De nieuwe opperste leider van Iran heeft geprobeerd het conflict te veranderen, maar zijn eisen lijken aan dovemansoren gericht.
Vijf dagen lang werd er veel gespeculeerd over de gezondheid Mojtaba Khamenei nadat hij naar verluidt gewond was geraakt bij een luchtaanval op de eerste dag van de oorlog waarbij zijn vader, vrouw en zoon omkwamen.
Nu is er op de staatstelevisie een lang bericht van de ayatollah voorgelezen. Het bericht geeft niet echt antwoord op vragen over zijn gezondheid, omdat we hem niet zien of horen.
Maar dat verklaart het Iran zijn zich er terdege van bewust dat hun belangrijkste kaart feitelijk economische verlamming in de regio veroorzaakt, in plaats van de militaire strijd te winnen Israël En Amerikaans.
Er bestaat geen twijfel over dat de sluiting door Iran van een belangrijke olietransportroute, de Straat van Hormuz, succesvol is geweest. En het zal niet stoppen. Tegelijkertijd heeft Iran – en via zijn bondgenoten in Libanon, Hezbollah, slaagde er nog steeds in raketten op Israël te lanceren.
Nu eist de opperste leider dat zijn Golfburen Amerikaanse troepen van bases in de regio verdrijven. Zo ja, dan is dat zo aanval in veel Golfstaten, van Bahrein tot de Verenigde Arabische Emiraten, zal dit waarschijnlijk stoppen.
Lees meer van Sky News:
Iranoorlog dag 13: Video uit het veld
Vrouw gevangen gezet na 25 jaar slaaf te zijn geweest
Iran heeft jaren de tijd gehad om een strategie te bedenken om deze oorlog te winnen. Maar hun plannen en de mate waarin zij hun buurlanden aanvielen, hebben veel mensen verrast.
Uit de verklaringen van de Ayatollah vandaag blijkt duidelijk dat ze weten dat de tactiek werkt – en dat ze van plan zijn de niet-militaire druk te verdubbelen, waarbij ze dreigen hun vijanden op “andere fronten” aan te vallen.
Dit heeft het potentieel om sectoren als het bankwezen te beïnvloeden.
Brandweerlieden werkten op de locatie nadat werd gemeld dat een Iraanse aanval een brand had veroorzaakt in een brandstoftank nabij de luchthaven in Muharraq. Foto: Reuters
Hun verklaringen maken ook duidelijk dat hun verhaal geen aantekeningen van pragmatisme bevat – geen aantekeningen van verzoening.
Dat was natuurlijk te verwachten toen we eindelijk de eerste woorden hoorden van de man die tot leider van het regime werd benoemd.
Een regime dat nog steeds staat en dat steeds meer door Israël lijkt te worden geaccepteerd, zal niet snel vallen.
