NIEUW DELHI– India is begonnen met het tellen van de grootste nationale bevolking ter wereld, wat de welzijnsprogramma’s en de politieke vertegenwoordiging in het hele land zou kunnen veranderen.
De vorige volkstelling in 2011 registreerde een bevolking van 1,21 miljard mensen. Er wordt nu geschat dat het aantal ruim 1,4 miljard bedraagt, waarmee India het land is met het grootste aantal het dichtstbevolkte land.
Een nieuwe volkstelling was gepland voor 2021, maar werd uitgesteld vanwege de COVID-19-pandemie en logistieke uitdagingen.
Hier leest u hoe de Indiase volkstelling werkt en waarom deze belangrijk is:
De eerste fase van het tellen is woensdag gestart en zal tot september in het hele land worden uitgevoerd. Werknemers zullen ongeveer een maand in elk gebied doorbrengen om informatie te verzamelen over beschikbare woningen en voorzieningen en om de woningvoorraad en levensomstandigheden te documenteren.
De oefening zal face-to-face enquêtes combineren met digitale opties waarbij burgers informatie kunnen indienen via een meertalige smartphone-app die satellietgebaseerde kaarten integreert.
De tweede fase, die zal worden uitgevoerd van september tot 1 april, zal meer gedetailleerde informatie vastleggen, zoals de sociale en economische kenmerken van de gemeenschap, inclusief religie en kaste.
Naar verwachting zullen er dit jaar ruim 3 miljoen overheidsmedewerkers worden ingezet. In 2011 ondervroegen bijna 2,7 miljoen tellers meer dan 240 miljoen huishoudens in het hele land.
In de tweede fase van de volkstelling zal worden geprobeerd een bredere kastentelling te bewerkstelligen dan historisch gemarginaliseerde groepen.
Kaste is een oud systeem van sociale hiërarchie in India en is van invloed op het bepalen van de sociale status en het bepalen wie toegang krijgt tot hulpbronnen, onderwijs en economische kansen. Er zijn in heel India honderden kastengroepen op basis van beroep en economische status, vooral onder hindoes, maar het land beschikt over beperkte of verouderde gegevens over hoeveel mensen in deze groepen vallen.
De laatste poging om gedetailleerde kaste-informatie te verzamelen door middel van een volkstelling vond plaats in 1931, tijdens de Britse koloniale overheersing. Sinds de eerste onafhankelijke volkstelling in India in 1951 hebben de volkstellingen alleen Dalits en Adivasis geteld, leden van gemarginaliseerde groepen die bekend staan als geplande kasten en stammen.
Opeenvolgende regeringen hebben geweigerd een volledige kastentelling uit te voeren, omdat ze zeiden dat dit de sociale spanningen zou kunnen vergroten en onrust zou kunnen veroorzaken.
Bevolkingsgegevens verzameld via tellingen liggen ten grondslag aan de distributie van welzijnsprogramma’s van de overheid en verschillende overheidsbeleidsmaatregelen.
Het zou ook kunnen leiden tot veranderingen op de politieke kaart van India, omdat het aantal zetels in het lagerhuis van het parlement en de staatswetgevers zou kunnen worden verhoogd om de bevolkingsgroei te weerspiegelen. De wet van 2023 reserveert een derde van de wetgevende zetels voor vrouwen, dus elke uitbreiding zou het aantal zetels voor vrouwelijke vertegenwoordigers vergroten.
