Het is gebaseerd op een gesprek met Allison Sheehan, 26, een voormalige particuliere vermogensanalist bij Goldman Sachs en student aan de Northwestern’s Kellogg School of Management, waar ze haar koekjesmerk Alleycat heeft opgebouwd. Business Insider heeft zijn rol bij Goldman en zijn huidige schoolinschrijving geverifieerd. Het interview is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Bakken begon als een hobby op de universiteit – ik maakte ze voor mijn studentenverenigingen en, zodra het nieuws de ronde deed, de grotere gemeenschap van Dallas. Toen ik een baan kreeg in de operaties Goldman Sachs in Utah stopte ik volledig met bakken, ook al wilde ik nog steeds mijn bakimperium opbouwen. Ik had geen familie, geen vrienden, niets in Utah, en was gefocust op verhuizen naar New York.
Eindelijk kreeg ik een baan bij een afdeling vermogensbeheer in New York. Dat is het operationele gedeelte, want ik open rekeningen en beheer geld, maar ook klantgerichtheid, waar ik van houd.
Zodra ik in New York aankwam, hervatte ik mijn werk maak sociale media-accounts aandie op dat moment ongeveer 500 volgers had, en aankondigde dat ik weer actief was. De bestellingen namen toe, maar ik had geen tijd om ze allemaal te bestellen, dus beperkte ik het tot drie taarten per week, waardoor een schaarstemodel ontstond. Ik was zes maanden lang elke week uitverkocht, voordat ik tien taarten had.
Sheehan heeft zijn reis op sociale media gedocumenteerd. Allison Sheehan
Toen begon ik moeite te krijgen om het allemaal in te passen, maar ik kreeg goede grip door taarten te maken voor bedrijven en modehuizen, zoals Goop. Een typische dag betekent dat je om 5 uur ’s ochtends wakker wordt om de taart te bevriezen, naar de sportschool gaat, naar je werk gaat, koekjes bakt, uit eten gaat met vrienden en naar bed gaat. Al mijn vrije tijd besteedde ik aan het factureren van klanten of het bewerken van video’s. In 2023 zei de vriendin van mijn vriend dat ik een bericht moest posten met de titel “investeringsbakker”, maar ik zorgde ervoor dat ik niets vermeldde over waar ik werk of mijn werkelijke baan.
Ik heb waardevolle vaardigheden geleerd bij Goldman
De hardwerkende, risicovolle cultuur van Goldman heeft mij geholpen bouw een merk — Ik moet responsief, communicatief en accuraat zijn, allemaal vaardigheden die ik nu gebruik. Ik maak altijd snel mijn aantekeningen op en meld eventuele zorgen direct bij de productontwikkelaar of leverancier. Op het gebied van communicatie kan ik mensen uit de hele toeleveringsketen met elkaar verbinden, van technische voedingswetenschappers tot meer creatief ingestelde merkontwerpers. En qua nauwkeurigheid ben ik erg kieskeurig als het gaat om de kosten, zelfs voor vluchtige producten als cacao, en de marges.
Bij vermogensbeheer heb ik veel geleerd over kapitaalallocatie, het helpen van klanten bij het balanceren van hun portefeuilles en het plannen van uitgaven. Maar ik heb veel geleerd van mijn eigen mislukkingen.
Toen ik meer bestellingen kreeg, huurde ik een commerciële keuken aan de Lower East Side om te bakken en workshops te geven. Dit loste het logistieke probleem op, maar trok mijn bankrekening leeg. Elke cent die ik verdiende met bakken ging naar de huur, en uiteindelijk moest ik terug naar mijn appartement verhuizen. Dat was absoluut geen goede strategie voor kapitaalallocatie, omdat ik er bijna failliet van ging.
Goldman stelde me een ultimatum
Op dat moment wist ik dat ik al mijn energie in mijn bedrijf moest steken en besloot ik me aan te melden voor de business school. Studeren voor de GRE terwijl je werkt en een bedrijf runt, is niet duurzaam.
Mijn gezondheid ging achteruit, en ik staking op het werkkreeg een paniekaanval en huilde tegen mijn zeer begripvolle VP. Ik ging twee weken naar huis in Wisconsin, sloot al mijn sociale media-accounts en stopte met mijn merk.
Zes maanden later heropende ik het account, met iets meer dan 2.000 volgers en bijna geen DM’s. Het momentum keerde snel terug, totdat er een explosie plaatsvond: het complianceteam van Goldman belde me en vroeg me al mijn inhoud te verwijderen of het bedrijf te verlaten. Ze zeiden dat het woord ‘investering’ op mijn sociale accounts aanstootgevend was voor mijn werk, en dat ik het allemaal moest verwijderen. Nadat ik een paar maanden later mijn sollicitatiegesprek op de business school had afgerond, heb ik alle inhoud uit het archief gehaald, opnieuw gebeld en ermee opgehouden.
Ik kan de vijf jaar tijd en energie die ik in dit bedrijf heb gestoken niet verspillen.
Sheehan zei dat zijn ervaring met kapitaalallocatie hem helpt zijn financiën te beheren. Allison Sheehan
Goldman helpt me nu nog steeds
Ik heb mijn bedrijf in taartenspecialiteiten teruggeschroefd en me geconcentreerd op het maken van consumentenproducten: cakemixen en glazuur, zoals het soort dat je uit een pot kunt halen. Ik heb de formulering afgerond, een leverancier gevonden en het voedingsetiket goedgekeurd gekregen, maar ik heb nog steeds problemen met het vinden van de fabrikant.
Kleine merken moeten fabrikanten ervan overtuigen dat ze een waardevolle investering zijn. Waarom zou je vanuit hun perspectief tijd doorbrengen met een kleine Instagram-bakker die gemakkelijk kan falen?
Dat is waar Goldman in het spel komt. Naast dat ik weet hoe ik een goed deck moet bouwen en een budget in evenwicht kan brengen, geeft mijn achtergrond bij een prestigieus bedrijf mij geloofwaardigheid. Het komt ter sprake in gesprekken en ik neem het mee in presentaties, omdat ik er trots op ben daar te hebben gewerkt. Het bedrijf is ook relevant voor mijn online merk, omdat ik nog steeds post als beleggingsmaker en beleggingsadvies deel.
Ik ben aan het creëren een fractie van mijn Goldman-salarismaar eigenlijk ben ik een creatief persoon. Ik kan mijn leven niet achter een bureau doorbrengen. Toen ik begon, was het mijn doel om een taart te maken voor een beroemdheid, en dat is mij gelukt meerdere keren, ook voor Brooke Shields. Nu wil ik de koekjes mee naar huis nemen – en een revolutie teweegbrengen in de supermarkt.
