Het begon na een reis naar Maine tijdens mijn jeugd eerste jaar van de universiteit. We woonden de bruiloft van zijn basketbalcoach op de middelbare school bij en merkten dat de meeste van zijn teamgenoten vlinderdassen droegen. We dachten dat het slechts een trend was, maar we ontdekten iets veel groters.
Mijn zoon en ik begonnen te spelen met het idee om een online vlinderdasbedrijf te starten. Roland vond het een leuk idee om zijn eigen baas te zijn ondernemer worden. Ik hou van het idee om iets voor het gezin te bouwen. Ik vond het een leuk idee om het te vernoemen naar mijn vader en zoon, die dezelfde naam hebben. Ik hou ook van het idee om iets te hebben waarmee we verbonden kunnen blijven terwijl hij naar school gaat.
Roland is een creatieve kracht. Ik ben verantwoordelijk voor de operaties en de logistiek. Hij zat op de universiteit, maar we hebben het laten werken. Wij zijn blij om samen een erfenis op te bouwen.
We vonden de formule snel
Na het studeren Private label-bedrijf van Amazon en toen we meer te weten kwamen over online verkeer en zoekwoorden, hadden we het proces snel onder de knie. Het kwam op het juiste moment. Roland was overgestapt van een junior college naar een vierjarige particuliere HBCU. Het was een interessante zet, maar ook erg duur, inclusief collegegeld, kosten en kost en inwoning.
In eerste instantie dachten we dat we het zouden verkopen aan coole jonge studenten en professoren. Toen vroeg iemand of we er eentje voor zijn varken konden maken. Iemand anders vroeg om een maat kleiner voor een vrouw. We begonnen naar onze gegevens te kijken om te zien wie er daadwerkelijk kocht. Ons klantenbestand is breed en veel verder dan we hadden verwacht.
De zaken gingen goed en het geld stroomde binnen collegegeld en geherinvesteerd in groei. We hebben verschillende ontwerpen en aanvullende accessoires onderzocht, zoals sokken en spelden. Maar onze bestsellers zijn nog steeds onze vlinderdassen. De winnende formule is volume.
Toen begonnen er scheuren te verschijnen
Roland begon erachter te komen modeweek en detailhandel verkopen. Hij speelde met het idee om een boek te schrijven en een stijlgids te maken. Sociale media groeien en de mogelijkheden lijken overvloedig.
Het breekpunt kwam toen Walmart ons benaderde om op Walmart.com te verkopen. Roland wil een couturemerk bouwen en dit verkopen op de catwalks van Fashion Week. Ik geloof in een groot publiek. Wij kunnen die kloof niet dichten.
Ik wil dat hij het gezicht van het merk wordt. Hij wilde achter de schermen blijven. Ik wil één beroemdheid uitlichten. Hij wilde anderen onder de aandacht brengen. Bestaande verschillen vertragen ons. Mijn zoon en ik vervolgden onze reis telefonische vergadering en het oneens zijn in het bijzijn van anderen. Het voelt ongemakkelijk en ongemakkelijk.
Hij wilde meer controle over zijn geld, maar ik wilde prioriteit geven aan studiekosten en bedrijfsgroei. Meteen zei hij links, en ik zei rechts. De ruzie werd saai en we kwamen in een impasse terecht. Het gesprek verliep gespannen. Vakantie is niet leuk. Het hele ding is een potentieel kruitvat voor ons en iedereen in de buurt.
Het gaat niet echt om zaken
Op het eerste gezicht leek het alsof we het niet eens waren over geld en strategie, maar onder de oppervlakte zat een moeder die extra inkomen nodig had om de studie-ervaring te bieden die ik hem wilde bieden, en een zoon die leerde zijn zakelijke vaardigheden en onafhankelijkheid als volwassene te ontwikkelen. Het was niet alleen maar geld voor ons beiden. Het is identiteit.
Ik moest mezelf controleren, vooral na het kijken “Opvolging” op HBO. Word ik Logan Roy, de controlerende ouder die ervoor zorgt dat zijn kinderen zich waardeloos voelen? Ik dacht ook aan ‘Soul Food’, dat jaren eerder was uitgezonden. De show gaat over familiebanden die onder druk staan en het angstaanjagende besef dat geld, trots en schijnbaar redelijke oplossingen nog steeds de dingen kunnen vernietigen die er het meest toe doen.
Roland probeert een zelfstandig leven op te bouwen terwijl hij door haar wordt gevormd familiedynamiek en hoop. De dingen die we bouwden om ons dichter bij elkaar te brengen, begonnen ons uit elkaar te scheuren. Dus hoewel het bedrijf winstgevend is, moet ik me afvragen of het echt succesvol is.
Weglopen was de juiste beslissing
Sommige mensen vragen zich af waarom een van ons het bedrijf niet kan runnen zonder de ander. Daar hebben we over nagedacht. Maar de diepere realiteit gaat over de betekenis van zakendoen tussen ons. We hadden geen van beiden zin om verder uit te weiden. Het is gemakkelijker om te vertrekken.
We kunnen nu plezier hebben: tijdens familiediners, op vakantie en op vakantie. We hebben nu waardevolle herinneringen als moeder en dochter, niet als medeoprichters.
