Net op tijd voor de Oscars geven Tilly Norwood en haar maker, Eline van der Velden, acteurs op elk niveau een onverwacht geschenk: een kans om wat rustiger te ademen.
AI zal je niet snel vervangen.
Dinsdag debuteerde het AI-fenomeen Tilly met een single en videoclip met de titel “Neem de leiding.” Daarin zingt Tilly een zichzelf vierend pro-AI-nummer met een hartstochtelijk verlangen naar algoritmen met de tag ‘Disney Princesses: The Big Song’, terwijl ze steeds fantasierijkere scenario’s voor zelfbevestiging verkent die ‘Plus ‘Barbie’ schreeuwen.
Van der Velden probeert duidelijk actoren ervan te overtuigen de mogelijkheden van AI te accepteren, maar zo lijkt het Timotheüs Chalamet, die erin slaagde dit te bewijzen opera en ballet veel trouwe fans heeft door openlijk het tegendeel te suggereren, zullen zijn inspanningen waarschijnlijk averechts werken. De onderliggende boodschap van de video lijkt, althans voor spelers, te zijn: Relax – de AI heeft nog niet ontdekt hoe hij goed moet lipsynchroniseren, laat staan handelen.
Hier is wat goed nieuws in a moment van AI-angsteen deel ervan werd veroorzaakt door Tilly. Vorig jaar debuteerde Van der Velden, de Nederlandse acteur en oprichter van productiebedrijf Particle6, Tilly via Instagram als ‘de eerste AI-actrice ter wereld’. Toen het account 50.000 volgers bereikte, maakte Van der Velden de aankondiging verschillende talentagenten waren geïnteresseerd als vertegenwoordiger van Tilly. Niet Van der Velden, maar Tilly Norwood, een niet bestaande ‘speler’.
Een paar minuten, Hollywood verloor zijn collectieve bewustzijn. Niet alleen gaan makers en kunstenaars een toekomst tegemoet waarin hun werk, lichamen en gezichten kunnen worden gescand en ingevoerd in algoritmen die schrijfstijlen kunnen nabootsen of beelden kunnen creëren van acteurs die dingen doen die ze nog nooit hebben gedaan (in een recente AI-video vechten Tom Cruise en Brad Pitt op een door oorlog verscheurd dak), nu maken sommige mensen zich zorgen dat ze zullen strijden om banen met ‘acteurs’ die 24 uur per dag kunnen werken, geen gezondheidsvoordelen nodig hebben en nooit om een kom M&M’s zullen vragen als de milieuvriendelijke exemplaren worden verwijderd.
SAG-AFTRA, dat onlangs een einde maakte aan een staking die deels werd veroorzaakt door zorgen over AI, Tilly protesteerde en het gebruik van “gestolen uitvoeringen om acteurs werkloos te maken.” Verschillende actoren waren verontwaardigd en sommigen verzochten om de identificatie van geïnteresseerde talentenbureaus. Zelfs Emily Blunt is zo in het openbaar verwardriep Hollywood-agentschappen op om “alsjeblieft op te houden met het wegnemen van onze menselijke connectie.”
Van der Velden reageerde snel en benadrukte dat Tilly “geen menselijke vervanger is, maar eerder een creatief werk – een kunstwerk … een nieuw hulpmiddel – een nieuw penseel.”
Toen bracht ‘Tilly’ dinsdag een videoclip uit die anders leek te suggereren.
In de video, die boven de boodschap ‘Kan niet wachten om naar de Oscars te gaan’ verschijnt, reist de computergegenereerde jonge vrouw door een montage van ‘momenten van beroemde mensen’, terwijl Tilly bevestigt dat ze geen pop is maar een ster; hij moedigde alle actoren aan om AI te omarmen en te gebruiken, hun creativiteit te bezitten en ‘vrij te zijn’.
In een opmerking aan het begin van de video staat dat er “18 echte mensen” betrokken waren bij de productie ervan (inclusief Van der Velden op wie de show is gebaseerd), wat de subtekst van Tilly’s tweet vormt: “Ze zeggen dat het niet echt is, het is nep, maar ik ben een mens, vergis je niet.”
Wat Van der Velden en haar team ook hopen te bereiken, één ding is duidelijk: Emily Blunt heeft niets te vrezen van Tilly Norwood.
Ondanks de twijfelachtige verdiensten van de nummers, uitvoeringen en productiewaarden, is de video het beste argument waarom AI-‘spelers’ een beperkte bedreiging vormen. Terwijl Tilly door de straten van Londen loopt, poseert voor selfies, handtekeningen uitdeelt, in talkshows verschijnt, live optreedt voor een menigte, interactie heeft met fotografen, worden we eraan herinnerd dat Tilly dit nooit zou kunnen doen. AI-prestaties zijn per definitie beperkt tot het scherm.
De bekendheid op Instagram bestaat echt en kan financiële voordelen opleveren, net zoals geanimeerde en digitaal verbeterde personages een diepe band met het publiek kunnen opbouwen. Maar afgezien van haar vermogen om het schrikbeeld op te roepen van een volledig gecodeerde ‘speler’ opgebouwd uit geleende menselijke delen (wat, zoals iedereen die ‘Frankenstein’ ooit heeft gelezen of gezien, nooit goed afloopt), lijkt Tilly niet zoiets als sterrenkracht te hebben.
En als je het beschouwt als iets dat losstaat van de maker ervan, is dat hetzelfde als je voorstellen dat Charlie McCarthy, een buikspreker, een carrière en een agent zou kunnen hebben, los van de eigenlijke artiest, Edgar Bergen.
Al heeft Charlie wel het voordeel dat hij direct en direct gezien kan worden.
Als je naar Tilly kijkt, wordt je eraan herinnerd dat de magie van de acteurs in hen schuilt is man. Het publiek is tenslotte ook een mens en of we nu voor een podium of een scherm staan, we worden overweldigd door het vermogen van een bepaalde artiest om verschillende personages en verhalen tot leven te brengen, en tegelijkertijd, zoals Us Weekly zegt, “net als wij.”
Mensen met lichamen die ouder worden en veranderen, mensen die verliefd worden, uit elkaar vallen, domme dingen zeggen, slimme dingen zeggen, het slachtoffer worden van ziekten en ongelukken, winkelen bij Trader Joe’s, in de rechtbank belanden of op reis gaan terwijl ze op het punt staan een Oscar in ontvangst te nemen.
Hun valse en nobele menselijkheid stelt hen in staat verbinding te maken met hun kunst, maar het verbindt hen ook met ons. We zullen misschien nooit een Oscar winnen of een Shakespeare-monoloog goed kunnen houden in een talkshow, maar we weten hoe het is om te struikelen of iets stoms te zeggen of om ouder te worden, ziekte of een ongeluk te ervaren.
Je kunt acteurs niet vervangen door algoritmen, zelfs niet als/wanneer iemand iets overtuigender produceert dan Tilly, omdat het bij acteurs niet alleen om de uitvoeringen gaat. Het zijn mensen die in de wereld leven en geen enkele hoeveelheid codering kan dat repliceren.
