Als je wilt begrijpen waar AI-Ouderondersteund ouderschap liep langs het onderzoekslaboratorium en keek om 02.00 uur de rommelige woonkamer binnen. Enkele van de meest onthullende gebruiksscenario’s vinden plaats in de huizen van AI-ingenieurs die onlangs ouders zijn geworden.
Weinig omgevingen zijn veeleisender: er staat veel op het spel, slaapgebrek, eindeloze besluitvorming in een fractie van een seconde met imperfecte informatie. Geen enkele moeder of vader (ook wij niet) heeft het geduld voor hulpmiddelen die wrijving, lawaai of schuldgevoelens toevoegen aan de dagelijkse uitdagingen van het ouderschap. Dit is de reden waarom ouders – vooral degenen die de producten bouwen – tegenwoordig een waardevolle en over het hoofd geziene bron van AI-productinformatie zijn.
Overwegen Deense Masood. Toen haar zoontje bij haar was, was ze alleen. Hij heeft geen partner die de dagelijkse lasten van het ouderschap kan delen. Wat hij wel bezat, was een diepgaande technische beheersing en een dringende behoefte aan praktische oplossingen. Daanish bouwde zijn eigen AI, getraind in onderzoek naar de ontwikkeling van kinderen en filosofische teksten zo divers als Rumi en de Tao Te Ching. Het resultaat is ‘Robot’, een agent die excursies kan voorstellen die bij de leeftijd passen, kan helpen met maaltijdplannen en nieuwe hoofdstukken kan genereren in de originele epische ruimte-odyssee die onderdeel wordt van hun gedeelde bedtijdroutine.
De naam Robot is opzettelijk – om je eraan te herinneren dat dit geen mens is. Dit is een kans om te praten over wat het betekent om mens te zijn. Daanish en zijn zoon gebruiken robots samenhet stellen van vragen zoals hoe je je kunt verkleden als een zwart gat voor Halloween, verrijkt hun interacties en vervangt ze niet. Wanneer robots fouten maken, worden die fouten lessen over de beperkingen van technologie en de rol van menselijk oordeel. Bij het ouderschap gaat het bij optimalisatie, net als bij veel andere aspecten van het leven, niet om de mate waarin AI ons ten goede komt, maar om hoe AI ons helpt presteren.
AI OM OUDERS EN KINDEREN TE ONDERSTEUNEN
Dezelfde dynamiek doet zich ook voor in bedrijven die zijn opgericht door oprichters die uit de eerste hand de moeilijkheden van het opvoeden van kinderen hebben ervaren. Kort nadat Luis Garza vader werd, realiseerde hij zich, net als de meeste ouders, dat hij blind werd tijdens de neurologisch meest kritieke jaren van het leven van zijn kind. Hij bouwt Kinedaeen door AI aangedreven app die nieuwe ouders ondersteunt in hun rol als de eerste leraar van hun kind. Wat begon als een oprichtster die haar eigen opvoedingsproblemen oploste, is uitgegroeid tot een wereldwijd platform dat meer dan $18 miljoen ophaalde en 19 miljoen gebruikers bereikte.
Dan is er Carla Small, wier zoon moeite had met lezen, maar pas in de tweede klas speciale steun kreeg. Hij bouwt Vroege vogeleen op games gebaseerd beoordelingsinstrument dat AI gebruikt om potentiële leesproblemen zoals dyslexie te detecteren voordat kinderen naar school gaan. Het platform is ontwikkeld in samenwerking met cognitieve neurowetenschapper Nadine Gaab en weerspiegelt een eenvoudig maar krachtig inzicht: we beginnen de basisprincipes van taal in de baarmoeder te leren. Nu kunnen gezinnen en docenten leesproblemen identificeren die vaak over het hoofd worden gezien door traditionele instellingen. Het beleid maakt steeds meer een inhaalbeweging. In veel Amerikaanse staten zijn de screeningwetten onlangs gewijzigd. Producten volgen de levenservaring en het beleid wordt gevolgd.
PROXIMATE VAARDIGHEDEN
Over het geheel genomen zijn deze verhalen een krachtig signaal van één zeer leerzame groep: mensen die heel dicht bij de technologie en de problemen ervan staan. De wereld van sociale innovatie noemt dit ‘proximity expertise’ – het unieke perspectief dat voortkomt uit het ervaren van het probleem dat je wilt oplossen. Ouders worden geconfronteerd met het grootste potentieel van AI (het vergroten van het menselijk potentieel) en met de grootste risico’s (het uithollen van de menselijke keuzevrijheid en het vertrouwen). Ze brengen deze offers elke dag, en hun favoriete kleine mensjes worden hierdoor getroffen.
Ouders kunnen deze unieke vaardigheden naar het laboratorium brengen. Ze zullen op schuldgevoel gebaseerde impulsen in twijfel trekken, buitensporige informatie vermomd als innovatie afwijzen en goed nadenken over onbedoelde gevolgen – nu en in de toekomst. Ze kunnen ook uitleggen wat menselijk moet blijven in de dingen die ze weigeren te delegeren: comfort, moreel oordeel, aanwezigheid en het relationele werk van het opvoeden van een kind. De hack die ze midden in de nacht hebben ontwikkeld, kan de productroadmap van iemand anders zijn; de ontwerpbeperkingen kunnen beleidsbeperkingen zijn die we hebben gemist.
Ouderschap is het oudste besturingssysteem van de mensheid. Het draait op minimale slaap, constante improvisatie en een nooit eindigende realtime feedbacklus: huilen, aanpassen, herhalen. Innovatie op zijn best. Ouders die ook AI-ingenieurs, productontwerpers en oprichters zijn, kunnen bepalen hoe we intelligente systemen bouwen, organiseren en implementeren die beter zijn voor iedereen.
De beste bètatesters brengen hun kinderen naar bed.
Hala Hanna is uitvoerend directeur van MIT Solve. Michael Feigelson is CEO van de Van Leer Foundation.
