NIEUWJe kunt nu naar Fox News-artikelen luisteren!
De oorlogsmist verwijst meestal naar de vervelende verwarring over wat er op het slagveld gebeurt.
Maar nu worden we geconfronteerd met mist vredesbesprekingen: Is het echt, gaat het ergens heen en welke kant spreekt de waarheid?
Het is duidelijk dat president Trump, die volhoudt dat hij de oorlog met Iran kan beëindigen wanneer hij maar wil, op zoek is naar een manier om de overwinning uit te roepen en het conflict te beëindigen.
WIN DE STRIJD, MAAR VERLIES DE OORLOG? AMERIKA MOET HET EINDE VAN HET SPEL IN IRAN BEPALEN
Het is duidelijk dat de theocratische dictaturen – tenminste de leiders die de aanval hebben overleefd waarbij de ayatollah en vele andere leiders omkwamen – hun achterstand proberen in te halen. Ze zouden de overwinning claimen simpelweg omdat ze een militaire aanval hadden overleefd die hun marine en luchtmacht had vernietigd.
Toen Trump zei dat er backchannel-gesprekken waren – kreeg hij een vijf dagen vertraging vanwege bedreigingen om zijn energiefaciliteiten te elimineren – Iran ontkent dit heftig. Sommige prominente experts twijfelen aan Trump. Maar toen zei Teheran ja, er waren er een paar geheim contact.
Nu hebben we een heel ander beeld van wat er is gebeurd.
Trump noemde de gesprekken ‘zeer goed’. Een paar dagen geleden beschreef hij zelfs dat de mullahs grote concessies deden.
President Donald Trump spreekt met de media voordat hij aan boord gaat van de Air Force One, maandag 23 maart 2026, op Palm Beach International Airport in West Palm Beach, Florida. (Mark Schiefelbein/AP-foto)
Iran heeft de VS “een heel groot geschenk gegeven, dat veel geld waard is”, zei Trump. Hij was er terughoudend over, maar toen Ed O’Keefe van CBS hem ondervroeg, onthulde hij dat het om oliestromen en de Straat van Hormuz ging.
Tegelijkertijd zei de militaire woordvoerder van Iran Ibrahim Zolfaghari beschimpte de regering in een video: “Heeft uw niveau van interne conflicten het punt bereikt waarop u met uzelf onderhandelt?”
‘Noem uw nederlaag geen deal,’ zei hij.
En even terzijde: “Mensen zoals wij zullen zich nooit kunnen verzoenen met mensen zoals jij. Nu niet, nooit niet.”
Nu wordt een deel hiervan uiteraard gedaan voor binnenlandse consumptie. Maar de twee partijen leken niet verder van elkaar gescheiden te kunnen worden.
President Trump heeft gemengde boodschappen overgebracht over de Straat van Hormuz, de nauwe doorgang waardoor de Iraanse blokkade een vijfde van het olieverkeer in de wereld heeft belemmerd. Hij zegt dat de situatie zichzelf wel zal oplossen. Hij zei dat onze Europese bondgenoten (die weigerden deel te nemen aan onze interventie-inspanningen) deze kwestie moeten oplossen omdat de VS niet afhankelijk zijn van de zeestraat. En hij zei ook dat het openen van Hormuz Amerika’s topprioriteit was.
Iran, dat heeft bestrooide de zeestraat met mijnenvertelde de VN dat de waterweg open stond voor elk land dat de Amerikaanse en Israëlische aanvallen niet steunde. Maar andere landen en hun verzekeringsmaatschappijen aarzelen om miljardentankers de troebele wateren in te sturen.
De tanker Callisto meert tijdens licht verkeer aan in de Straat van Hormuz, te midden van het Amerikaans-Israëlische conflict met Iran, in Muscat, Oman, 10 maart 2026. (Benoit Tessier/Reuters)
De impasse is pijnlijk president in eigen land, waar de stijgende olieprijzen de brandstofprijzen hebben opgedreven en de aandelenmarkt hebben laten kelderen, waardoor de waarde van al die 401K’s is gekrompen. Toen Trump maandag een bombardementspauze aankondigde, herstelde de markt zich een dag lang. Als er iets is waar Wall Street een hekel aan heeft, is het onzekerheid.
Ondanks aanwijzingen dat de oorlog voorbij is omdat “wij hebben gewonnen”, stuurde Trump onlangs minstens 1.000 troepen van de 82nd Airborne naar het Midden-Oosten, samen met de USS Tripoli, die 2.200 mariniers aan boord had.
Ondertussen minister van Defensie Piet Hegseth heeft de rol van bad cop gespeeld en beloofde dat als er geen deal komt, “de vijand zo wreed mogelijk zal worden vernietigd.”
Wat ook onduidelijk blijft, is met wie we praten, waarbij Pakistan een bemiddelende rol speelt. Trump heeft gesproken over regimeverandering, hoewel dat onwaarschijnlijk lijkt, en er is sprake van zakendoen met de voorzitter van het Iraanse parlement, Mohammad Ghalibaf, een voormalige commandant van de Revolutionaire Garde die soms een diplomatieke snaar heeft geraakt met het Westen.
Maar nu er zoveel leiders zijn vermoord en de zoon van ayatollah Khamenei ondergedoken zit, weet niemand hoeveel invloed Ghalibaf, een mislukte presidentskandidaat, had.
Gisteren nog smeekte Ghalibaf Premier van Israëlwaarschuwde de regering tegen het opofferen van Amerikaanse soldaten voor de ‘waanideeën’ van Netanyahu, aldus al-Jazeera. Dat klinkt niet verzoenend.
Bovendien is Iran notoir moeilijk om mee te onderhandelen, het houdt zich niet aan zijn beloften en bereikt zijn doelstellingen niet. Vraag het maar aan Jimmy Carter.
Trump heeft het verscheurd Het nucleaire akkoord van de regering-Obama met Iran toen hij net aan de macht kwam, en nu zegt hij dat hij een overeenkomst wil waarbij ze stoppen met het nastreven van kernwapens. Dit is hoogst onwaarschijnlijk, hoewel de Amerikaanse aanvallen van afgelopen juni en deze maand hun inspanningen duidelijk hebben verlamd.
Naar mijn mening wil Trump de olie- en gasfaciliteiten van Iran niet bombarderen, wat uiteraard de oorlog zou verlengen en een conflict zou uitbreiden dat zich al naar de omliggende Arabische landen heeft verspreid. Hij wilde ook niet de indruk wekken dat hij zich terugtrok. Geen wonder dat hij het gevecht uitstelde.
WIE BEHEERT IRAN VANDAAG ECHT? SPELERS VAN GROTE KRACHT ALS TRUMP CLAIMS PRATEN MET ‘TOP’-OFFICIALS
“President Trump bluft niet en hij is bereid een aanval te lanceren”, zei persvoorlichter Karoline Leavitt van het Witte Huis gisteren.
Iran wil geen tijdelijke stopzetting van de oorlog, zo vertelden niet bij naam genoemde functionarissen aan de New York Times, uit bezorgdheid dat de VS en Israël de tijd zouden gebruiken om hun strijdkrachten weer op te bouwen voor verdere luchtaanvallen.
De enige echte wapens van Iran op dit moment zijn drones, waarvan sommige schade aan Israël hebben toegebracht, terwijl andere het doelwit zijn Amerikaanse militaire basis in de regio. Eén drone veroorzaakte een grote brand op de luchthaven van Koeweit.
Een rapport van staatstelevisiestation Press TV bevestigde dat Iran het Amerikaanse staakt-het-vuren-voorstel niet zou accepteren. In zijn tegenaanbod zou de dictatuur ook de volledige controle over de Straat van Hormuz behouden.
Andere eisen zijn volgens Press TV onder meer: garanties dat aanvallen op Iran niet opnieuw zullen plaatsvinden, en betaling van oorlogsschade en herstelbetalingen. Iran wil dat elke deal zich uitstrekt tot Hezbollah, zijn Libanese bondgenoot, die raketten op Israël afvuurde toen de oorlog begon, wat leidde tot een invasie in Zuid-Libanon.
President Donald Trump spreekt tijdens de beëdiging van minister van Binnenlandse Veiligheid Markwayne Mullin in het Oval Office van het Witte Huis, dinsdag 24 maart 2026, in Washington. (Alex Brandon/AP-foto)
Andere overheidsmedia, Persbureau Farsciteerde een bron die over het staakt-het-vuren zei: “Het is onlogisch om een dergelijk proces uit te voeren met degenen die de overeenkomst schenden.”
President Trump hekelde de media omdat ze een meedogenloos negatief beeld schetsten van een oorlog die Amerika grotendeels had gewonnen. Maar het blijkt dat het bestrijken van het eindspel – als dat al bestaat – net zo uitdagend is.
Op dit moment lijkt het erop dat Trump meer een deal wil dan Iran, gezien de impopulariteit van de oorlog in eigen land en de gevolgen ervan. schade aan de economie. Voor een America First-kandidaat die tegen oorlog in het buitenland is, zou de mogelijkheid van een langdurig conflict zoals Irak de slechtst mogelijke uitkomst zijn.
“Herhaalt de VS de fouten die tot de eeuwige oorlogen hebben geleid?” Dat vroeg de Wall Street Journal gisteren.
KLIK HIER OM DE FOX NEWS-APP TE DOWNLOADEN
Maar deze laatste retorische berichtgeving weerspiegelt accuraat de ondoorzichtigheid van een proces dat misschien niet de naam onderhandelingen verdient.
Het belangrijkste is dat het een oogverblindende mist is.
