Terwijl de wereld worstelt om olievoorraden uit het Midden-Oosten te krijgen, trok de voormalige voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Newt Gingrich, de wenkbrauwen op met een bericht op sociale media waarin radicale ideeën werden benadrukt: Gebruik een atoombom om een nieuw kanaal af te snijden langs een route die Iraanse dreigingen in de Straat van Hormuz zou vermijden.
Gingrich’s bericht van 15 maart 2026 gekoppeld aan een artikel Dat noemt zichzelf een satire. Gingrich heeft niet gezegd of zijn steun serieus is. Maar hij had gelijk oud genoeg om het te herinneren toen ideeën als deze niet alleen serieus werden genomen, maar ook daadwerkelijk werden geïmplementeerd door de regeringen van de VS en de Sovjet-Unie.
Zoals ik in mijn boek bespreek, Deep Cut: wetenschap, macht en het ongebouwde interoceanische kanaalde Amerikaanse versie van het project eindigde in 1977. In die tijd was Gingrich dat ook lanceerde zijn politieke carrière na gewerkt te hebben als hoogleraar geschiedenis en milieustudies.
Toenemende wereldhandel en geopolitieke invloed
Het idee om een nieuw kanaal aan te leggen om olie uit het Midden-Oosten te transporteren was twintig jaar eerder ontstaan, in de context van een ander conflict in het Midden-Oosten, namelijk de Suez-crisis. In 1956, Egypte neemt het Suezkanaal in beslag van Britse en Franse controle. Langdurige sluiting van het kanaal veroorzaakt prijzen van olie, thee en andere grondstoffen zal stijgen voor de Europese consumenten, die afhankelijk zijn van snelkoppelingen vanuit Azië.
Maar wat als kernenergie zou kunnen worden gebruikt om alternatieve kanalen door te snijden?bevriend gebied“? Dat was de vraag van Eduard Tellerde belangrijkste architect van de waterstofbom, en zijn collega-natuurkundige Lawrence Stralingslaboratorium in Livermore, Californië.
De regering van president Dwight D. Eisenhower was begonnen met het promoten van atoomenergie elektriciteit produceren en naar elektrische onderzeeër. Na de Suez-crisis breidde de Amerikaanse regering haar plannen uit om te profiteren van “atomen voor vrede.”
Ploegscharenproject voorstanders, onder leiding van Teller, probeerden gebruik te maken van wat zij ‘vreedzame kernexplosie“te verminderen grootschalige grondverzetkosten projecteren en naar de nationale veiligheid bevorderen. Ze stellen zich een wereld voor waarin nucleaire explosieven zouden kunnen helpen het winnen van aardgas uit ondergrondse reservoirs en bouw een nieuwe kanalen, havens en wegen op berghellingenmet minimale radioactieve effecten.
Om dit programma te starten, wilde Teller creëren onmiddellijke poort door vijf thermonucleaire bommen te begraven en vervolgens tot ontploffing te brengen in een inheems dorp aan de noordwestkust van Alaska. Het plan, bekend als Projecttreinaanleiding geven tot verhitte discussies, en a pionier op het gebied van milieustudies Arctisch voedselweb.
Natuurkundigen van Teller en Livermore werkten ook mee Legerkorps van ingenieurs om de mogelijkheid te bestuderen om kernexplosies te gebruiken om een nieuwe waterweg in Panama aan te leggen. Bezorgd dat het verouderde Panamakanaal en zijn smalle sluizen spoedig overbodig zouden worden, riepen Amerikaanse functionarissen op tot de aanleg van een kanaal. bredere en diepere kanalen waarvoor geen sleutels nodig zijn om het schip langs zijn route omhoog en omlaag te brengen.
Kanalen op zeeniveau bieden niet alleen plaats aan grotere schepen; De bediening zal ook eenvoudiger zijn dan op sleutels gebaseerde systemen, waarvoor duizenden werknemers nodig zijn. Sinds het begin van de 20e eeuw wonen Amerikaanse kanaalarbeiders en hun gezinnen in het gebied Kanaalzoneeen groot stuk land rond een waterweg. Panamezen raken steeds meer van streek als hun land door de regering in tweeën wordt gesplitst raciaal gescheiden, kolonie-achtige zones.
Midden-Amerika doorkruisen
Kernexplosies maakten de aanleg van nieuwe kanalen op zeeniveau blijkbaar financieel haalbaar. De grootste druk voor de zogenaamde Panatomisch Kanaal vond plaats in januari 1964, toen gewelddadige anti-Amerikaanse protesten uitbraken in Panama. President Lyndon B. Johnson reageren op de crisis door in te stemmen met nieuwe onderhandelingen politiek akkoord met Panama.
Johnson heeft opgemerkt Studiecommissie voor het Atlantische en Stille Interoceanische Kanaal om de beste locatie te bepalen om een nucleaire explosie te gebruiken om de zeeroute tussen de twee oceanen op te blazen. Gefinancierd door een krediet van het Congres van 17,5 miljoen dollar – wat overeenkomt met ongeveer 185 miljoen dollar nu – concentreerden de vijf civiele commissarissen zich op twee sporen: één op Oost-Panama en anderen komen binnen West-Colombia.
De Panamaroute strekt zich uit over beboste riviervalleien Landengte van Darién en reikt tot 1.100 voet boven zeeniveau. Om in dit landschap te graven, stelden de ingenieurs voor bracht langs de route 294 nucleaire explosieven tot ontploffing, in 14 afzonderlijke explosies, met behulp van explosieven gelijk aan 166,4 miljoen ton TNT.
Dit is een ongelooflijke hoeveelheid energie: het krachtigste kernwapen dat ooit is getest, tenminste Explosie van de Sovjet-Tsaarbom in 1961 kwam er energie vrij die overeenkomt met 50 miljoen ton TNT.
Om radioactiviteit en schokken op het land te voorkomen, schatten planners dat ongeveer 30.000 mensen, waarvan de helft inheemse bevolking is, geëvacueerd en hervestigd zullen moeten worden. De kanaalcommissie beschouwde dit als een formidabel maar niet onmogelijk obstakel en schreef in haar eindrapport: “Het probleem van de publieke acceptatie van het uitgraven van nucleaire kanalen kunnen worden opgelost door middel van diplomatie, openbaar onderwijs en compensatiebetalingen.”
In 2020 heeft de Russische regering deze beelden van de ‘Tsaar Bomba’-test uit 1961 vrijgegeven.
Een niet erg interessant idee, als je erover nadenkt
Zoals beschreven in mijn boek probeerden mariene en evolutiebiologen eind jaren zestig de minder zichtbare milieueffecten van dit project te bestuderen. Naast andere potentiële rampen waarschuwen wetenschappers dat een kanaal op zeeniveau zou kunnen leiden tot “wederzijdse invasie van Atlantische en Pacifische organismenDoor voor het eerst in 3 miljoen jaar de oceanen aan weerszijden van de landengte met elkaar te verbinden.
Plannen om een nucleaire waterweg aan te leggen eindigden begin jaren zeventig, niet vanwege zorgen over soorten die hinder voor de zee veroorzaken, maar vanwege andere complexe problemen. Dit omvat ook de moeilijkheid om kernexplosietests uit te voeren voor vreedzame doeleinden zonder de overeenkomst te schenden Beperkt Verdrag inzake een verbod op kernproeven 1963 en de grote begrotingstekort veroorzaakt door de Vietnamoorlog.
Ondanks geopolitieke en financiële beperkingen echter kanaalstudies op zeeniveau heeft honderden onderzoekers in dienst die de kennis van de landengte en zijn bewoners, zowel menselijk als niet-menselijk, vergroten. Ironisch genoeg blijkt uit onderzoek precies dat natte kleischalierotsen langs de Darién-route wat betekent dat nucleaire explosieven daar misschien niet goed werken.
Maar voor de grootste aanhangers van Project Ploughshares bleef atomaire mijnbouw een waardevol doel. In 1970 schatten de kanaalcommissarissen in hun eindrapport dat “op een dag zullen kernexplosies worden gebruikt in verschillende soorten grootschalige grondverzetprojecten.” Teller deelde hun toewijding, zoals hij tegen het einde van zijn leven uitlegde in een documentaire uit 2000 Nucleair dynamiet.
Tegenwoordig, gezien het wijdverbreide bewustzijn van de nadelige gevolgen ervan gevolgen voor het milieu en de gezondheid Vanwege de radioactieve neerslag is het moeilijk voor te stellen wanneer het gebruik van kernbommen om een kanaal aan te leggen redelijk zou hebben geleken. Zelfs voordat de post van Gingrich belachelijk werd gemaakt, beschreven persverslagen Project Ploughshare met woorden als “gek“ “Gek,” En “Gek.”
Omdat de samenleving echter worstelt met ontwrichtende nieuwe technologieën zoals Generatieve AI En cryptovalutaHoud er rekening mee dat veel ideeën die ooit in diskrediet waren gebracht, niet alleen redelijk, maar ook onvermijdelijk lijken.
Zoals historici van wetenschap en technologie stellen, kan de ontwikkeling van technologie en wetenschap niet los worden gezien van de culturele context ervan. Bovendien ervaart technologie die deel uitmaakt van het dagelijks leven van mensen dit vaak niet omdat de technologie superieur is, maar omdat machtige belangen ervoor strijden.
Dit deed me afvragen: welke hightechtrends die door de hedendaagse influencers worden gepromoot, zullen onze nakomelingen vermaken, choqueren en angst aanjagen?
Christine Niets is voorzitter van het Departement Wetenschap, Technologie en Samenleving van Rochester Instituut voor Technologie.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
