Duurzamer tegen economische ontwrichting
Het kwam zomaar uit het niets. Toen mijn man hem pakte, viel het handvat van mijn geliefde handbagage, die je in je leven zou kunnen kopen, er onmiddellijk af.
Hij (mijn tas) was nog maar drie jaar oud, in goede staat (althans dat dacht ik), van een gerenommeerd merk, en was zelfs nog nooit op de luchthaven gecontroleerd. Maar mijn plannen om tientallen jaren met deze tas van $ 300 te reizen zijn in het niets verdwenen.
Voordat alle hoop verloren was, herinnerde ik me de productgarantie waarvoor ik me had aangemeld. Gewapend met foto’s van de schade en de bonnen, heb ik eindelijk het klantenondersteuningsformulier opgespoord en ingevuld (zeer grondig).
Na twee dagen, en wat heen en weer, verklaarde een anonieme klantenservice dat mijn tas niet gedekt was door een speciaal pakket dat verlopen was, stuurde me een lange lijst met redenen waarom ze me desondanks niet wilden helpen, en bood me een kortingsbon van 15% aan.
Ik laat dit bedrijf er niet mee wegkomen. Na een paar minuten duiken op de website van het bedrijf, was ik ervan overtuigd dat mijn koffer zou moeten beschermd door een levenslange garantie. Ik heb als antwoord een gedetailleerde e-mail gestuurd, compleet met screenshots van de website van het bedrijf als bewijs dat mijn tas voor een dubbeltje gerepareerd of vervangen zou moeten worden.
Binnen een paar uur had ik een e-mail ontvangen van een manager (met naam) en verzendgegevens voor mijn nieuwe vervangende koffer.
Ik heb gewonnen, maar ik lijd nog steeds verstoring van de Amerikaanse economie Om dat te doen, bracht ik mijn lunchpauzes door met het spelen van advocaat en het verzamelen van bewijsmateriaal, in de hoop dat echte mensen mij zouden antwoorden.
En B.I Juliana Kaplan schreef onlangs: er zit veel geld in een bedrijf dat zijn consumenten uitput en frustreert. Als het veel tijd, mentale energie en verbale ruzie met nutteloze klantenservice-bots kost om een abonnement op te zeggen, een retourzending te starten of, in mijn geval, een garantie gehonoreerd te krijgen… wint het bedrijf.
Ik kan me niet voorstellen hoeveel anderen in mijn positie geloofden dat ze geen uitweg meer hadden en die schamele kortingsbonnen als troostprijs accepteerden.
Wat betreft oude koffers? Ik onderzoek het repareer het. In de huidige economie zou ik een zak van €300 niet verloren laten gaan.
