Filmfestivals zijn een plek die rijk is aan briljante filmische ontdekkingen, en een van de beste en grappigste ontdekkingen op SXSW 2026 was Edie Arnold is een verliezer. Deze coming-of-age-komedie, het speelfilmdebuut van Megan Rico en Kade Atwood, is zowel hilarisch als chaotisch en diep iconoclastisch.
Leuk vinden Juno, Deze frisse en grappige film gaat over een buitenbeentje op de middelbare school dat een ongewoon pad bewandelt om zijn geluk te vinden. Nu is Edie Arnold (Adi Madden Cabrera) nooit buiten het huwelijk zwanger geworden. Zeker, de norse nonnen op de katholieke meisjesschool beschouwen Edie als een ondermaats presterend kreng, maar ze drinkt geen alcohol, en het celibaat is praktisch de enige buitenschoolse activiteit waaraan ze deelneemt – hoewel niet uit vrije wil. Net als haar klasgenoten verlangt ze naar de enige jongen in hun omgeving, misdienaar Walter Boyd (Lucas Van Orden), die Edie’s vrienden omschrijven als ‘als het knappere kleine broertje van Jezus, die te heet was om te sterven’. Maar voor hem was hij onzichtbaar… totdat hij lukraak een punkband oprichtte genaamd The Nundead.
Zo begint een wilde reis vol zelfontdekking, vriendschap, mislukte flirts en punkrock.
Edie Arnold is een verliezer het slim verkennen van identiteit door middel van verliefdheden.
Krediet: met dank aan Infigo Films
Co-regisseur/scenarist Megan Rico maakt van buitenaf een sterke indruk met haar coming-of-age-komedie, net als Diablo Cody met Juno. Niet omdat Edie en haar vrienden de unieke verbale stijl en het jargon van Juno en haar vrienden spreken. Edie en haar beste vriendin Frances (een heerlijk brede McKenna Tuckett) zijn heerlijk oneerbiedig in hun levendige rebellie. Wanneer een nieuwe non genaamd Sister Sheena (Luseane Pasa) een kakofoon vrouwenkoor probeert te vormen, maken Frances en Edie van de gelegenheid gebruik om tot een gewelddadige imitatie over te gaan. Ze stellen zich voor dat ze worden aangekeken of geëlektrocuteerd, wat impliceert dat het minder martelend is dan het spelen van orgel en percussie voor dit goddeloze koor. Rico en Atwood voegen wat pit toe aan deze scènes door graffiti-afbeeldingen met bloed, speeksel, pijlen en elektrische schokken in lagen aan te brengen, waarmee de onstuitbare moed van de meisjes wordt benadrukt.
De nonnen die de school runnen, eisen dat de meisjes kalm, beleefd en gehoorzaam zijn. Edie’s no-nonsense moeder (Cherish Rodriguez), die altijd haar best doet om indruk te maken, spoort haar meedogenloos aan om vrouwelijker en zachtaardiger te zijn. Dan is er de wrede bijenkoningin Kati Vidal (Alana Mei Kern), die elke gelegenheid aangrijpt om Edie in verlegenheid te brengen, zoals toen Kati zonder haar medeweten een tampon in Edie’s haar bond. (“Ik was geruïneerd!” kreunt Edie tijdens de lunch met haar vier verliezersvrienden, die voorbestemd zijn om Nundads te worden.) Maar welke nieuwe hel er ook op haar pad komt, Frances – wier agressieve hoofddeksel past bij haar felle energie – heeft het terug. Samen sluipen ze een lokale punkshow binnen, waar Edie grote indruk maakt, waardoor de meisjes een band vormen en een schattige jonge punk genaamd Iggy (Gabe Root) in hun baan brengt.
Top breekbare verhalen
Terwijl Frances zich wijdt aan plezier maken en plezier maken, staat Edie voor de vraag wie ze zal kiezen. Er worden twee verschillende paden gepresenteerd door twee heel verschillende jongens. Een van hen is Walter Boyd, die religieus en eerzaam lijkt, maar in het geheim communiewijn drinkt en minder dan heilige ideeën heeft over seks. De andere is Iggy, die een punk-esthetiek heeft die Edie’s moeder misschien bang maakt, maar een punk-ziel die de hare weerspiegelt. Echter, Edie Arnold is een verliezer het gaat niet echt om jongens. Het gaat over meisjes die wilde liedjes schrijven met teksten als: “Kannibal, je heer en redder. Eet me! Eet me! EET ME!”
Edie Arnold is een verliezer is een sensationele buddy-komedie.
Krediet: met dank aan Infigo Films
Omdat ik zelf een verliezer was op de katholieke middelbare school, was het gemakkelijk om mezelf in Edie te zien (hoewel ik nooit cool genoeg was om een band te beginnen of drums te leren). Cabrera motiveert Edie’s tienerangst, kleinzielige rebellie en ongemakkelijke verlangen naar een dergelijk bestaan perfect. Maar hij is op zijn best als hij en Tuckett een gelukkige oorlog voeren.
Te vaak over het hoofd gezien in films over zusterschap zijn de snauwende grappen die je alleen kunt maken over meisjes die je beter kennen dan je eigen bloed. Dus of Edie en Frances nu een grapje maken of ruzie maken, het is duidelijk wat ze voor elkaar betekenen. En ja, zelfs als een boze Frances vreselijke liedjes over Edie improviseert, is haar liefde duidelijk en haar loyaliteit onbetwistbaar.
Cabrera draagt dit chaotische coming-of-age-verhaal met zelfvertrouwen op zich. De ondersteunende cast schittert met een scala aan sukkels, bitches en bozo’s (behalve de werkelijk geweldige Sister Sheena). Maar nieuwkomer McKenna Tuckett is het hoogtepunt. Als Frances straalt ze een werkelijk wilde energie uit, die doet denken aan het uitbundige theaterkind van Beanie Feldstein in Dame Vogel of eigenwijs Jack Black Hoge loyaliteit. Frances vindt het niet belangrijk om cool te zijn; hij zwaait met zijn hoofddeksel als de hoorns van een stier, een bedreiging voor degenen die niet weten dat er niet met hem geknoeid mag worden. Zij is de wilde kaart die Edie aanmoedigt als ze een duwtje in de rug nodig heeft (of dat nu op het podium is of als ze voor haar moeder staat). En samen hebben ze een Romy- en Michelle-dag, waar hun film misschien een subplot voor jongens en meisjes heeft, maar uiteindelijk gaat het echt om hun band. En hoe vreemd, mooi en goddelijk.
Simpel gezegd: deze coming-of-age-indiekomedie is sensationeel. Edie Arnold is een verliezer het is schandalig, ontroerend en erg grappig. Zoek ernaar en omarm de verliezer in jou.
Edie Arnold is een verliezer werd beoordeeld op het SXSW Filmfestival van 2026.
