Met het staakt-het-vuren tussen Pakistan en Afghanistan registreert Kabul een oorlogstol: NPR

KABUL, Afghanistan – Maandagavond hoorden bewoners die in de buurt van het Omid Addiction Treatment Hospital in de Afghaanse hoofdstad woonden een scherp geluid door de lucht scheuren, gevolgd door een explosie.

Twee dagen later sloot Abdul Basir Watan zich aan bij tientallen families van gevangenen die zich verzamelden buiten een ziekenhuis in het centrum van Kaboel. Ze luisterden naar artsen die witte medische jassen droegen en de namen van overlevenden lazen via megafoons. De zwakke geur van brandend hout en plastic zweefde door de lucht. Door de tralies van een ijzeren poort zagen ze een heuvel van beton en metaal waar ooit een gebouw stond.

Watan zei dat zijn neef, Zamarek, de afgelopen vier maanden een behandeling voor drugsverslaving had gezocht in deze instelling. “Hij staat niet op de lijst van gewonden. Hij staat niet op de lijst van doden”, zei Watan. Iemand vertelde hem over bulldozers die massagraven groeven op begraafplaatsen in Kaboel, op zoek naar mensen die niet konden worden geïdentificeerd. ‘Ik zal daar gaan bidden’, zei hij.

Taliban-functionarissen zeggen dat Pakistaanse luchtaanvallen ziekenhuizen hebben getroffen ruim 400 mensen gedood en verwondde meer dan 250 mensen. Volgens schattingen van de VN-bijstandsmissie in Afghanistan zijn bij de aanval minstens 143 mensen gedood en 119 anderen gewond geraakt.

Pakistanhttps://x.com/TararAttaullah/status/2033852969742213265zei dat de aanval alleen “militaire infrastructuur en terroristen” trof.

Maar Georgette Gagnon, verantwoordelijk voor de VN-missie, vertelde NPR dat de faciliteit een “bekend rehabilitatiecentrum” is, gerund door het ministerie van Binnenlandse Zaken van de Taliban. “Onze collega’s die de locatie bezochten, troffen grote schade aan, waaronder de volledige vernietiging van een blok waarin tieners woonden die een drugsbehandeling kregen.”

Zoals Taliban-woordvoerder Zabihullah Mujahid zweren Na de staking lijkt verdere escalatie onvermijdelijk. Maar woensdag waren de twee landen buren aangekondigd vijfdaags staakt-het-vuren voor Eid al-Fitr-vieringen.

De aanval op het ziekenhuis was de dodelijkste in de drie weken durende gevechten tussen de twee landen. Islamabad beschuldigt het Taliban-regime ervan een veilige haven te bieden aan islamitische groeperingen zoals de Tehreek-e-Taliban Pakistan (TTP) en het separatistische Balochistan Liberation Army (BLA), die gewapende aanvallen uitvoeren in Pakistan. Als vergelding heeft Pakistan het afgelopen jaar de grenzen gesloten, de handel stopgezet en miljoenen Afghanen verdreven.

De spanningen bereikten vorig jaar oktober een hoogtepunt toen de twee landen grensoverschrijdende aanvallen uitvoerden. Destijds bemiddelden Qatar en Türkiye in een broos staakt-het-vuren. Maar de onderhandelingen mislukten kort daarna.

Het aantal militante aanvallen in Pakistan nam eerder dit jaar opnieuw toe, waaronder een zelfmoordaanslag op een sjiitische moskee in Islamabad, waarbij ruim twintig mensen om het leven kwamen. Islamabad zei dat de aanvallers werden gesteund door Taliban-functionarissen en “Indiase proxy.” Zowel Kabul als New Delhi ontkenden dit.

“Hoewel het Pakistaanse doel om de Taliban-regering te kleineren en te bestraffen vrij duidelijk lijkt, is het onduidelijk hoe dit zich verhoudt tot de aanwezigheid van de TTP in Afghanistan”, zei hij. Ibrahim Bahiseen Afghanistan-expert bij de International Crisis Group.

“Pakistan beweert dat er een uitgebreid TTP-netwerk is in Afghanistan. Maar we hebben geen duidelijk bewijs gezien dat TTP-bases of hoge leiders het doelwit zijn. Vaak zijn de doelwitten militaire installaties van de Afghaanse Taliban of militaire installaties van de Afghaanse veiligheidsdienst”, zei hij.

De kern van het probleem, zei Bahiss, is de verwevenheid van Pakistan met veel interne conflicten met machten buiten zijn grenzen.

“Ze hebben het allemaal bij elkaar gebracht. De TTP is een proxy voor de Taliban. De BLA is een proxy voor India. En de Taliban is een proxy voor India,” zei hij. “Maar als je het vanuit analytisch oogpunt bekijkt, is het een enigszins verwarrend beeld.”

Ondertussen blijven gezinnen in Kaboel rekening houden met de gevolgen van de oorlog.

In het Noodhospitaal in Kaboel verdrongen tientallen mensen zich rond dikke boeken om de namen van de slachtoffers te controleren. Sahil, die maar één naam opgaf, bladerde pagina na pagina door, op zoek naar zijn broer Mohammad Yahya. Omdat hij hem niet kon vinden, liep hij over het cementpad naar het mortuarium.

Drie lichamen lagen op metalen bedden. Ze waren verkoold en bedekt met katoenen doek. Sahil kon zijn broer in geen van deze verhalen identificeren.

Toen hij het mortuarium verliet, was de lucht al donker. Hij liep langs de gesluierde vrouwen, riep de namen van de vermiste vrouwen, en ging naar een ander ziekenhuis. Er zijn er nog twee om naar te zoeken.

Aan dit rapport hebben Fazelminallah Qazizai bijgedragen vanuit Kabul en Omkar Khandekar uit Mumbai.