Dit verteld essay is gebaseerd op een gesprek met de 41-jarige Meghan Soman contractevenementenconsulent die voorheen directeur evenementen en handelsmarketing was bij een bioscoopreclamebedrijf. Hij is gebaseerd op Long Island. Zijn identiteit en achtergrond zijn geverifieerd door Business Insider. Het volgende is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Ik begon in 2007 te werken voor een bioscoopreclamebedrijf en werd uiteindelijk directeur evenementen en handelsmarketing.
Toen de CEO in 2020 een virtueel gemeentehuis hield en zei dat er ontslagen nodig waren, wist ik dat ik een van de eersten zou zijn die aanwezig zou zijn, omdat ik op dat moment nergens heen kon. Niemand gaat naar evenementen of verzamelen.
Ongeveer Een kwartier na de vergadering kreeg ik een telefoontje van mijn baas en hij hield mij tegen.
De toenmalige verkoopdirecteur belde me en vertelde me dat ze mij wilden inhuren als consultant om te helpen bij kleinere virtuele evenementen. Hij zei dat het niet veel geld was, maar dat ze van me hielden en me wilden houden. Dus deed ik anderhalf jaar lang advieswerk voor hen.
In 2022 namen ze me weer fulltime aan en ik werkte daar tot januari 2024. Daarna werd ik weer ontslagen, een week nadat ik terugkwam van zwangerschapsverlof voor mijn zoon.
Een harde klap
Het tweede ontslag was een grote klap. Ik had een ontmoeting van een uur met mijn baas en ik dacht dat we ons jaar zouden plannen. Ik heb zojuist mijn persoonlijke beoordeling afgerond en ga een promotie aanvragen. Ik ga vergaderingen binnen met mijn laptop en notebook, klaar om weer aan de slag te gaan. Toen zag ik HR in de kamer.
Het was een overweldigende emotie. Toen ik terugkwam bij mijn bureau, werd ik buitengesloten. Ik weet dat dit het protocol is voor veel ontslagen, maar het doet pijn. Ik belde mijn man in de lobby van het gebouw en kreeg een beetje een inzinking. Toen ging ik naar huis en ging geschokt op de bank zitten.
Het eerste ontslag was gemakkelijker omdat de hele wereld in hetzelfde schuitje zat. De tweede keer kreeg ik er hoofdpijn van, ook al was het onderdeel van een groter ontslag.
Het zou nog meer pijn doen als ik bij dit ontslag betrokken zou worden, omdat ik zwangerschapsverlof had genomen en hen een handleiding van tien pagina’s had gegeven over hoe ik mijn werk moest doen. Ik vraag me af: zou dit gebeurd zijn als ik dat niet had gedaan?
Ik ben op zoek naar evenementenwerk na een ontslag, maar Ik hoorde niets terug van 99% van de bedrijven waarbij ik solliciteerde. Het kwam op het punt waarop ik dacht dat het misschien niet de bedoeling was dat ik dat werk meer zou doen. Ik denk dat ik gefaald heb op een show, en dat zorgde ervoor dat ik een heel andere rol op me nam die mij in de schoot viel.
De buurman van mijn neef had een onafhankelijk platenlabel en nam mij aan als boekhouder. Dat heb ik anderhalf jaar gedaan. Het was leuk om over een compleet andere branche te leren en ik hield van livemuziek, maar het was niet de rol die ik hoorde te spelen.
Ik ben langer gebleven dan nodig was, omdat mijn baas een relaxte man is en hij begrijpt wanneer de kinderopvang belt en ik mijn kind moet ophalen. Maar ik besefte dat het de bedoeling was dat ik evenementen zou doen. Dat is wat ik leuk vind.
Laat ontslagen u niet afschrikken
Ik voel een gevoel van loyaliteit aan het bedrijf en ik denk dat er een gevoel van loyaliteit is aan langetermijnwerknemers. Toen de mist echter optrok, besefte ik dat de groep anders was, het management anders was en de omstandigheden anders waren dan toen ik begon.
Ik begrijp nu dat dit een bedrijf is – en hun belangrijkste doel is om geld te verdienen en aandeelhouders tevreden te stellen. Het is rot, en soms doet het nog steeds pijn, maar ik ben verder gegaan.
Het voelt persoonlijk, en dat is het ook. Het is jouw levensonderhoud, en het is iets dat ik, in mijn geval, denk ik zou moeten doen. Maar ze willen gewoon het vet verminderen. Je moet het accepteren en het oplossen.
Het kostte me een paar jaar om te beseffen dat ik geen mislukkeling was op evenementen – en dat mensen zich niet door ontslagen moeten laten weerhouden om te doen wat ze willen doen. Ik weet nu dat ik deel uitmaakte van de ontslagen en dat deze dingen gebeurden. Nu probeer ik het opnieuw.
