Virale video en dodelijk optreden gevolgd door een dramatische ontsnapping. Dat is wat er gebeurde met Ali Rezaei Majd, een fitnesstrainer uit Iran die een demonstrant werd. Nu, nadat hij de Iraanse autoriteiten was ontvlucht, sprak hij exclusief met CBN News.
Hij is ruim 1,80 meter lang, heeft 224 kilo spieren, tatoeages over zijn hele lichaam en lang, dik haar. Hij was een aanwezigheid die moeilijk te negeren was.
Ali Rezaei ziet eruit als een vechter. En in veel opzichten is dat ook zo.
“Sinds ik werd geboren en op deze wereld kwam, had ik altijd het gevoel dat ik in een gevangenis leefde”, zei hij.
Hij komt uit de provincie Lorestan in Iran, een regio die bekend staat om zijn fel onafhankelijke bevolking. Generaties lang hebben ze een reputatie gehad: krijgers, rebellen en overlevenden.
Voordat alles veranderde, had Ali een bedrijf in de stad Doroud als fitnesstrainer, runde hij een kleine sportschool en bouwde hij elders kracht op.
Ze heeft een trouwe aanhang opgebouwd op Instagram en post trainingsroutines, disciplines en transformaties.
Maar achter deze krachten ontstaat een andere strijd. ‘We willen vrij leven, broeders, we willen vrij leven’, zei hij.
5 januari, Doroud
Ali ging samen met honderden mensen de straat op, protesteerde tegen het islamitische regime van Iran en eiste vrijheid en verandering. Wat er daarna gebeurt, zal zijn leven voor altijd veranderen.
Ali was er getuige van dat de Iraanse Revolutionaire Garde zijn vrienden doodschoot. “Het geluid van het neerschieten en doden van mensen van de Basij (moraliteitspolitie) en de strijdkrachten van de IRGC, dit is wat er gebeurt. Mensen vragen om vrijheid en regeringstroepen doden hen zo gemakkelijk.”
De volgende dag, 6 januari, pakte Ali zijn telefoon en sprak een bericht in het Engels in.
“Ik ben geboren in een land van poëzie en geschiedenis, maar vandaag ben ik opgegroeid in duisternis. Onze stemmen werden tot zwijgen gebracht, onze dromen werden verpletterd en onze mensen leden.”
Punt van geen terugkeer
Ali zei dat hij de video had geüpload om wat hij het valse verhaal van het Chinese regime over het Westen noemde, te weerleggen.
“We zouden goede vrienden kunnen zijn, goede bondgenoten van elkaar, maar ze proberen ons gezicht te laten zien dat we Amerika haten, het is allemaal een grote leugen. George, je zei dat je in Iran was. Denk je dat wij Iraniërs zo zijn? Denk je dat we Amerika haten? Denk je dat we Israël haten? Het is een grote leugen. Dus zij zijn de reden dat we ze proberen te bestrijden. Ze vernietigen alles aan ons.”
Toen kwam de enorme respons: bijna twee miljoen views in het Engels en bijna 10 miljoen in het Farsi.
Hij wist zonder enige twijfel dat toen hij die video plaatste, te midden van de protesten, hij zichzelf in de problemen zou brengen. “Ja, dat heb ik altijd geweten, en ik was op alles voorbereid”, zei hij.
Op de vlucht voor zijn leven
Diezelfde dag kwamen de Iraanse autoriteiten naar hem op zoek. Zijn vrienden waarschuwden hem net op tijd, dus rende hij weg.
“Dus ik pakte gewoon een tas, rende naar buiten, reed door de stad en veranderde elke dag van locatie.”
Al snel moest hij de beslissing nemen om alles achter te laten. Ali vluchtte naar de Iraakse grens en documenteerde zijn moeilijke reis. Totdat hij uiteindelijk met de hulp van zijn vrienden illegaal Irak binnenkwam.
Hij vond het jammer om te vertrekken, maar hij had niet veel keus. “Ik hou van mijn huis. Ik hou van mijn huis. Ik hou van mijn gemeenschap”, zei hij.
De reis is niet alleen fysiek. Tijdens zijn tien jaar in Iran zei Ali dat hij in het geheim het christendom beoefende en zijn geloofsovertuigingen verborgen hield.
Toen nam hij op 7 maart in een kleine huiskerk in Irak een beslissing die hij naar eigen zeggen nooit zou kunnen nemen in de veiligheid van zijn huis. Hij werd gedoopt in een kleine badkuip.
Momenteel vecht Ali, die ook Michael wordt genoemd, nog steeds. Maar met andere doelen.
Met behulp van zijn platform blijft hij zich uitspreken en roept hij de wereld op om te helpen het regime in zijn thuisland ten val te brengen.
“Ik heb een onafhankelijk Iran nodig, mijn broeder, en niet een Iran dat door een paar jihadisten is ontvoerd. Dat wil ik niet. Ik wil er alles aan doen om mijn land te bevrijden in het belang van anderen.”
Hij sloot zich aan bij een Koerdische militaire groep in Irak die trainde voor een mogelijke grondaanval op West-Iran.
“Als christen vergeef ik de hele IRGC. Ik zal elke dag voor hen bidden. Maar weet je, ik denk dat ik als een (herdershond) voor God ben. Dus een herdershond moet soms zijn schapen beschermen. Dus ik denk zo: dit is wat ik moet doen.”
