“Tavajoh! Tavajoh! Tavajoh!” kondigde een mannenstem aan, voordat hij langzaam en ritmisch een reeks getallen in willekeurige volgorde bleef vertellen. Na bijna twee uur klonk de oproep “Let op!” in het Perzisch stopte, om een paar uur later weer verder te gaan.
De uitzending wordt sinds het begin twee keer per dag op kortegolffrequenties afgespeeld Amerikaans-Israëlische aanval op Iran op 28 februari.
Volgens Prijameen organisatie die het wereldwijde militaire en inlichtingengebruik van kortegolfradio volgt en analyseert, met behulp van bestaande radiolocatietechnieken, de uitzending is hoorde voor het eerst toen de Amerikaanse bombardementen op Iran begonnen. Sindsdien wordt het nummer als een uurwerk op de kortegolffrequentie van 7910 kHz afgespeeld: om 02:00 UTC en opnieuw om 18:00 UTC.
Dat zei Priyom dit weekend hebben de mogelijkheid onderkend oorsprong van de uitzending. Met behulp van multilateratie- en triangulatietechnieken traceerde de groep het signaal naar een kortegolftransmissiefaciliteit binnen een Amerikaanse militaire basis in Böblingenten zuidwesten van Stuttgart, Duitsland.
De locatie bevindt zich in een beperkt oefengebied tussen Panzer Kaserne en Patch Barracks, met technische operaties die mogelijk verband houden met het 52e Strategic Signal Battalion van het Amerikaanse leger, dat in de buurt is gestationeerd.
Een dergelijke identificatie verkleint de reikwijdte, maar onthult niet wie er achter de transmissie zit of aan wie deze wordt doorgegeven.
De twee uur durende uitzending is verdeeld in vijf tot zes segmenten, elk tot 20 minuten lang. Elk geopend met “Tavajoh!” voordat we verdergaan met een reeks getallen in het Perzisch, soms afgewisseld met een of twee Engelse woorden. Vijf dagen na de uitzending werd een radiostoorzender gehoord die de frequentie probeerde te blokkeren. De volgende dag werd de uitzending overgeschakeld naar een andere frequentie: 7842 kHz.
Experts op het gebied van radiocommunicatie denken dat de uitzending waarschijnlijk deel uitmaakte van een systeem uit de Koude Oorlog dat bekend staat als nummerstations.
Terugkeer van cijfers
Nummerstations zijn kortegolfradio-uitzendingen die willekeurig klinkende reeksen cijfers of codes afspelen, zoals die nu in Iran te horen zijn. “Dit zijn gecodeerde radioberichten die worden gebruikt door buitenlandse inlichtingendiensten, vaak als onderdeel van complexe operaties die worden uitgevoerd door inlichtingendiensten en het leger”, zegt Maris Goldmanis, een Letse historicus en fervent nummerstationonderzoeker.
Nummerstations worden meestal in verband gebracht met spionage. “Voor inlichtingendiensten is het belangrijk om met hun spionnen te communiceren om inlichtingen te verzamelen”, zegt John Sipher, een voormalige Amerikaanse inlichtingenofficier die 28 jaar in de National Clandestine Service van de CIA heeft gediend. “Dit kan niet altijd rechtstreeks worden gedaan vanwege politieke beperkingen of conflicten. Dit is waar nummerstations een rol gaan spelen.”
Hoewel het gebruik van nummerstations teruggaat tot de Eerste Wereldoorlog, werd het gebruik van nummerstations prominent tijdens de Koude Oorlog tussen de VS en de Sovjet-Unie. Naarmate spionage geavanceerder wordt, gebruiken overheden geautomatiseerde spraaktransmissies in de vorm van gecodeerde nummers om met agenten te communiceren, zei Goldmanis. Onder verwijzing naar vrijgegeven KGB- en CIA-documenten voegt hij eraan toe dat nummerstations in deze periode op grote schaal werden gebruikt, vaak als morsecode-uitzendingen en, in veel gevallen, als tweerichtingscommunicatie, waarbij agenten terugrapporteerden met behulp van hun eigen kortegolfzenders.
“Tegenwoordig heb je een verscheidenheid aan satelliet- en gecodeerde communicatietechnologieën”, zei Sipher. “Maar tijdens de Koude Oorlog en zelfs daarvoor moesten regeringen manieren vinden om dit te doen zonder opgemerkt te worden, en het uitzenden van gecodeerde berichten was een manier om in het geheim met uw bezittingen te communiceren.”
Willekeurig ogende cijfers betekenen dat ze alleen kunnen worden begrepen met een codeboek, voegde Sipher eraan toe. “Niemand kan begrijpen of begrijpen wat er staat, tenzij je een codeboek hebt dat je instructies kan geven voor het ontsleutelen van de code”, zei hij, waarbij hij benadrukte dat een dergelijk systeem eerst georganiseerd en gecoördineerd moet worden.
Afzenderloos signaal
Hoewel de mogelijke oorsprong van het signaal nu duidelijker is, zijn de bestemming en de ontvanger nog steeds onbekend.
Omdat de uitzending gecodeerd was en ontworpen om vertrouwelijk te zijn, kunnen details jarenlang onduidelijk blijven, zei Goldmanis. De gestructureerde aard van de uitzending – het vaste schema en het consistente gebruik van frequenties – suggereert verder dat dit deel uitmaakte van een geplande operatie.
