Wanneer immigratie wordt een van de belangrijkste aandachtspunten van de tweede regering van Donald Trump, namelijk Ministerie van Binnenlandse Veiligheid (DHS) staat centraal. Onder de One Big Beautiful Bill Act van 2025 houdt het DHS toezicht Immigratie en douanehandhaving (IJS), Douane en grensbescherming (CBP), U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS) en verschillende andere agentschappen ontvingen ruim 80 miljard dollar aan aanvullende financiering, en in januari aangekondigd dat ze meer dan 12.000 nieuwe agenten hebben aangenomen.
Zelfs toen steden als Los Angeles en Minneapolis een toename van immigratieambtenaren zagen, handhaafde het DHS een hoge mate van ondoorzichtigheid rond zijn activiteiten. Agenten voeren vaak invallen en arrestaties uit gemaskerd en naar binnen rijden ongemarkeerde auto. Zoals de politie al heeft gedaan het aantrekken van federaal wetshandhavingspersoneel Bij alle overheden is het moeilijk geworden om te weten voor welke instantie een functionaris werkt, laat staan wie ze eigenlijk zijn. Hoewel DHS dat wel heeft gedaan agressief tegenover de mediaICE-agenten zelf zwijgen grotendeels, hoewel sommigen zwijgen gemengde gevoelens over hun werk en waar het bureau naartoe gaat.
Karl Loftus, een onafhankelijke journalist die het Instagram-account @deadcrab_films beheert, start na de immigratiegolf in Minneapolis een nieuw project genaamd Confessions of an ICE Agent. Daar publiceerde hij interviews met mensen die bij de immigratiehandhaving bij het DHS werkten. Dit omvat agenten en officieren van de twee belangrijkste divisies van ICE – Homeland Security Investigations en Enforcement and Removal Operations – evenals CBP-agenten. Het biedt hen anonimiteit en een plek om hun mening te uiten buiten de traditionele mediastructuren, en krijgt in ruil daarvoor een kijkje in wat mensen binnen de instelling hebben ervaren, waardoor een archief van dit moment in de geschiedenis ontstaat.
In één post sprak een biraciale agent zich uit kort nadat Trump had aangekondigd dat hij precies dat zou doen ter vervanging van DHS-secretaris Kristi Noem vertelde Loftus dat hij geloofde dat Noem een “DEI”-werknemer was. In een ander rapport noemde een HSI-agent de mensen die de Amerikaanse regering leiden ‘dwazen’ en zei dat ze ‘bijna genoeg hadden van hen allemaal’. Een andere HSI-agent uitte zijn bezorgdheid over het feit dat zijn collega’s bij het DHS de wet overtraden, en klaagde dat hij het onderzoek naar gevallen van seksueel misbruik van kinderen tijdelijk moest onderbreken om zich op immigratiewerk te kunnen concentreren. “Als ze wat meer aandacht, financiering, middelen, personeel, analytische ondersteuning, enz. zouden besteden aan gevallen van kinderuitbuiting dan aan de handhaving van de immigratiewetgeving, zouden we veel goeds kunnen doen”, zeiden ze.
WIRED sprak met Loftus over de reactie van het publiek op een polariserend onderwerp, hoe hij zijn bronnen onderzoekt en de druk om partij te kiezen. Een woordvoerder van het DHS reageerde op het verzoek van WIRED om commentaar door te zeggen dat zij het anonieme interview niet konden verifiëren, maar dat het DHS en zijn Homeland Security Investigations-eenheid “niet vertragen en zich blijven inzetten voor alle aspecten van zijn missie, waarbij gebruik wordt gemaakt van een overheidsbrede aanpak om bedreigingen voor de openbare veiligheid en de nationale veiligheid aan te pakken.”
Dit gesprek is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
WIRED: Vóór dit project concentreerden de meeste van uw accounts zich op zaken als herstel na orkaan Helene en soortgelijke onderwerpen. Hoe ben je begonnen met werken aan ICE?
Karl Loftus: In 2018 deed ik vrijwilligerswerk in North Carolina tijdens de orkaan Florence. Ik was daar tijdens de storm vier dagen lang bezig met zoek- en reddingsacties. Dat is waar mijn passie voor rampenbestrijding begon. Ik ben zeven weken in Jamaica geweest om te reageren op de orkaan Melissa, en werkte samen met verschillende NGO’s. Ik heb met de Global Empowerment Mission gewerkt aan het repareren van de daken van ziekenhuizen en gezondheidscentra om de medische infrastructuur weer op de rails te krijgen. Ik werk met World Central Kitchen. Ik was daar om te documenteren. Ik was van plan om tijdens de vakantie naar Wisconsin, waar ik vandaan kom, te gaan om familie te bezoeken, maar uiteindelijk bleef ik in Jamaica. Begin januari bereikte ik eindelijk het Midwesten om wat familie te zien, en dat was het Renée Geweldige fotoshoot is gebeurd. Ik had zoiets van: “Wauw, ik wist dat de dingen de volgende dag gek zouden worden, en dat er protesten en rellen zouden zijn en zo.” Dus besloot ik een reis naar Minneapolis te maken.
