Waarom de manosfeer van hen houdt

In het laatste seizoen van Netflix’s gigantische reality-datingshow ‘Love is Blind’ sloot Chris Fusco, een 33-jarige accountmanager en legerveteraan, zich aan bij de vele mannen die de show als schurken verlieten nadat hij met zijn verloofde, de 38-jarige infectieziektearts Jessica Barrett, om de tafel had gezeten om met haar te praten over waarom hij vond dat hun relatie niet werkte.

Fusco vertelde Barrett dat er geen fysieke aantrekkingskracht tot hem bestond; haar type deed ‘elke dag Pilates’, zegt ze.

En in de nieuwste aflevering van de populaire podcast ‘Call Her Daddy’, reality-tv-ster Jessi Draper met details over de wijdverbreide problemen die hij ervoer met haar man voordat ze vorige week de scheiding aanvroeg. Ze zei dat hij dreigde gênante berichten te publiceren die verband hielden met een emotionele affaire die ze vorig jaar had, haar zonder haar toestemming had gevolgd en opgenomen, en een escorte had ingehuurd terwijl ze nog samen waren.

Draper zei dat hij haar ook emotioneel had misbruikt, onder meer door haar te hebben verteld ‘elke dag Pilates te gaan doen’.

Pilates is de afgelopen jaren in populariteit gegroeid, mede dankzij sociale media. De kritiek op de oefenroutine van Draper, een castlid van ‘The Secret Life of Mormon Wives’, heeft veel diepere vrouwonvriendelijke wortels dan alleen maar het bekritiseren van haar uiterlijk: het dient als afkorting voor een reeks instructies en verwachtingen over wat een ‘goede’ en wenselijke vrouw zou moeten zijn.

Deze logica komt overeen met berichten uit verschillende delen van de wereld die het idee ondersteunen dat mannen slachtoffers zijn geworden vanwege het ontstaan ​​en de dynamiek van het feminisme. De manosfeer brengt hen ertoe hun dominantie over vrouwen te herbevestigen om de sociale status terug te winnen die verloren is gegaan door hun gebrek aan aantrekkelijkheid – die op de een of andere manier door vrouwen wordt veroorzaakt.

Influencers maken het ideaal van het ‘Pilates-meisje’ steeds populairder: een vrouw die doet wat zij beschouwen als een vrouwelijke vorm van lichaamsbeweging, die niet resulteert in dikke spieren. Het Pilates-meisje gaat niet naar de sportschool, waar ze andere jongens zou kunnen ontmoeten. (Ze hebben het waarschijnlijk gezien! Hij heeft ze waarschijnlijk gezien!) In plaats daarvan koos hij voor een les van 50 minuten waarvan werd aangenomen dat deze gevuld zou zijn met andere lenige, blanke vrouwen.

“Als je meisje naar Pilates gaat, vergezel haar dan”, zegt hij maker van één persoon op Instagram waarin Pilates ‘gezond’ werd verklaard en ‘de grootste groene vlag ooit voor een meisje’.

“Als je meisje naar Pilates gaat, blijft ze daar waarschijnlijk in het weekend, zodat ze vroeg wakker kan worden en een Solidcore- of BodyRok-les kan volgen”, vervolgt ze. “En ze kwam vaak in een goed humeur terug van de pilatesles, omdat ze uitging met haar vrienden en niet door enge jongens werd aangesproken en ze een goede workout had.”

Mariël Barnes is assistent-professor public affairs aan de Universiteit van Wisconsin-Madison, waar hij bestudeerde de manosfeer en de politieke impact ervan. Hij was niet verrast dat ‘Pilates’ als een soort codewoord naar voren kwam.

“Het is een manier om mensen te vertellen wat je wilt, zonder expliciet te zijn – en het is ook een manier om te proberen er niet als een slecht persoon uit te zien”, zegt hij.

Hij verwijst naar Fusco in ‘Love Is Blind’ als een voorbeeld van de nieuwste versie van de manosfeer, die een zekere mate van plausibele ontkenning kent.

“Het is een normalisering van enkele eigenschappen die uit de manosfeer naar voren komen, maar maskeert ze op een meer passende manier en maakt het voor vrouwen moeilijker om ze op te merken,” zei ze.

Pilates heeft in de fitnesswereld de reputatie dat het geassocieerd wordt met privileges. “Love is Blind” aluin Raven Ross, die zwart is, bevond zich onlangs midden in een sociale media draaikolk na plaatste een TikTok waarin Pilates werd verdedigd het tegengaan van de kritiek dat het programma diversiteit mist en ontoegankelijk is.

Terwijl YouTube-video’s over thuistrainingen (zoals Ross) overvloedig aanwezig is, kan de praktijk gebruik maken van speciale machines in de studio. Net als bij yoga is de oorsprong van deze beoefening echter niet uitzonderlijk bedoeld hoe je het op de markt moet brengen meestal gericht op specifieke lichaamstypes en sociaal-economische statussen.

Daniëlle Friedmanschrijver “Laten we eens kijken: hoe vrouwen beweging ontdekten en de wereld opnieuw vormgaven” en een journalist die zich richt op de geschiedenis, cultuur en wetenschap van fitnesstrends voor vrouwen, legt uit dat Pilates is gecreëerd door de Duitse bokser en turnster Joseph Pilates terwijl hij tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Britten in Lancaster Castle gevangen werd gehouden.

Gedurende deze tijd begon hij fitnessles te geven aan andere geïnterneerden, naar verluidt geïnspireerd door de bewegingen van katten. Toen Pilates zijn methode begon te perfectioneren, verschoof de focus naar wat we nu de verbinding tussen lichaam en geest noemen, waarbij beoefenaars werden verteld dat ze hun geest konden gebruiken om hun spieren onder controle te houden. Hij noemde zijn nieuwe praktijk ‘controlologie’.

Na de oorlog arriveerden Pilates en zijn nieuwe bruid, Clara, in New York City, waar ze ‘controlologie’ bleven onderwijzen, die toen voet aan de grond kreeg in de wereld van het klassieke ballet. In de jaren vijftig, zegt Friedman, was ‘controlologie’ bekend geworden als Pilates – en had het een nieuw publiek gevonden buiten de dansgemeenschap: de rijke socialites van New York City.

“Het is nog steeds heel ongebruikelijk dat vrouwen een bepaalde hoeveelheid tijd per dag besteden aan het trainen van hun lichaam, maar vanwege de associatie met dansen – en vanwege de gratie en dunheid ervan – is het iets geworden dat vrouwen die vrije tijd hebben, overdag doen,” zei ze.

Maar pas in de jaren negentig werd Pilates populair naast yoga – die zijn wortels heeft in oude Indiase praktijken – die beide reageerden op een soort cultureel verzet tegen de intensiteit van de aerobiccultuur van de jaren tachtig.

“Je kunt ‘yoga body’ en ‘Pilates body’ afkorten en mensen weten wat je bedoelt. Het feit dat beide professioneel worden beoefend door supermodellen en dunne, mooie vrouwen versterkt die ambitieuze kwaliteit echt”, zegt Friedman.

De huidige stijging van de populariteit kan volgens Friedman worden gezien als een reactie op de belangstelling voor gewichtheffen en krachttraining – vooral onder vrouwen – en oefeningen die gericht zijn op het creëren van zichtbare spiermassa, niet op het verliezen van gewicht.

Op sociale media worden de voordelen van Pilates geprezen door mannelijke en vrouwelijke makers die geen expliciete politieke inhoud creëren, maar in plaats daarvan een ambitieuze levensstijl promoten die geworteld is in rijkdom, traditionele genderrollen en een ‘zacht leven’ leiden.

Barnes zegt dat de manosfeer een “starre conceptualisering heeft van wat een vrouw zou moeten zijn”: een traditionele, onderdanige vrouw die thuis blijft, die de status van mannen als kostwinner en gezinshoofd niet ter discussie stelt en zich conformeert aan een bepaalde esthetische presentatie.

“Ik denk dat het stereotype van wie naar Pilates gaat, zo esthetisch is”, zei ze. “Het zijn deze slanke, slanke vrouwen die jonger zijn, geen rondingen hebben, platte buiken en dikke buiken. En ze gebruiken Pilates als eufemisme om zulke vrouwen te krijgen.”

Dezelfde Instagram-maker die zei dat mannen vrouwen moeten ‘vrouwen’ die naar Pilates gaan, woog ook mee in een ander bericht om ‘de thuisblijvende Pilates-vrouwen terug te brengen’, waarbij ze verduidelijkt dat ze niet gelooft dat vrouwen niet moeten werken, maar een carrière moeten kiezen die tijd biedt om ‘te zonnebaden aan het zwembad, naar Pilates te gaan, in een zonnejurk naar de boerenmarkt te gaan en een gezin te stichten.’

Andere mannen plaatsten Reels met grapjes over hard werken zodat hun toekomstige vrouwen naar Pilates konden gaan en in luxe auto’s konden rijden. Vrouwelijke makers van ‘soft life’ die Pilates promoten als onderdeel van hun zeer samengestelde esthetiek, worden vaak gezien maar niet gehoord: neem een ​​film van een vrouw die zichzelf laat zien oefening op de Pilates-hervormer met de overlappende tekst: “Je kunt me geen pijn doen. Ik ben een millennial met een titel die ik niet gebruik, een echtgenoot die zorgt en verwent is mijn liefdestaal.”

Dit alles wil niet zeggen dat mensen – inclusief vrouwen van alle leeftijden – Pilates niet vrijelijk zouden moeten beoefenen zonder dat een man dit zegt.

“De realiteit is dat Pilates de beste manier is om sterk te worden”, zegt Friedman. “Het is een geweldige vorm van weerstandstraining. Het heeft alleen niet de neiging om zoveel massa op te bouwen als andere vormen van krachttraining.”

Maar Friedman merkt ook op dat de sportcultuur door de geschiedenis heen in directe dialoog heeft gefunctioneerd met de sociale macht van vrouwen.

“Het is moeilijk te ontcijferen wat er nu aan de hand is, maar ik denk dat zolang vrouwen zich concentreren op het klein maken van zichzelf en het controleren van hun lichaam voor het plezier of voordeel van anderen, dit vrouwen inherent in een ongelijke positie plaatst.”