Hoe het is om naar het zuidwesten te vliegen na alle veranderingen; a-lijst helpt

Zo lang duurde mijn vlucht het hoogtepunt van de chaos bij de TSA met betrekking tot de shutdown.

Ik heb TSA PreCheck, maar ik heb nog voldoende tijd om door het controlepunt te komen. Gelukkig was ik binnen vijf minuten klaar.

Als PreCheck wegens personeelsbezetting gesloten is, heb ik een plan B: gebruik mijn A-List-toegang tot de ‘express’-banen van Southwest die over de bases – inclusief Vegas – worden ingezet om de beveiliging te versnellen.

Houders van een A-lijststatus krijgen gratis ingecheckte bagage en voorrang bij inchecken; de tweede zak kost $ 35. A-List Preferred – het hoogste loyaliteitsniveau van Southwest, dat je meestal alleen kunt krijgen via vluchten of de co-branded creditcard van de luchtvaartmaatschappij – krijgt twee gratis ingecheckte tassen.

Voor deze reis had ik alleen handbagage meegenomen, maar ik vond het fijn dat ik de mogelijkheid had om indien nodig een tas mee te nemen, zonder dat ik me zorgen hoefde te maken over de kosten.

Mijn beide vluchten met 175 zitplaatsen waren vol, dus ongeveer driekwart van de weg naar het instappen begonnen agenten de tassen bij de gate te controleren.

Ik heb de mijne kunnen behouden omdat A-List mij minstens een Groep 5 oplopende positie (van de 8), wat op beide vluchten de eindlimiet lijkt te zijn.

Dit kan een brede netwerkstrategie zijn, maar ik heb ook gewoon geluk gehad.

Veel mensen geven er de voorkeur aan Het unieke openzitbeleid van SouthwestDit gebeurt op basis van wie het eerst komt, het eerst maalt, en is grotendeels gebaseerd op het tijdstip waarop u incheckt voor de vlucht. Vliegers kunnen ook extra betalen voor betere posities.

Persoonlijk ben ik nooit een fan geweest. Groepsslaapzalen waren prima voor mij, en ik wist precies waar ik zat toen ik boekte.

A-Listers kunnen tijdens het boeken voorkeursstoelen selecteren – de nieuwe premium stoelen aan de voorkant van het vliegtuig; Aparte stoelen met extra beenruimte zijn 48 uur voor vertrek geopend, indien beschikbaar. Er was niemand aan boord toen ik incheckte.

Voor beide vluchten heb ik gekozen voor 6D: de voorkeursstoel aan het gangpad op rij zes. De eerste trap maakt gebruik van een Boeing 737 Max 8, de tweede trap maakt gebruik van een Boeing 737-800.

Meestal betaal ik extra voor stoelen aan het gangpad, en de goedkoopste stoelen bevinden zich vaak achterin – dus een stoel voorin krijgen, en gratis, was een leuke afwisseling. Het in- en uitstappen van het vliegtuig gaat snel en gemakkelijk.

De Max 8 heeft zowel USB-C- als USB-A-poorten; 737-800 nr.

Dit is een nuttige toevoeging aangezien klanten voor entertainment tijdens de vlucht meer afhankelijk zijn van persoonlijke apparaten dan van schermen op de rugleuningen.

De stoelen zijn smal maar hebben goede demping en beenruimte, en de hoofdsteunen hielpen me slapen tijdens de bijna drie uur durende nachtvlucht naar Chicago.

Beide vliegtuigen hebben standaardstoelen met een spoed van 31 inch; Stoelen met extra beenruimte bieden 34 inch. Ik ben anderhalve meter lang, dus ik pas op de meeste vliegtuigstoelen.

Door stoelen met extra beenruimte toe te voegen, zijn echter bijna alle stoelen met de vorige pitch van 32 inch ingeschakeld Het zuidwestelijke vliegtuig daalde tot 31 inch. Dat is nog steeds vergelijkbaar met het branchegemiddelde van 30-31 inch.

Southwest neemt apparaathouders op ooghoogte op in zijn vernieuwde hutten.

Ik geef er al lang de voorkeur aan boven schermen op de rugleuning, omdat ik mijn eigen inhoud kan bekijken zonder nekkrampen te krijgen; American Airlines heeft bijvoorbeeld een tablethouder.

Ik koos voor krakelingvlechten en water op beide benen.

Er is ook een alcoholmenu, maar je moet extra betalen of premium drankjes opnemen in je ticket of status. De A-lijst krijgt geen gratis alcohol; A-List Preferred wel.

Hoewel de vluchten comfortabel en op tijd waren en het personeel vriendelijk, zou ik zonder de A-List-voordelen niet veel moeite doen om naar het zuidwesten te vliegen.

Ik betaal voor stoelen aan het gangpad of gok op poortcontroles bij de meeste andere luchtvaartmaatschappijen, en er zijn vaak betere route-opties (en vaak betere prijzen) vanaf mijn favoriete luchthavens in New York en Connecticut dan Southwest biedt.

De beslissing om naar het zuidwesten te vliegen komt nu grotendeels neer op de vraag of ik mijn status kan behouden via mijn jaarlijkse uitgaven aan de Chase Reserve-kaart. (Je moet $ 75.000 op je kaart uitgeven om de A-lijststatus te krijgen.)

Als ik in 2026 opnieuw de bestedingsdrempel haal en de A-lijst tot 2027 volhoud, zal ik actief voor Southwest kiezen – een gedrag dat Southwest misschien wil aanmoedigen met deze nieuwe Chase-deal.

Het is een elkaar versterkende cirkel: Chase verdient meer inkomsten naarmate Reserve-kaarthouders hun uitgaven verhogen om hun status te behouden, Southwest verdient inkomsten die anders niet mogelijk zouden zijn, en A-Listers krijgen een betere vliegervaring.