Mensen die in de staat Washington wonen en werken, doen dat niet momenteel betalen eventuele inkomstenbelasting. Maar de komende jaren zal een kleinere groep inwoners getroffen worden: de wetgevers in Washington hebben onlangs een wetsvoorstel aangenomen dat een belasting van 9,9% zou opleggen op inkomsten boven de $1 miljoen, die op 1 januari 2028 van kracht zou worden.
De zogenaamde miljonairsbelasting zou de staat jaarlijks tot 4 miljard dollar kunnen opleveren, met een omzet die gelijk is aan die van gouverneur Bob Ferguson heeft gezegd kan gratis ontbijt en lunch aanbieden aan studenten en aan werkende gezinnen via belastingvoordelen. (Ferguson heeft het wetsvoorstel, dat op 13 maart op zijn bureau arriveerde, nog niet ondertekend, maar hij heeft beloofd het te ondertekenen.)
Belastingen zijn onderdeel van a golf van rekeningen die wetgevers dit jaar hebben overwogen om de accumulatie van rijkdom te beteugelen en de groeiende ongelijkheid aan te pakken. En voor sommige ‘vermogende’ individuen is dit al veel te laat.
‘Het is tijd’
Judy Pigott is bijvoorbeeld lid van de Patriotic Millionaires, een groep rijke mensen die pleiten voor progressievere belastingen. Hij woont ook al een hele tijd in Seattle. Toen Pigott voor het eerst over het wetsvoorstel hoorde, was zijn reactie, zei hij: “Het werd tijd.”
“Ik denk dat het belangrijk is dat mensen met hogere inkomens hun eerlijke deel betalen, wat volgens mij betekent dat we mazen in de wet en buitengewone belastingvoordelen moeten wegwerken”, zei hij. “Degenen die (rijkdom) hebben, hebben een sociaal contract – ongeschreven, maar belangrijk – voor het geheel.”
Toen Pigott, 76, in een andere staat woonde, werd zijn hoogste inkomen belast tegen bijna 80%. ‘Een belasting van 9,9 procent’, zei hij, ‘lijkt mij klein.’
Het effectieve belastingtarief van het individu zal feitelijk lager zijn dan dat tarief, aangezien de 9,9% alleen van toepassing is op inkomsten van meer dan $ 1 miljoen. Op een inkomen van $1,2 miljoen is bijvoorbeeld slechts $200.000 onderworpen aan de belasting.
Het wetsvoorstel is ook slechts van toepassing op een klein deel van de bevolking: minder dan 0,5% van de inwoners van Washington zou hierdoor worden getroffen.
Zullen de rijken vluchten?
Toch zijn er nog steeds tegenstanders. Critici van het wetsvoorstel hebben hun bezorgdheid geuit dat het rijke inwoners zou kunnen aanmoedigen de staat te verlaten, of zelfs de rekruteringsinspanningen voor sportteams in Seattle zou kunnen schaden.
Pigott is niet van plan Seattle te verlaten, en hij verwacht ook niet dat iemand anders dat zal doen. “Hoewel er misschien iemand is die de staat Washington verlaat, is de reden hoogstwaarschijnlijk niet vanwege deze belasting, en zeker niet vanwege een enkel probleem”, zei hij. “Ik denk dat ze hoogstwaarschijnlijk zonlicht willen.”
Onderzoek ondersteunt Pigott’s denken op dit punt.
“De literatuur ondersteunt niet echt het idee dat mensen migreren vanwege belastingverhogingen”, zegt Omar Ocampo, een fellow bij het programma voor ongelijkheid en algemeen welzijn van het Institute for Policy Studies.
In 2023 wordt in Massachusetts bijvoorbeeld een miljonairsbelasting van kracht, en tot nu toe lijkt er geen sprake te zijn van een massale uittocht van miljonairs.
Feitelijke gegevens van de Internal Revenue Service (IRS) over inkomensontvangers zijn nog niet beschikbaar voor het jaar, maar twee andere schattingen laten weinig impact zien, zei Ocampo: het aantal miljonairs in de staat qua nettowaarde is toegenomen. volwassen sindsdien hebben de belastinginkomsten tot nu toe elk jaar de projecties overtroffen.
Er zijn veel krantenkoppen geschreven over de voormalige CEO van Starbucks, Howard Schultz, die Washington verliet en naar Florida vertrok, maar hij merkte ook op dat hij in zijn leven een ‘pensioenfase’ is ingegaan – en Florida is daar één van. top staten als het gaat om het aantrekken van gepensioneerden.
En op sportief gebied zei voormalig Patriots-coach Bill Belichick dat de miljonairsbelasting van Massachusetts de rekruteringsinspanningen van het team zou beïnvloeden, maar zoals Ocampo opmerkte, haalde het team de Super Bowl van 2026.
Californië heeft ook een hogere totale belastingdruk dan Massachusetts, en de sportteams zijn nog steeds succesvol.
De staat Washington zou een ‘pionier’ kunnen zijn
Dit misverstand, zei Ocampo, komt voort uit wat hij de ‘rijkdomsverdedigingsindustrie’ noemt, die hij beschrijft als een afkeer van progressieve belastingen.
Rijke mensen hebben zich openlijk tegen dergelijke belastingen verzet en hebben daar vaak grote sommen geld voor uitgegeven. Bijvoorbeeld Google-medeoprichter Sergey Brin hebben besteed $45 miljoen tegen de vermogensbelasting van 5% in Californië, de Voogd deze week gemeld.
Miljardairs hebben miljoenen dollars uitgegeven om de verkiezing van de burgemeester van New York, Zohran Mamdani, aan te vechten. spoor hem aan merkte op dat ze “meer geld besteedden aan de strijd tegen mij dan aan het belasten ervan.”
Maar Ocampo zei dat mensen deze belastingen eerder zullen steunen als ze de echte voordelen ervan zien. De miljonairsbelasting in Massachusetts heeft tot echte investeringen in het openbaar vervoer geleid, en heeft de staat daartoe in staat gesteld studiekosten dekken voor 25.000 studenten.
Massachusetts is een voorbeeld geweest waar wetgevers op wijzen bij het bespreken van de mogelijkheden van het belasten van de rijken. Nu zou de staat Washington een ander model kunnen zijn, vooral voor staten die geen inkomstenbelasting kennen.
“Elke keer als iemand enige vorm van miljonairsbelasting noemt, zeggen mensen: ‘Natuurlijk niet, ik wil dit niet.’ Maar dan zie je dat Washington een pionier is”, zei hij.
“(In plaatsen als) New Hampshire, Florida, kunnen mensen dit gaan zien als ‘misschien is dit iets dat we kunnen doen en hoeven andere gemeenschappen zich geen zorgen te maken dat deze inkomstenbelasting gevolgen voor hen zal hebben, maar we kunnen wel publieke investeringen krijgen’, voegde hij eraan toe.
Rijkere mensen – in ieder geval miljonairs, hoewel de meeste miljardairs er nog steeds tegen zijn – zouden het idee ook kunnen omarmen. Pigott zei dat het idee dat geld naar slechts een paar mensen gaat ‘als weerzinwekkend wordt beschouwd’. Onderzoek ondersteunt dat idee publieke opinie van zeer rijke mensen wordt steeds negatiever.
Voor Pigott heeft het concept dat rijke mensen al hun geld houden geen zin.
“Te veel van ons in dit land… willen nu ‘meer voor mij'”, zei hij. “En als je alleen maar meer wilt, zul je niet genoeg hebben. Dat is een onhaalbaar doel.”
