Amy Madigan kon even een pauze nemen van de overweldigende (en onverwachte) aandacht die hij kreeg voor zijn optreden als De flamboyant vormgegeven slechterik van tante Gladys in een zomerse horrorsensatie “Wapen.”
“Ik heb dit al een hele tijd niet meer gedaan, dus dit voelt als een nieuwe ervaring voor mij, maar ik weet precies wat het is”, zei hij over de stroom aan interviewverzoeken en het groeiende aantal prijzen. ‘Het is soms best eng, weet je. Daar zal ik eerlijk tegen je zijn.’
Met felgekleurde kleding, een rode pruik, protheses en subtiele make-up verandert de 75-jarige Madigan in een mysterieuze vrouw die bij het gezin van haar nichtje komt wonen, net voordat een hele klas basisschoolkinderen zonder uitleg verdwijnt.
Het bleek dat Gladys, die dol was op het beoefenen van magie, de kinderen in trance bracht om hun energie kwijt te raken en in leven te blijven. “Ze was maar een meisje dat door het leven probeerde te komen, en ze moest doen wat ze moest doen,” zei Madigan grinnikend.
“Hij is zelfverzekerd en triomfantelijk in zijn bestaan op deze planeet, en in zijn voorwaartse beweging: ‘Ik ben echt een goed mens. Ik moet deze dingen gewoon doen'”, zei Madigan. ‘Nou, dat deed hij niet, hij liet andere mensen dingen voor hem doen. Het is een interessant pad dat hij heeft gekozen.’
En hoe zit het met het mysterieuze achtergrondverhaal van Gladys? “Mensen stelden mij bepaalde vragen over hem, en ik besloot ze niet te beantwoorden omdat dat mijn persoonlijke werk was”, zei hij.
Zach Cregger, schrijver-regisseur van ‘Weapons’, bood Madigan de rol aan nadat hij hem tijdens de lunch voor het eerst had ontmoet. De directheid van het proces verraste haar, maar Madigan is er inmiddels van overtuigd dat zij de ideale acteur is om Gladys te belichamen.
“Ik denk dat iedereen zijn adem een beetje inhield en dacht: ‘Oh, ik hoop dat hij niet uitglijdt en iets raakt'”, zei Madigan over zijn eigen stunts voor ‘Wapens’.
(Ian Spanier / Voor de Times)
“Er zitten veel fysieke elementen en fysieke humor in, en dat doe ik altijd in bijna alles wat ik doe”, legt hij uit. “Ik heb ervan genoten en het was slechts een deel van wie ik als kind was, en ik ben nog steeds die persoon.”
De ervaren acteur gebruikte alleen een stuntdubbel voor zijn slotscène, waarin de betoverde kinderen Gladys aanvallen. Maar degene die de verwoesting veroorzaakte was Madigan. “Ik doe al dat rennen en gekke dingen”, zei hij. “Ik denk dat iedereen zijn adem een beetje inhield en zei: ‘Oh, ik hoop dat hij niet uitglijdt en iets raakt’, maar dat deed ik niet. Daar ben ik trots op.”
De unieke look van tante Gladys kwam voort uit een proces van vallen en opstaan met kostuumontwerper Trish Summerville, ontwerper van speciale make-upeffecten Jason Collins en Cregger. Het resultaat, zegt Madigan, is een vrouw met ‘een zekere levensvreugde’, die zich niets aantrekt van wat andere mensen van haar denken.
‘Je moet jezelf toeleggen op datgene wat je echt onderzoekt,’ zei hij. “Uiteindelijk heb ik het naar Gladys gebracht en Gladys accepteerde mij, dus dat was goed.” De eigenzinnige, onbeschaamde vrijheid die Gladys ten toon spreidt, maakt waarschijnlijk deel uit van wat haar geliefd maakt bij het publiek.
“Hij werd zeker geaccepteerd door de homogemeenschap, de draggemeenschap en de transgemeenschap”, zei Madigan. “Het was een grote verrassing waardoor ik mij persoonlijk goed voelde, gezien wat er momenteel politiek aan de hand is.”
Horrorfans werden ook verliefd op Gladys: Madigan voelde hun passie deze zomer tijdens de première van de film in het United Theatre in het centrum van L.A.
“Ze hadden de film nog niet gezien, maar ze waren daarbuiten en wilden met mij praten”, herinnert hij zich. “Ik moet ze bedanken omdat ze het gesprek hierover echt hebben gestimuleerd.”
Hoewel hij de recente horrorverhalen niet kan bijhouden, herinnert Madigan zich dat hij naar middernachtfilms in zwart-wit keek toen hij opgroeide in Chicago met zijn broer: ‘Ik was goed op de hoogte van alle Frankenstein- en Nosferatus-verhalen en dat soort dingen,’ zei hij.
De positieve ontvangst van de industrie voor zijn optreden in ‘Weapons’ is niet de eerste keer dat Madigan aandacht krijgt. Voor haar rol als jonge vrouw in conflict met haar koppige vader in 1985 ‘Twee keer in je leven’ Madigan ontving een Oscar-nominatie voor actrice in een bijrol.
Maar zoals hij snel aangeeft, is het prijzenseizoen een veel intensere ervaring dan veertig jaar geleden.
“Zo was het niet. Niemand belde mij of de mensen met wie ik werk en zei: ‘We moeten echt met Amy Madigan praten, haar optreden, we vinden haar echt leuk.’ “Dat gebeurde toen niet”, legde hij uit. ‘Er waren natuurlijk geen sociale media. Ik ging naar Neiman Marcus, kocht een jurk en zei: ‘Ik hoop dat dit mooi genoeg is. Ik hoop dat dit leuk genoeg is. ”
Campagne voeren is voor Madigan het tegenovergestelde van wat hij doet. Vaak te zien in onafhankelijke producties en op het theaterpodium, is ‘Weapons’ de eerste ‘grote film’ die hij sinds lange tijd heeft gemaakt. Toch is hij bereid om te zien waar de reis hem heen brengt.
“Als dit mij kan betrekken bij het gesprek over de zakelijke kant, ja of nee kan zeggen tegen het maken van films, of als andere filmmakers die niet aan mij denken dat nu doen, dan is dat interessant”, zei hij. “Misschien kan ik volgend jaar iets heel leuks doen, maar niets is echt totdat het echt is.”
Sluit hem gewoon niet uit. “Als iemand zou willen dat ik een personage zou spelen dat lijkt op Gladys of dezelfde persoon, zou ik niet geïnteresseerd zijn”, voegde ze eraan toe.
