was van de lange reis naar de iPhone – een product dat aantoonbaar meer dan enig ander heeft bijgedragen aan de ondergang van compactcamera’s, ook al maakten onverwoestbare compactcamera’s nog steeds een comeback.
Wist je ook dat de vergeten digitale camera van Apple momenteel stiekem in je iPhone zit? Een functie genaamd QuickTake is ingebouwd in de ontspanknop van de telefoon, waarmee u snel video’s en een reeks foto’s kunt opnemen.
4. Bandai Pepijnappel (1996)
Kijk aan
Pippin, een van Apple’s producten uit het midden van de jaren negentig voordat Steve Jobs terugkeerde om het schip stabiel te houden, werd ontworpen door Apple, maar werd feitelijk uitgebracht door de Japanse speelgoedgigant Bandai (bekend van Tamagotchi).
Gebaseerd op de Macintosh Classic II, veranderde Apple de fundamentele hardware en Bandai verpakte deze in een chassis dat er erg jaren negentig uitziet. In sommige opzichten was Pippin zijn tijd ver vooruit, met internetconnectiviteit en een draadloze controller genaamd Applejack.
Maar met de concurrentie van de originele Nintendo N64 en Sony Playstation, plus de veel hogere prijs van beide, en minder games om te spelen, kreeg Pepijn altijd te maken met een zware strijd.
Er wordt gezegd dat er wereldwijd slechts 42.000 Pippins zijn verkocht, voornamelijk in Japan, dus het is geen verrassing dat Bandai het eerste en laatste bedrijf was dat de technologie van Apple in licentie nam, en wat nog verrassender is, is dat de meeste mensen niet eens wisten dat de technologie bestond.
5. Apple eMate 300 (1997)
Kijk aan
Geruchten over een MacBook met touchscreen doen al een hele tijd de ronde en zouden dit jaar eindelijk werkelijkheid kunnen worden, maar wist je dat Apple al een soort touchscreen-laptop heeft gemaakt?
Ruim tien jaar voordat het eerste toetsenbordaccessoire voor de iPad werd uitgebracht, lanceerde Apple de eMate 300 – een kruising tussen een PDA (dat is een persoonlijke digitale assistent, geen openbare blijk van genegenheid) en een notebook ontworpen door Jony Ive. Het heeft een 6,8-inch grijswaardendisplay, draait op hetzelfde besturingssysteem als de Newton en kan 28 uur meegaan na één keer opladen. Dat waren de dagen, hè?
De eMate 300 heeft het minder dan een jaar volgehouden, opnieuw een slachtoffer van de grote zuivering van Jobs, maar je herkent de doorzichtige schil misschien wel van de iMac G3, die een jaar later werd uitgebracht en een enorme invloed had op de esthetiek van de technologie, waardoor Apple’s fortuin daarbij werd veranderd.
5.Apple iPod+HP (2004)
Je zou de afgelopen 25 jaar onder een Microsoft Zune moeten hebben geleefd om niet te weten wat een iPod was, maar wist je dat je voor een korte tijd een iPod kon kopen met het Hewlett-Packard-logo?
HP staat bekend om het maken van pc’s, printers, scanners en andere saaie kantoorapparatuur, maar op CES in 2004 kondigde CEO Carly Fiorina aan dat het bedrijf een serie merk-iPods in een exclusieve blauwe kleur zou lanceren.
In ruil daarvoor zal HP iTunes vooraf installeren op al zijn desktops en laptops. De blauwe versie is nooit op de markt gebracht, hoewel je je eigen ’tatoeages’ kunt downloaden en afdrukken vanaf de website van HP. Nee, dat doen wij ook niet.
De samenwerking was van korte duur; HP kondigde aan dat de samenwerking slechts 18 maanden later zou eindigen. Maar als de reactie op het album van U2 uit 2014 Lied van onschuld toegevoegd aan elke iTunes-bibliotheek is iets dat gedaan kan worden, veel mensen zouden waarschijnlijk liever een iPod van het merk HP hebben dan een iPod met de naam van Bono en co op de achterkant.
6. Apple iPod HiFi (2006)
Er bestaat in Engeland een oude stedelijke mythe die zegt dat je nooit verder dan twee meter van een muis verwijderd kunt zijn – en in 2006 leek het alsof je hetzelfde zou kunnen zeggen over een iPod-dock.
Apple bracht in februari van dat jaar een van zijn producten uit en beloofde “het stereosysteem voor thuis opnieuw te definiëren”, en Steve Jobs beweerde zelfs dat hij zijn originele hifi-installatie terzijde had geschoven ten gunste van het systeem.
De iPod Hi-Fi is zeker interessant om naar te kijken, maar als iemand eenmaal zegt dat hij op een melkkrat lijkt, kun je dat beeld moeilijk van je afschudden. Nog steeds, als onze driesterrenrecensie Hij wijst erop dat “het onwaarschijnlijk is dat een redelijk mens dit zou verwarren met zelfs maar een goedkoop hifi- of minisysteem.”
Ongeveer 18 maanden later werd het stopgezet en Apple maakte pas in 2018 een nieuwe luidspreker met de HomePod.
7.Apple Macintosh-TV (1993)
Het lelijkste Apple-product ooit gemaakt? De Macintosh TV had zeker een sterk argument voor die titel: dit beest was eigenlijk een 14-inch Sony Trinitron CRT gekoppeld aan een Performa 520 en was de eerste Mac die een tv-/videorecordersignaal kon weergeven.
Helaas had de Macintosh TV een aantal nadelen die verklaren waarom er in een periode van vijf maanden slechts ongeveer 10.000 exemplaren zijn gemaakt. Ten eerste kun je niet stiekem tv kijken in een ander venster terwijl je werkt. Helaas kun je ook geen programma’s of films opnemen die je bekijkt, omdat het programma alleen wordt geleverd met een cd-romstation en een harde schijf van 160 MB.
Het was opnieuw een voorbeeld van de ambities van Apple die verder gingen dan de technologie van die tijd, maar het legde in ieder geval de basis voor de Apple TV – en als eerste zwarte Mac was het ook een verre voorloper van de iconische matzwarte MacBook die leefde van 2006-2008.
Volg TechRadar op Google Nieuws En voeg ons toe als voorkeursbron om nieuws, recensies en onze deskundige meningen in uw feed te krijgen. Klik dan zeker op de knop Volgen!
En natuurlijk kun je TechRadar ook volgen YouTube En TikTok voor nieuws, recensies, unboxings in videovorm en ontvang regelmatig updates van ons Wat is het Ook.
